คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 3
อันนี้เข้าใจเลย
เคยนั่งฟังเรื่องของคน ตปท ที่เค้ามีปมแบบเปิดเผย
แค่การเป็นสิวแล้วโดนล้อ เหมือนจะเป็นเรื่องแค่นี้ แต่มันทำให้กลายเป็นปมด้อย ส่งผลต่อในอนาคตคือทำให้เค้ากลายไปเป็นฆาตกรโรคจิต
เราว่า จขกท ยังมีจิตใจที่เข้มแข็งมาก
เคยนั่งฟังเรื่องของคน ตปท ที่เค้ามีปมแบบเปิดเผย
แค่การเป็นสิวแล้วโดนล้อ เหมือนจะเป็นเรื่องแค่นี้ แต่มันทำให้กลายเป็นปมด้อย ส่งผลต่อในอนาคตคือทำให้เค้ากลายไปเป็นฆาตกรโรคจิต
เราว่า จขกท ยังมีจิตใจที่เข้มแข็งมาก
สมาชิกหมายเลข 700857 ถูกใจ, Cat In Highspeed Van ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2928464 ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 2196200 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3215078 ถูกใจ
สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 1
ปัญหานี้ แก้ได้สองทางค่ะ
_แก้จากภายนอก
อาจต้องลงทุน ปรึกษาแพทย์เพื่อทำศัลยกรรม
อาจต้องลงแรง เข้าฟิตเนส เวทเทรนนิ่ง ให้มีรูปร่างแบบ S Line
อาจต้องเข้าคอร์ส อบรม ปรับบุคลิกภาพในด้านการเดิน การวางท่วงท่า และการแต่งหน้าแต่งตัว
อาจต้องหาเวลา เข้าสปา อบซาวน่า บำรุงผิวอย่างสม่ำเสมอ
ทั้งหมดนี้ อาจทำให้รูปลักษณ์ภายนอกของคุณดีขึ้นได้ผิดหูผิดตา
แต่ไม่สามารถการันตีได้ว่า อาการน้อยเนื้อต่ำใจ อาการเปรียบเทียบตนกันผู้อื่นของคุณจะหายไป
_แก้จากภายใน
ความไม่พอใจในตัวเอง ทั้งปวงเกิดจากความพร่อง / ความไม่ได้ดังใจ / ความต้องการมากกว่านี้
ซึ่งแม้คนที่เกิดมาหน้าตาสะสวย ก็อาจมีอาการนี้ได้ หากเริ่มเปรียบตัวเองกับคนสวยกว่า
สิ่งที่จะเติมเต็มความพร่องของหัวใจให้เต็มได้ทันทีทันใด คือ เมตตาและมุทิตา
วิธีฝึกง่ายที่สุด เริ่มจากคน หรือ สัตว์ที่น่ารัก น่าสงสาร หากเราให้การช่วยเหลืออย่างเต็มที่
เราจะได้พลังแห่งเมตตา ตอบแทนมาเต็มหัวใจ
จิตใจที่มีเมตตามากๆ จะมีความสุข
จะมองข้ามคำดูถูกเหยียดหยามได้ จะให้อภัยคนที่พูดจาไม่ดีกับตนได้
และจะยินดีด้วยเมื่อเห็นใครที่เขามีดีกว่าตน...
การแก้ไขจากภายในนี้ แทบ ไม่ต้องลงทุนด้านวัตถุเลย เพียงแต่ต้องลงทุนจิตใจในด้านความเพียรอย่างมาก
ฝึกฝนบ่อยเข้า จนเชี่ยวชาญในด้านการเมตตา ไม่ถือสาหาความผู้ใจ
เมื่อจิตใจคุณโปร่งเบาจากภายใน คนจะมองเห็นรูปลักษณ์ภายนอกของคุณเหมือนเดิม
แต่เพิ่มเติมความตราตรึงใจขึ้นมาทุกขณะที่ได้คลุกคลีคบหาด้วย
_แก้จากภายนอก
อาจต้องลงทุน ปรึกษาแพทย์เพื่อทำศัลยกรรม
อาจต้องลงแรง เข้าฟิตเนส เวทเทรนนิ่ง ให้มีรูปร่างแบบ S Line
อาจต้องเข้าคอร์ส อบรม ปรับบุคลิกภาพในด้านการเดิน การวางท่วงท่า และการแต่งหน้าแต่งตัว
อาจต้องหาเวลา เข้าสปา อบซาวน่า บำรุงผิวอย่างสม่ำเสมอ
ทั้งหมดนี้ อาจทำให้รูปลักษณ์ภายนอกของคุณดีขึ้นได้ผิดหูผิดตา
แต่ไม่สามารถการันตีได้ว่า อาการน้อยเนื้อต่ำใจ อาการเปรียบเทียบตนกันผู้อื่นของคุณจะหายไป
_แก้จากภายใน
ความไม่พอใจในตัวเอง ทั้งปวงเกิดจากความพร่อง / ความไม่ได้ดังใจ / ความต้องการมากกว่านี้
ซึ่งแม้คนที่เกิดมาหน้าตาสะสวย ก็อาจมีอาการนี้ได้ หากเริ่มเปรียบตัวเองกับคนสวยกว่า
สิ่งที่จะเติมเต็มความพร่องของหัวใจให้เต็มได้ทันทีทันใด คือ เมตตาและมุทิตา
วิธีฝึกง่ายที่สุด เริ่มจากคน หรือ สัตว์ที่น่ารัก น่าสงสาร หากเราให้การช่วยเหลืออย่างเต็มที่
เราจะได้พลังแห่งเมตตา ตอบแทนมาเต็มหัวใจ
จิตใจที่มีเมตตามากๆ จะมีความสุข
จะมองข้ามคำดูถูกเหยียดหยามได้ จะให้อภัยคนที่พูดจาไม่ดีกับตนได้
และจะยินดีด้วยเมื่อเห็นใครที่เขามีดีกว่าตน...
