ทำไมคนเราพอเริ่มมีชื่อเสียงหรือหน้าตาในสังคมแล้วต้องหยิ่ง

ตามหัวข้อเลยค่ะ หลังๆมานี้ มีแต่คนมองว่าเราหยิ่ง เพราะเราไม่ทักทาย ทำเป็นไม่รู้จัก คนที่อาจเคยรู้จักกันมาก่อน แต่เราทำเป็นไม่เห็นซะส่วนมาก ยอมรับค่ะว่าทำแบบนี้จริงๆ บางที และจะเป็นกับคนที่ไม่ได้เจอกัน

คือเราคบกับเเฟนมาซักพักเป็นระยะเวลา2ปีกว่าได้เรารักเขามากเขาก็ดูเเลเราดีมากเช่นกันปัจจุบันเรายังเรียนอยู่กำลังใกล้จะจบยังดูไม่ค่อยมีหน้ามีตามีงานเป็นหลักเป็นเเหล่งบวกกับฐานะที่บ้านเรามันไม่ดีหน้าตาทาง

ถามจริงๆเปนไรมากมั๊ย บอกเลยว่าไม่เข้าใจจริงๆนะ ทั้งๆที่ตัวเธอเองก็หน้าตาธรรมดาๆค่อนไปทางขี้เหร่ด้วยซ้ำ แต่ทำเหมือนว่าตัวเองสูงนักหนา หยิ่งเหลือเกิน คงคิดว่าเราจะไปจีบ คุยด้วยเรื่องงานแท้ๆ ทักทายกันต

ฉันเจอกะตัวค่ะ ฉันนั้น หน้าตาไม่ดี มันผิดมากไหม คะ 🤔ฉันถูกรังเกียจทางสังคม ไม่มีเพื่อน เหมือนโดดเดี่ยว😌 ทั้งๆที่ฉันแค่หน้าตาไม่ดีแค่นี้หรอคะ มันยุติธรรมแล้วหรอ ที่คนหน้าตาดีจะมีหน้ามีตาสังคม แต่กลับมา

ผู้ชายคนนึงเขาบอกว่าอยากมีแฟน บางครั้งพร่ำเพ้อถึงขั้นอยากแต่งงาน ผู้ชายคนนั้นอายุ 27 หน้าที่การงานดี มีหน้ามีตาพอสมควร พ่อรวย หน้าตาหล่อเหลาคมเข้ม เรียน ป.โทที่นิด้า แถมเรียนเก่งอีกต่างหาก อัธยาสัยดีแ

บางคนหน้าตาไม่ดีก้หลายใจ เลือกผญ สวยๆ ที่จะคบ คนที่ไม่สวยเข้าหาก็หยิ่ง หล่อเลือกได้หรอ ไม่เข้าใจ

คือเราชอบเพื่อนของเพื่อนค่ะ แต่เรากับเขาไม่รู้จักกัน เราเจอเขาที่เรียนพิเศษค่ะ เห็นครั้งแรกก็ชอบเลย หล่อมากกก เวลาเราเจอเขาเราจะยิ้มและมองเขาตรงๆเลย แต่ทุกครั้งที่เรามองและยิ้มให้ เขาจะทำเป็นไม่สนใจค่

บางทีก็คิดนะทำไมชีวิตไม่สมบูรณ์ ไม่สมหวัง เอาสะเลย ทั้งครอบครัว หน้าตา ฐานะ ความรัก เวลาเห็นคนอื่นอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวก็เเอบอิจฉานิดๆในใจ เห็นคนอื่นเขาเพียบพร้อมทั้งการเงินการศึกษาก็บอกตัวเ

ตั้งแต่การประมูลทะเบียนรถ ประมูลรถ ทีวีดิจิตอล สื่อสาร อื่นๆ พวกนี้จะมีต้นทุนแปลกกว่าชาวบ้าน คือนามสกุลใหญ่ มีชื่อเสียง คนดัง มีหน้ามีตาทางสังคมไฮโซ เอาไปบวกเอาไปคิดเป็นต้นทุนที่ห้ามยอมขาดทุนเด็ดขาด