สวัสดีคะพี่น้องชาวพันทิปเป็นกระทู้แรกผิดพลาดอะไรขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยจ้า^^
.
.
.
ตั้งสมาธิ แพพ 55555
เริ่มคะเราอายุ27 ก่อนหน้านี้อาศัยอยู่บ้านที่ ตจว มีแฟนแต่แฟนทำงานอยู่ที่เมกา 6-8 เดือน จะเจอกัน เราคบกับผู้ชายคนนี้มา2ปี ซึ่งเป็นผู้ใหญ่มีหน้าที่การงานที่ดี ครบทุกสิ่งอย่างที่ต้องการและเราก็เชื่อว่าใครก็อยากได้ผู้ชายแบบนี้ (เป็นเพราะเค้าอิ่มและพอกับการใช้ชีวิตแล้ว)เราเคยทำงานกลางคืนมาก่อนซึ่งนั้นก็ทำให้เราเจอผู้ชายอีกคน (นามสมมุติ เม นะคะ) ซึ่งเมอายุน้อยกว่าเรา 2 ปี และเมมีแฟน เรามีแฟน !! เราก็ไม่คิดอะไรเลยกับเม เพราะ แฟนเราดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ และเราทั้งคู่ก็หายไปเป็นเดือนๆคะ ต่างคนต่างอยู่ต่างรู้ว่ามีแฟน แต่เมเขาก็กลับไปเรียนต่อที่เมกา6เดือนระหว่างนั้นเค้าก็อยู่กับแฟน แต่อารมณ์รักๆเลิกๆคบมานาน ทำใจไม่ได้อะไรเยอะแยะ บลา บลา บลา ....เราก็อยู่กับแฟนปกติ เมก็จะทักมาตลอด เราก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง ก็คิดเป็นเพื่อนคะ ตลอดระยะเวลาที่เขาอยู่ที่โน้นและแฟนเราก็บินกับไปทำงานมันเลยมีเวลาคุยกันมากกว่าเดิม โดยที่เราก็ทำทุกอย่างปกติคือ ง่ายๆแฟนเราเชื่อใจไว้ใจเรามาก แต่เรายังไม่ให้ใจเมนะคะเพราะคิดว่ายังไงก็เลือกผู้ชายคนนี้ ....คือเลือกแฟนคะ
.
.
.
.
.
คุยไปเป็นระยะเวลาเกือบ 2 ปี น้ำซึ่มบ่อทรายคะคุณผู้ชม แต่ไม่เคยเจอเมเลยจนเมกลับมาไทยก็ไม่เจอคะ คอลทุกวัน เห็นน่าทุกวัน ทะลึ่งกันทุกวัน อ้าววววว เคลิ้มเลยคะ อยู่ดีๆเหมือนมีอะไรมาเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไป มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้ง สุดติ่งกันมาก อินเลิฟฝุดๆคือรู้สึกว่าจะก้าวขาไปทั้ง2ข้างแล้ว แต่เราก็คิดเสมอว่ายังไงก็ไม่เอาๆๆ สลับคอลกันหนุกหนานเรยจ้า จนมีโอกาสเจอเม เพราะเมเลิกกับแฟนแล้วและกับมาไทย (เราคิดในใจเดี๋ยวก็ดีกัน)เรากับเมรู้สึกโอเคกันมากๆในทุกเรื่อง แต่คนไม่ได้อยู่ด้วยกันในใจก็คิดถ้าคบกันจิงๆจะไหวมั้ยจะรอดเปล่า แต่รักกันมากและเมมาหาเราคะและนั้นก้ทำให้เรามีอะไรคะครั้งแรกคะ เมจิงจังกับเราในระดับนึง เราก็เกิดรักเมขึ้นมา แต่ในใจก็กลัวไม่ดีเท่าแฟนต่างๆนานา แต่มันคงอยากคบกันอะคะ คือเมไม่ร้ายเป็นเด็กผู้ชายที่มีครอบครัวอบอุ่นมีหน้ามีตาในสังคม โปรไฟล์ดี(เพิ่งมารู้ทีหลัง เพราะไม่คิดจะคบก็เรยไม่สนใจเรื่องเงินๆทองๆของเมเท่าไหร่)