การแก้ไขจากภายในนี้ แทบ ไม่ต้องลงทุนด้านวัตถุเลย เพียงแต่ต้องลงทุนจิตใจในด้านความเพียรอย่างมาก
ฝึกฝนบ่อยเข้า จนเชี่ยวชาญในด้านการเมตตา ไม่ถือสาหาความผู้ใจ
เมื่อจิตใจคุณโปร่งเบาจากภายใน คนจะมองเห็นรูปลักษณ์ภายนอกของคุณเหมือนเดิม
แต่เพิ่มเติมความตราตรึงใจขึ้นมาทุกขณะที่ได้คลุกคลีคบหาด้วย
สมาชิกหมายเลข 854522 ถูกใจ, ต่อเวลา หลงรัก, สมาชิกหมายเลข 700857 ถูกใจ, ปฏิบัติดี ถูกใจ, รวิภา ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 740730 ถูกใจ, is that desiree ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3790070 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2195783 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2196200 ถูกใจรวมถึงอีก 4 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
ใครมีปมด้อยที่เป็นความลับไม่สามารถบอกใครได้ จนเกิดเป็นปัญหาในชีวิตตามมาบ้างคะ
เริ่มจากว่า ... เรามีปัญหาเรื่องสุขภาพอย่างนึง ก็ถือว่าร้ายแรงอยู่แต่ทำการแก้ไขไปแล้วในส่วนหนึ่งคือพบแพทย์รักษาเรียบร้อยแล้ว
แต่ถึงจะรักษามานาน ภายนอกก็ยังดูออกว่าไม่ปกติอยู่ดีค่ะ เป็นปัญหาที่หน้าเลยด้วยมองเห็นชัด เราโดนล้อมาตั้งแต่เด็กเรื่องปมด้อยนี้ เคยร้องไห้มามาก ใครๆก็ไม่ได้อยากเป็นโรคหรือร่างกายผิดปกติทั้งนั้นหล่ะ ซึ่งเราเองก็พยายามจะทำใจ เข้าใจ และยอมรับมาตลอด แต่พอโตขึ้นเราก็เห็นว่าเพื่อนมันก็โตขึ้นไม่ได้มีคนล้อโจ่งแจ้งแเหมือนตอนเราเด็ก แต่ก็มีเอาไปพูดลับหลังว่าเราแปลกนู่นนี่ อันนี้ก็รู้ค่ะ 555555
ปัญหาอยู่ตรงนี้ คนเรามันหลีกเลี่ยงที่จะมองหน้ากันเวลาพูดไม่ได้ ซึ่งเวลาที่เรามองหน้าใครตอนพูดด้วยเราจะไม่มั่นใจทุกครั้ง และมันทำให้เราพลาดโอกาสหรือเวลาที่เราอยากทำอะไรสักอย่างเวลาที่ต้องออกกล้อง เราจะไม่กล้าทำเลย กลัวคนมาล้อเรา มันเป็นความคิดจากจิตใต้สำนึกไปแล้ว อีกอย่างคือคนรู้จักเรา เพื่อนรอบข้างเราแต่ละคนสวยมาก ระดับนางฟ้า หุ่นก็ดีผิวก็ขาว เรานี่กลายเป็นหลุมอวกาศใหญ่ๆได้เลย ชอบโดนเปรียบเทียบมันยิ่งบั่นทอนจิตใจเข้าไปอีกค่ะ 55555555
ปัจจุบันพยายามอ่านหนังสือ จิตวิทยา การมองบวก หลายๆอย่างก็ดีขึ้น วันนี้เพิ่งเจอเหตุการณ์ไม่ดีมามันเลยอัดอั้นไม่ไหวแล้ว : (
ใครเคยประสบหรือแก้ไขได้ ช่วยมาแชร์กันหน่อยนะคะ
กระทู้แรก ผิดพลาดยังไงขออภัยด้วยนะคะ