เคยไหม?

บางทีชีวิตคนเราก็ไม่แน่นอน.อย่าง จขกท ก็เจอเหตุการณ์อะไรมาเยอะ แต่ไม่ปลงตกได้สักที. ตอนนี้เป็นมะเร็งระยะเริ่มแรก.ถามว่ามันน่ากลัวไหม? ก็คำว่ามะเร็งจะระยะไหนก็ทำให้คนเป็นวิตกกังวล. หน่ำซ้ำยังมีลูกที้ป็นเด็กพิเศษช่วยเหลือตัวเองไม่ได้อีก.ความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่เนื่องๆคือมีคุณแม่มาช่วยดูแลลูกชาย.ในช่วงที่ตัวเองต้องเข้ารักษาคีโม.หมอบอกว่าต้องฉีด6เข็มห่างกัน3อาทิตย์....เขียนมาสะยาว วัตถุประสงค์คือ ิยากจะระบายอีกหนึ่งความกังวล. ตอนนี้อยู่กับแฟนใหม่มาได้5-6ปีแล้ว แรกๆก็ไม่มีปัญหา จะมีก็เรื่อง เขาเคยนอกใจแต่พอดีจับได้ก่อน...แต่มาพักหลังดูเหมือนเขาจะเปลี่ยนไแ...วันๆแทบจะไม่เห็นหน้า เห็นอีกทีก็ 5ทุ่ม เที่ยงคืน.ขอให้ไปเป็นเพื่อนในการฉีดคีโมเข็มที่สองก็บอกต้องทำงาน ไม่ว่างพาไป ทำตัวห่างเหิน ไม่คุยกลับบ้านมาก็ดึก..จขกท.เหนื่ิอยเลยไม่สักถามแต่แอบคิดน้อยใจ เพราะเขาไม่เคยถามเลยเป็นไงบ้างอาการวันนี้...คือเหมือนไม่ใช่สามีภรรยากันไปแล้ว...ตอนนี้เหมือนตัวต้องบอกตัวเองว่าให้เข็มแข็งเพื่อลูก อย่าไปคิดมาก ถ้าวันหนึ่งทนไม่ไหวก็เดินออกมา อย่าเอาตัวเองไปอยู่กับคนที่เขาไม่เห็นคุณค่า....ตอนนี้ก็อดทนกับการให้คีโม และต่อสู้กับโรคร้ายไปก่อน.ใครอยากแชร์ประสบการณ์ตัวเองลงมาได้น่ะ..