ก่อนอื่นผมต้องบอกไว้ก่อนว่าแฟนของผมเป็นผู้ชาย รู้จักกันตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน 2551 ผ่านโปรแกรม MSN สมัยนั้นเป็นโปรแกรมที่กำลังฮิตมาก
ผมเพิ่งเข้าเรียนปี 1 ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง คณะเกี่ยวกับสายการแพทย์ ผมได้รู้จักและได้เจอกับผู้ชายคนนี้มาตั้งวันนั้น เขามาหาผมที่ห้อง แต่เรายังไม่ได้มีอะไรกันเลย (หลังจากนั้นประมาณ 3 เดือน ถึงจะเสียตัว555)
ขณะที่ผมอยู่ ปี 1 พี่เขาเรียนอยู่ ปี 3 คณะวิศกรรมศาสตร์เคมี ของสถาบันชื่อดังแห่งหนึ่ง ในกทม บ้านพี่เขาอยู่แถวมหาวิทยาลัยที่ผมเรียนอยู่
พี่เขาจะกลับบ้านทุก เสาร์ อาทิตย์ เราก็ไปกินข้าวกัน ไปอ่านหนังสือ ไปวิ่งออกกำลังกาย ไปฟิตเนส แบบว่าใช้ชีวิตด้วยกันอย่างเต็มที่ ทุกเสาร์อาทิย์
ผ่านสุข ผ่านทุกข์ ผ่านหลาย ๆ อย่างมาด้วยกัน จนกระทั่งเข้าสู่วัยทำงาน เขาได้งานที่บริษัทปิโตเคมี ชื่อดังของไทย
พอผมเรียนจบ เมษายนปี 2556 (ผมเรียนหลักสูตร 5 ปีรุ่นสุดท้ายของประเทศไทย ) เขาก็หาที่ทำงานใกล้ ๆ กันให้ และเราก็ได้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน ได้ใช้ชีวิตในวัยทำงานด้วยกัน วัยทำงานนี่เองที่ทำให้ความห่างเหินเริ่มก่อตัวขึ้น
ด้วยเนื้องานของสายการแพทย์ ทำให้เวลางานและเวลาพักผ่อนเราไม่ตรงกัน เขาทำงาน ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ และหยุดเสาร์ อาทิตย์ ไอ้เรานั่นหรอ แหะ ๆ ช่วงแรก ๆ ของการทำงานมีน้ำตาไหล และเริ่มทำใจ และเตรียมใจไว้แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง
คือหลังเลิกงาน 17: 00 น.- 20:00 แฟนผมจะไปฟิตเนส และส่วนใหญ่ผมก็จะเลิกงาน 20:00 น. แล้วผมก็จะไปฟิตเนส เวลาเราเริ่ีมไม่ตรงกันมากขึ้น และอยู่มาวันหนึ่งประมาณ เดือนมิถุนายน 2559 เขามาพูดกับผมว่ามีใจให้คนอื่น ผมนี้น้ำตาไหล พูดไรไม่ออก แทบล้มทั้งยืน คนที่คิดว่าใช่และจะสร้างอนาคตร่วมกัน ทุกสิ่งทุกอย่างที่วาดฝันไว้มันพังทลายลงในวันนั้น นับต้องแต่วันที่รู้จักกัน จนถึงวันนั้นคบกันมาเกือบ 8 ปี
เขาเองก็ยังไม่ชัดเจน ว่าจะเลือกเราหรือเลือกคนไอ้คนนั้น ผมเองก็อึดอัด พอประมาณเดือนตุลาคม 2559 ผมก็ขนของ ออกมาอยู่คนเดียว อาศัยช่วงที่มันกลับบ้านต่างจังหวัด ขนของทั้งหมดออกมา สุดท้ายมันก็เลือกคนใหม่ ผมก็โดนเท และมันก็บอกว่า สถานะเปลี่ยน แต่ความสำคัญยังไม่เปลี่ยน
*ขอเพิ่มเติมนิดหนึ่ง ระหว่างที่แฟนเก่าผมมาทำงานใหม่ ๆ เขาก็สนิทกับรุ่นน้องคนหนึ่ง น่ารักนิสัยดี พอผมมาทำงาน
จุดเปลี่ยนคือเราคบกัน 3 คน มาเป็นเวลา 4 ปี
*สุดท้ายมีมือดีเข้ามา เป็นมือที่ 4 ทำให้ครอบครัวเราแตกแยก
*ไม่คิดเลยว่าชีวิตจะมาอยู่ ณ จุด ๆ นี้ได้
ถ้าว่าง ๆ เดี๋ยวจะมาต่อ และเราให้ฟังเรื่อย ๆ เรื่องจริงยิ่งกว่านิยาย ยิ่งกว่าละครซีรีย์ใน Club Friday