เอาใจแลกใจกัน เห็นด้าน dark ของกันเกือบจะหมด เหลือแค่มาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เรารู้ตัวมีสติหมดทุกอย่าง.......คิดตลอดเวลาว่ากำลังทำอะไรอยู่ ทำไมถึงไม้คิดถึงแฟนบ้าง คือ สั้นๆง่ายๆน้องสาวเราบอกว่า เทอไม่เหงาหรอก เทอไม่พอ !!! เองต่างหาก มาคิดตามน้องสาวก็จริงคะ และทุกอย่างก็มาเฉลย เราทำทุกอย่างให้แฟนเราจับได้บอกหมดว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างและจะไปคบกับเม แฟนเราต่อสายตรงหาเมถามคำเดียวว่า "คิดว่าเลี้ยงเราไหวเรอ รู้จักเราดีแค่ไหน รู้ไหมว่าเป็นคนยังไง " เรารู้นะที่แฟนเราถามเพราะอะไร และเมก็รู้ดี เมรับรู้ปัญหาของเรามาตลอดแต่เราไม่เคยให้เมมาช่วยเหลือหรือsupport อะไรเรย เพราะแฟนเราเลี้ยงดูเราหมด มาถึงตอนนี้ทุกคนกำลังประนามเรา คะ เชิญคะ ไม่ว่ากัน .....ตามอัธยาศัย
แฟนเราสั่งสอนเราให้ชีวิตดีขึ้น คิดเป็นผู้ใหญ่โตขึ้นมากคะ ต้องขอบคุณแฟนเราคนนี้มากๆที่เข้ามาเป็นบทเรียนราคาแพงในชีวิตก่อนหน้านี้เคยเจอแพงมาแล้วมาเจอบทนี้แพงกว่าหลายเท่า
------------------------------------
นั่นแหละคะเราก็ทิ้งแฟนมาคบเมตามเรื่องตามราว เราย้ายมาอยู่ กทม เพื่อเมคะออกมาดิ้นรนเอง หางานทำเอง จากตอนแรกอยู่แบบสบายๆคะ แต่ทำไงได้เราเลือกเอง วันที่แฟนเรามาส่งให้เราไปหาเมเขาก็ร้องไห้เราก็ร้อง แต่เราจะไปอย่างเดียว ....แย่มากคะรู้ตัว และเราก็เริ่มเข้าสู่การใช้ชีวิตเป็นแฟนกับเม part จิงชีวิตจิง เหอะๆๆๆๆ เละสิคับรอไร แต่เราประคองกันมาสุดๆเหมือนกัน ปรับทัศนคติกันตลอด คุยกันดีไม่เคยทะเลาะคะ อันไหนไม่โอจะเตือนกันตลอดคะ .....มันก็ปกติทั่วไป แต่เรามีปัญหากับเขาตรงที่ว่า ทางบ้านเขามีหน้ามีตาทางสังคม เหมือนเมก็อยากให้เรามีงานทำดีๆแต่เราเพิ่งเรียนจบ ป.ตรี คือเราทำงานได้หมดไม่เกี่ยงตอนที่คบกับแฟนก็เคยเปิดร้านนม คือเราอยู่กับแฟนเก่าสบายมากๆนะคะ แต่เราก็หาอะไรทำไม่ให้ว่าง ....