เข้าเรื่องเลยละกัน  ความรู้สึกผมตอนนี้  บอกไม่ถูกนะ  เราพึ่งเจอกัน  เค้าบอกว่าเค้าเป็นรุก  จริง ๆ  ผมก็รุกเหมือนกันแหละ  ก็รับบางครั้ง  แต่ผมรู้สึกว่า เราต้องดูแลกันและกันปะ  ที่เขาเป็นอย่างนี้เพราะนิสัยของเขาก็ได้  ที่เหมือนผู้หญิง  ออกเด็กหน่อย ๆ  แต่เค้าก็ 28 ละนะครับ  ผม 26  เอง  แต่ก็พยายามจะเอาใจเขา  เหมือนผมเอาใจเมียเลย 555  ฟิวล์นี้คิดออกปะ  (คิดสิคิด)  เอ่อ........  เราก็พึ่งเจอกันเอง  ผมชอมคิดไปเองคิดนุ่นนี่นั่น  แบบว่ามโนไปไกลแล้ว    ว่าเค้าชอบผม  ตอนเราคุยกัน  เขารู้สึกอาย ๆ  เราอยากให้เขายิ้มบ้าง  เหมือนคุยกับเราแล้วมีความสุข  แต่ที่ได้กลับมาเหมือนเขาแข็งกระด้าง  จนเราเข้าหาไม่ถูก  ถุามว่าคุยไหมคุย  การสนทนาก็ดี  แต่ความรู้สึกตอนนั้นไม่ใช่  เราเป็กหลายอย่างเลย เว๋อ ๆ  ไปไม่ถูกก็มี  เราก็ถามเค้าทำไม  เขาบอกว่าเขาอาย  ความอายของเรา  ทำให้เราคิดว่าเค้าไม่ชอบเรา  หรืออะไรยังไง  แต่ผมก็ไม่ท้อหลอกเดินหน้าจีบเขาต่อไป  จนกว่าเขาจะไล่ผมนั้นแปลว่าเขาไม่เอาเราเราก็จะถอยเอง  ตอนเย็นผมติดธุระ  แบตหมดพอดี  หายไปประมาณ สามสี่ชั่วโมง  เขาคิดว่าผมอยู่กับคนอื่น  คุยคนอื่น  เอ่อ  ผมก็อธิบายให้เขาฟัง  ท้ายที่สุดเขาก็เหมือนจะยอมรับนะ   บางทีของแบบนี้  พึ่งจีบกัน  มันต้องใช้เวลาเนาะ  เราก็ไม่ควรด่วนสรุป  แต่ที่ผมสงสัยคือ  ระหว่างที่ผมหายไป  เขาหึงผมหรอ  ผมถามเขาตรง ๆ  เขาก็บอกว่าไม่  พอถามอีกที  ผมคิดไปเองใช่ไม เค้าบอกว่าใช่  เอ่อ  มันทำให้เราสตั้น  ว่า  แค่นี้ยังคิดไปเอง  แล้วเรื่องอื่นเราคิดไปเองหมดเลยไหม  555555555  ผมก็หลงรักเขาตอนที่เขาน่ารักนี่แหละ  แต่นิสัยใจคอก็ยังไม่ได้ศึกษาถี่ถ้วน  ก็ยังไม่ด่วนสรุป  แต่ถ้าต่างกันเกินไป  เค้าพร้อมจะปรับตัวเพื่อเราไหม  เข้าใจเราไหม  ถามว่าเราพร้อมไหมที่จะปรับตัวเหมือนเค้า  ผมตอบเลยว่าพร้อม  ถ้าเราต่างกัน  เราพร้อมจะทำอะไร ๆ  ให้มันลงตัวในแบบที่แตกต่างไหม  เหมือนใจเขาใจเรา  เราเข้าใจกัน  ไม่งอแงใส่กัน  หรือเล่นแง่  ใช้เหตุผลคุยกัน  ไรงี้  เขาจะรับฟังสิ่งที่เราขอไหม  อยากให้เดา ๆ  กัน