รัก 3 เศร้า เรา 4 คน เมื่อเลิกกับแฟนเก่าแล้ว แต่ความสัมพันธ์***ยังไม่จบ ทั้ง ๆ ที่เขาเทเรา 2 คน ไปมีแฟนใหม่
ผมเพิ่งเข้าเรียนปี 1 ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง คณะเกี่ยวกับสายการแพทย์ ผมได้รู้จักและได้เจอกับผู้ชายคนนี้มาตั้งวันนั้น เขามาหาผมที่ห้อง แต่เรายังไม่ได้มีอะไรกันเลย (หลังจากนั้นประมาณ 3 เดือน ถึงจะเสียตัว555)
ขณะที่ผมอยู่ ปี 1 พี่เขาเรียนอยู่ ปี 3 คณะวิศกรรมศาสตร์เคมี ของสถาบันชื่อดังแห่งหนึ่ง ในกทม บ้านพี่เขาอยู่แถวมหาวิทยาลัยที่ผมเรียนอยู่
พี่เขาจะกลับบ้านทุก เสาร์ อาทิตย์ เราก็ไปกินข้าวกัน ไปอ่านหนังสือ ไปวิ่งออกกำลังกาย ไปฟิตเนส แบบว่าใช้ชีวิตด้วยกันอย่างเต็มที่ ทุกเสาร์อาทิย์
ผ่านสุข ผ่านทุกข์ ผ่านหลาย ๆ อย่างมาด้วยกัน จนกระทั่งเข้าสู่วัยทำงาน เขาได้งานที่บริษัทปิโตเคมี ชื่อดังของไทย
พอผมเรียนจบ เมษายนปี 2556 (ผมเรียนหลักสูตร 5 ปีรุ่นสุดท้ายของประเทศไทย ) เขาก็หาที่ทำงานใกล้ ๆ กันให้ และเราก็ได้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน ได้ใช้ชีวิตในวัยทำงานด้วยกัน วัยทำงานนี่เองที่ทำให้ความห่างเหินเริ่มก่อตัวขึ้น
ด้วยเนื้องานของสายการแพทย์ ทำให้เวลางานและเวลาพักผ่อนเราไม่ตรงกัน เขาทำงาน ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ และหยุดเสาร์ อาทิตย์ ไอ้เรานั่นหรอ แหะ ๆ ช่วงแรก ๆ ของการทำงานมีน้ำตาไหล และเริ่มทำใจ และเตรียมใจไว้แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง
คือหลังเลิกงาน 17: 00 น.- 20:00 แฟนผมจะไปฟิตเนส และส่วนใหญ่ผมก็จะเลิกงาน 20:00 น. แล้วผมก็จะไปฟิตเนส เวลาเราเริ่ีมไม่ตรงกันมากขึ้น และอยู่มาวันหนึ่งประมาณ เดือนมิถุนายน 2559 เขามาพูดกับผมว่ามีใจให้คนอื่น ผมนี้น้ำตาไหล พูดไรไม่ออก แทบล้มทั้งยืน คนที่คิดว่าใช่และจะสร้างอนาคตร่วมกัน ทุกสิ่งทุกอย่างที่วาดฝันไว้มันพังทลายลงในวันนั้น นับต้องแต่วันที่รู้จักกัน จนถึงวันนั้นคบกันมาเกือบ 8 ปี
เขาเองก็ยังไม่ชัดเจน ว่าจะเลือกเราหรือเลือกคนไอ้คนนั้น ผมเองก็อึดอัด พอประมาณเดือนตุลาคม 2559 ผมก็ขนของ ออกมาอยู่คนเดียว อาศัยช่วงที่มันกลับบ้านต่างจังหวัด ขนของทั้งหมดออกมา สุดท้ายมันก็เลือกคนใหม่ ผมก็โดนเท และมันก็บอกว่า สถานะเปลี่ยน แต่ความสำคัญยังไม่เปลี่ยน
*ขอเพิ่มเติมนิดหนึ่ง ระหว่างที่แฟนเก่าผมมาทำงานใหม่ ๆ เขาก็สนิทกับรุ่นน้องคนหนึ่ง น่ารักนิสัยดี พอผมมาทำงาน
จุดเปลี่ยนคือเราคบกัน 3 คน มาเป็นเวลา 4 ปี
*สุดท้ายมีมือดีเข้ามา เป็นมือที่ 4 ทำให้ครอบครัวเราแตกแยก
*ไม่คิดเลยว่าชีวิตจะมาอยู่ ณ จุด ๆ นี้ได้
ถ้าว่าง ๆ เดี๋ยวจะมาต่อ และเราให้ฟังเรื่อย ๆ เรื่องจริงยิ่งกว่านิยาย ยิ่งกว่าละครซีรีย์ใน Club Friday