และพอมาอยู่ กทม ซึ่งแน่นอนเราก็หางานทำเองคะ สมัครตามเวปตลอดเลือกบ้าง เมพูดว่าจะ30แล้ว ควรหาเงินให้ได้ 20000 คือเราเข้าใจสิ่งที่เมจะสื่อเพราะนั้นมันคือการมองอนาคตของเราและการพาไปเจอครอบครัวเขา เรากดดันมากๆจนคิดว่า มันต้องขนาดนั้นเลย เมอยากให้เป็นแอร์ เราไม่เก่งภาษาเท่าไร แต่เราก็เรียนรู้อยู่ตลอดเวลา ดูหนัง ฟังเพลง หาที่เรียนเพิ่มเติม คือเราชอบนะคะ มีหลายครั้งที่เมพูดบ่อยจนเราแบบ เอออ~~ เดี๋ยวกุเป็นให้แค่แอร์จะอะไรหนักหนา เก็บเอามาเป็นแรงผลักดันตัวเองอยู่หลายที เมเขามองว่าเราทำอะไรได้มากกว่านี้หมายถึง ศักยภาพ แต่เรามองว่า เราไม่ใช่คนรวยคะ เราปานกลาง เราอยู่ได้และพอใจเราไม่มองความรวยเป็นเรื่องสำคัญ เราเลยไม่คิดจะทำในสิ่งที่คิดว่ามันเกินตัวคะ แต่เราก็คิดนะคะว่าต้องได้สิ เราก็ไม่ได้โง่หรืออ่านไม่ออก แค่เราไม่ค่อยได้ใช้ภาษาจะกลัวอะไร .... เราใช้ชีวิตธรรมดาได้คะ แต่เมเหมือนจะไม่ค่อยเท่าไรที่บ้านเขาอาจจะเป็นแบบนั้นก็เข้าใจนะ แต่เรารู้สึกอึดอัดยังไงๆ เราปฏิเสธงานไปหลายที่มากเพราะเมไม่ให้ทำ เมอยากให้เราสบายเหมือนตอนที่เราอยู่กับแฟนเก่าคะแต่เรามองว่าถ้ารักกันช่วยกันก็สร้างกันได้..... เราก็เป็นคนที่หางานใช้เองเลี้ยงน้องเลี้ยงครอบครัวคะ การได้แฟนดี รวย เรามองว่าเป็นวาสนาของเราคะ รวย จน เลว ดี เราผ่านมาหมดแล้วคะ เราพยายามมองหางานที่เราคิดว่าเราทำได้และเราโอเคคะ แต่เมก็พูดแบบนั้นตลอดๆ เราคิดว่าถ้าเราเท่าเทียมกันเราสามารถทำให้เราสูงเท่าเมเราจะดีใจมากนะคะเพราะอย่างน้อยเราก็ทำได้ แต่อีกใจเราก็พอใจในสิ่งที่เราเป็นและเราก็ไม่ได้รู้สึกลำบากอะไร เมเขาก็พร้อมที่จะsupport แต่เราคิดว่าเราหาเองได้เราทำได้ เราไม่เคยขอเงินเขาเรยคะ คือเรามองปัจจุบันคะ แต่เมมองอนาคต ซึ่งมันก็เป็นเรื่องที่ดี เราอยากมีความสุข เราเหมือนคนปลงกับชีวิตคะเราฟังธรรมะให้ช่วยขัดเกล้าเราให้เราอยู่กับปัจจุบันถึงแม้สิ่งที่เราเลือกเองมันจะเป็นยังไง ถึงเราจะเสียคนรักดีๆไป1คน เราก็ยอมรับคะ เราพยายามปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงตัวเอง เราเลยไม่มองอนาคตกับเมสักเท่าไร เรามองปัจจุบันคะเพราะเราเชื่อว่าปัจจุบันกำหนดอนาคตของเราคะ เราเคยทำใจและปล่อยวางในเรื่องของความรักมาได้แล้ว แต่มันก็เข้ามาสะกิดอยู่บ้าง ทุกวันนี้เราพูดกับตัวเองเสมอและให้กำลังใจตัวเองตลอดว่า ยอมรับ เลือกเอง อดทน คนเราผิดพลาดได้ ล้มแล้วรีบลุก ......
คำถามคือ ถ้าเป็นคุณจะผลักตัวเองขึ้นไปให้เท่ากับบ้านแฟนไหม หรือ พอใจกับการใช้ชีวิตของเราและมีความสุขกับมัน
ขอบคุณทุกๆท่านนะคะ 😊
มองโลกแง่บวกคะ
เลือกรักที่ไม่รู้ว่าจะกินได้หรือเปล่า ..
.
.
.
ตั้งสมาธิ แพพ 55555
เริ่มคะเราอายุ27 ก่อนหน้านี้อาศัยอยู่บ้านที่ ตจว มีแฟนแต่แฟนทำงานอยู่ที่เมกา 6-8 เดือน จะเจอกัน เราคบกับผู้ชายคนนี้มา2ปี ซึ่งเป็นผู้ใหญ่มีหน้าที่การงานที่ดี ครบทุกสิ่งอย่างที่ต้องการและเราก็เชื่อว่าใครก็อยากได้ผู้ชายแบบนี้ (เป็นเพราะเค้าอิ่มและพอกับการใช้ชีวิตแล้ว)เราเคยทำงานกลางคืนมาก่อนซึ่งนั้นก็ทำให้เราเจอผู้ชายอีกคน (นามสมมุติ เม นะคะ) ซึ่งเมอายุน้อยกว่าเรา 2 ปี และเมมีแฟน เรามีแฟน !! เราก็ไม่คิดอะไรเลยกับเม เพราะ แฟนเราดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ และเราทั้งคู่ก็หายไปเป็นเดือนๆคะ ต่างคนต่างอยู่ต่างรู้ว่ามีแฟน แต่เมเขาก็กลับไปเรียนต่อที่เมกา6เดือนระหว่างนั้นเค้าก็อยู่กับแฟน แต่อารมณ์รักๆเลิกๆคบมานาน ทำใจไม่ได้อะไรเยอะแยะ บลา บลา บลา ....เราก็อยู่กับแฟนปกติ เมก็จะทักมาตลอด เราก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง ก็คิดเป็นเพื่อนคะ ตลอดระยะเวลาที่เขาอยู่ที่โน้นและแฟนเราก็บินกับไปทำงานมันเลยมีเวลาคุยกันมากกว่าเดิม โดยที่เราก็ทำทุกอย่างปกติคือ ง่ายๆแฟนเราเชื่อใจไว้ใจเรามาก แต่เรายังไม่ให้ใจเมนะคะเพราะคิดว่ายังไงก็เลือกผู้ชายคนนี้ ....คือเลือกแฟนคะ
.
.
.
.
.
คุยไปเป็นระยะเวลาเกือบ 2 ปี น้ำซึ่มบ่อทรายคะคุณผู้ชม แต่ไม่เคยเจอเมเลยจนเมกลับมาไทยก็ไม่เจอคะ คอลทุกวัน เห็นน่าทุกวัน ทะลึ่งกันทุกวัน อ้าววววว เคลิ้มเลยคะ อยู่ดีๆเหมือนมีอะไรมาเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไป มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้ง สุดติ่งกันมาก อินเลิฟฝุดๆคือรู้สึกว่าจะก้าวขาไปทั้ง2ข้างแล้ว แต่เราก็คิดเสมอว่ายังไงก็ไม่เอาๆๆ สลับคอลกันหนุกหนานเรยจ้า จนมีโอกาสเจอเม เพราะเมเลิกกับแฟนแล้วและกับมาไทย (เราคิดในใจเดี๋ยวก็ดีกัน)เรากับเมรู้สึกโอเคกันมากๆในทุกเรื่อง แต่คนไม่ได้อยู่ด้วยกันในใจก็คิดถ้าคบกันจิงๆจะไหวมั้ยจะรอดเปล่า แต่รักกันมากและเมมาหาเราคะและนั้นก้ทำให้เรามีอะไรคะครั้งแรกคะ เมจิงจังกับเราในระดับนึง เราก็เกิดรักเมขึ้นมา แต่ในใจก็กลัวไม่ดีเท่าแฟนต่างๆนานา แต่มันคงอยากคบกันอะคะ คือเมไม่ร้ายเป็นเด็กผู้ชายที่มีครอบครัวอบอุ่นมีหน้ามีตาในสังคม โปรไฟล์ดี(เพิ่งมารู้ทีหลัง เพราะไม่คิดจะคบก็เรยไม่สนใจเรื่องเงินๆทองๆของเมเท่าไหร่)
เอาใจแลกใจกัน เห็นด้าน dark ของกันเกือบจะหมด เหลือแค่มาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เรารู้ตัวมีสติหมดทุกอย่าง.......คิดตลอดเวลาว่ากำลังทำอะไรอยู่ ทำไมถึงไม้คิดถึงแฟนบ้าง คือ สั้นๆง่ายๆน้องสาวเราบอกว่า เทอไม่เหงาหรอก เทอไม่พอ !!! เองต่างหาก มาคิดตามน้องสาวก็จริงคะ และทุกอย่างก็มาเฉลย เราทำทุกอย่างให้แฟนเราจับได้บอกหมดว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างและจะไปคบกับเม แฟนเราต่อสายตรงหาเมถามคำเดียวว่า "คิดว่าเลี้ยงเราไหวเรอ รู้จักเราดีแค่ไหน รู้ไหมว่าเป็นคนยังไง " เรารู้นะที่แฟนเราถามเพราะอะไร และเมก็รู้ดี เมรับรู้ปัญหาของเรามาตลอดแต่เราไม่เคยให้เมมาช่วยเหลือหรือsupport อะไรเรย เพราะแฟนเราเลี้ยงดูเราหมด มาถึงตอนนี้ทุกคนกำลังประนามเรา คะ เชิญคะ ไม่ว่ากัน .....ตามอัธยาศัย
แฟนเราสั่งสอนเราให้ชีวิตดีขึ้น คิดเป็นผู้ใหญ่โตขึ้นมากคะ ต้องขอบคุณแฟนเราคนนี้มากๆที่เข้ามาเป็นบทเรียนราคาแพงในชีวิตก่อนหน้านี้เคยเจอแพงมาแล้วมาเจอบทนี้แพงกว่าหลายเท่า
------------------------------------
นั่นแหละคะเราก็ทิ้งแฟนมาคบเมตามเรื่องตามราว เราย้ายมาอยู่ กทม เพื่อเมคะออกมาดิ้นรนเอง หางานทำเอง จากตอนแรกอยู่แบบสบายๆคะ แต่ทำไงได้เราเลือกเอง วันที่แฟนเรามาส่งให้เราไปหาเมเขาก็ร้องไห้เราก็ร้อง แต่เราจะไปอย่างเดียว ....แย่มากคะรู้ตัว และเราก็เริ่มเข้าสู่การใช้ชีวิตเป็นแฟนกับเม part จิงชีวิตจิง เหอะๆๆๆๆ เละสิคับรอไร แต่เราประคองกันมาสุดๆเหมือนกัน ปรับทัศนคติกันตลอด คุยกันดีไม่เคยทะเลาะคะ อันไหนไม่โอจะเตือนกันตลอดคะ .....มันก็ปกติทั่วไป แต่เรามีปัญหากับเขาตรงที่ว่า ทางบ้านเขามีหน้ามีตาทางสังคม เหมือนเมก็อยากให้เรามีงานทำดีๆแต่เราเพิ่งเรียนจบ ป.ตรี คือเราทำงานได้หมดไม่เกี่ยงตอนที่คบกับแฟนก็เคยเปิดร้านนม คือเราอยู่กับแฟนเก่าสบายมากๆนะคะ แต่เราก็หาอะไรทำไม่ให้ว่าง ....และพอมาอยู่ กทม ซึ่งแน่นอนเราก็หางานทำเองคะ สมัครตามเวปตลอดเลือกบ้าง เมพูดว่าจะ30แล้ว ควรหาเงินให้ได้ 20000 คือเราเข้าใจสิ่งที่เมจะสื่อเพราะนั้นมันคือการมองอนาคตของเราและการพาไปเจอครอบครัวเขา เรากดดันมากๆจนคิดว่า มันต้องขนาดนั้นเลย เมอยากให้เป็นแอร์ เราไม่เก่งภาษาเท่าไร แต่เราก็เรียนรู้อยู่ตลอดเวลา ดูหนัง ฟังเพลง หาที่เรียนเพิ่มเติม คือเราชอบนะคะ มีหลายครั้งที่เมพูดบ่อยจนเราแบบ เอออ~~ เดี๋ยวกุเป็นให้แค่แอร์จะอะไรหนักหนา เก็บเอามาเป็นแรงผลักดันตัวเองอยู่หลายที เมเขามองว่าเราทำอะไรได้มากกว่านี้หมายถึง ศักยภาพ แต่เรามองว่า เราไม่ใช่คนรวยคะ เราปานกลาง เราอยู่ได้และพอใจเราไม่มองความรวยเป็นเรื่องสำคัญ เราเลยไม่คิดจะทำในสิ่งที่คิดว่ามันเกินตัวคะ แต่เราก็คิดนะคะว่าต้องได้สิ เราก็ไม่ได้โง่หรืออ่านไม่ออก แค่เราไม่ค่อยได้ใช้ภาษาจะกลัวอะไร .... เราใช้ชีวิตธรรมดาได้คะ แต่เมเหมือนจะไม่ค่อยเท่าไรที่บ้านเขาอาจจะเป็นแบบนั้นก็เข้าใจนะ แต่เรารู้สึกอึดอัดยังไงๆ เราปฏิเสธงานไปหลายที่มากเพราะเมไม่ให้ทำ เมอยากให้เราสบายเหมือนตอนที่เราอยู่กับแฟนเก่าคะแต่เรามองว่าถ้ารักกันช่วยกันก็สร้างกันได้..... เราก็เป็นคนที่หางานใช้เองเลี้ยงน้องเลี้ยงครอบครัวคะ การได้แฟนดี รวย เรามองว่าเป็นวาสนาของเราคะ รวย จน เลว ดี เราผ่านมาหมดแล้วคะ เราพยายามมองหางานที่เราคิดว่าเราทำได้และเราโอเคคะ แต่เมก็พูดแบบนั้นตลอดๆ เราคิดว่าถ้าเราเท่าเทียมกันเราสามารถทำให้เราสูงเท่าเมเราจะดีใจมากนะคะเพราะอย่างน้อยเราก็ทำได้ แต่อีกใจเราก็พอใจในสิ่งที่เราเป็นและเราก็ไม่ได้รู้สึกลำบากอะไร เมเขาก็พร้อมที่จะsupport แต่เราคิดว่าเราหาเองได้เราทำได้ เราไม่เคยขอเงินเขาเรยคะ คือเรามองปัจจุบันคะ แต่เมมองอนาคต ซึ่งมันก็เป็นเรื่องที่ดี เราอยากมีความสุข เราเหมือนคนปลงกับชีวิตคะเราฟังธรรมะให้ช่วยขัดเกล้าเราให้เราอยู่กับปัจจุบันถึงแม้สิ่งที่เราเลือกเองมันจะเป็นยังไง ถึงเราจะเสียคนรักดีๆไป1คน เราก็ยอมรับคะ เราพยายามปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงตัวเอง เราเลยไม่มองอนาคตกับเมสักเท่าไร เรามองปัจจุบันคะเพราะเราเชื่อว่าปัจจุบันกำหนดอนาคตของเราคะ เราเคยทำใจและปล่อยวางในเรื่องของความรักมาได้แล้ว แต่มันก็เข้ามาสะกิดอยู่บ้าง ทุกวันนี้เราพูดกับตัวเองเสมอและให้กำลังใจตัวเองตลอดว่า ยอมรับ เลือกเอง อดทน คนเราผิดพลาดได้ ล้มแล้วรีบลุก ......
คำถามคือ ถ้าเป็นคุณจะผลักตัวเองขึ้นไปให้เท่ากับบ้านแฟนไหม หรือ พอใจกับการใช้ชีวิตของเราและมีความสุขกับมัน
ขอบคุณทุกๆท่านนะคะ 😊
มองโลกแง่บวกคะ