[CR] หนีแม่ไปเที่ยวกาญ

สวัสดีค่ะชาวพันทิปทุกคน วันนี้เราจะมาแชร์เรื่องราวที่หนีแม่ไปเที่ยว”กาญ”กับกลุ่มเพื่อนนะคะ ทำไมถึงเรียกว่า หนี “แม่” มาเที่ยว นั้นก็เพราะ ไม่มีแม่คนไหนรู้เลยว่าเราจะมาเที่ยวกันแบบลุยและดึกดื่นแบบนี้ เป็นแม่ที่ห่วงลูกกันเอามากๆ ไม่อยากให้ลูกไปเสี่ยงอันตราย เพราะฉะนั้น เราต่างเตี๊ยมกันว่าให้พูดไห้แม่สบายใจว่าเรามีเพื่อนที่ขับรถที่เก่งมาก ทั้งๆที่จริงๆมีคนขับรถเป็นคนเดียว แถมก่อนไปกาญ ก็เผลอไปรถชนมาอีก อีกทั้งรถที่ใช้ก็เช่ามา โดยบอกว่าเป็นรถเพื่อน แถมบอกว่าไปกันเยอะ 5-6 คน อันที่จริงก็ไป 5 คนนั้นแหละ เพียงแค่อีกสองคนชิงกลับไปก่อน แต่เราก็ไม่ได้บอกแม่แต่อย่างใด อยากรู้ว่าทริปเรามันโหด เหนื่อยแค่ไหน ก็ลองดูตารางการเที่ยวครั้งนี้ข้างล่าง

              ก่อนอื่นเลยเราขอนิยามกลุ่มเราว่าเป็น”สายเปื่อย” เปื่อยคือไม่มีการวางแผนเป็นลายลักอักษรเลยว่าจะไปไหน ไปทำอะไร มีที่เที่ยวกี่ที่ ควรไปไหนก่อนหรือหลัง ดังนั้นวันนึงเราอาจจะไม่ได้ไปหลายๆที่กันนะคะ เรามีแค่จุดหมายปลายทางว่าเราจะนอนที่ไหนแค่นั้น ระหว่างทางมีใครอยากไปไหนเราก็ขับวนกันไปค่ะ

              เราจะมาพูดถึง

    ที่พัก

    เราไปกันทั้งหมด4วัน 3คืนค่ะ โดย2คืนแรกเรานอนกันที่สังขละบุรี โรงแรมที่เราพักชื่อโรงแรมภูชมหมอก โรงแรมนี้อยู่ใกล้ๆสะพานมอญ ทางเข้าซอยโรงแรมมีร้านอาหารอยู่ (ใครมาถึงหัวค่ำก็แวะทานอาหารกันก่อนได้เลย) เสียดายที่เราไม่ได้ถ่ายทางเข้าโรงแรม….เพราะเข้าโรงแรมมืดทุกคืนเลย บรรยากาศโรงแรมคือสวยและธรรมชาติมากค่ะ ห้องพักสะอาดและกว้าง พี่ๆพนักงานน่ารักกันทุกคนค่ะ อาหารเช้ามื้อแรกในโรงแรมของเราเป็นตามสั่ง(เพราะวันนั้นแขกมีน้อย) แต่ก็มีให้เราเลือกทานเยอะเลยค่ะ หมูกระเทียม หมูกระเพรา ไข่กระทะ ฯลฯ แต่พอมาวันที่2 แขกเยอะขึ้น ทางโรงแรมจึงจัดแบบบุฟเฟ่ค่ะ ก็มีให้เราเลือกหลากหลายเช่นเดียวกัน โดยรวมประทับใจกับโรงแรมนี้มากค่ะ

    คืนสุดท้ายเรามาพักกันที่ “River Kwaii Rosote Resort”  บรรยากาศคือบ้านพักเป็นหลังๆ มีชาวต่างชาติเยอะพอสมควร จุดจอดรถกับบ้านพักห่างกันพอสมควรค่ะ พยายามอย่าลืมของไว้บนรถ โรงแรมนี้มีกิจกรรมให้เราเลือกทำหลากหลายเลยค่ะแต่พวกเราไม่ได้ทำกัน โรงแรมติดกับแม่น้ำด้วยค่ะ ตอนเช้าๆมาเดินเล่นกันนี่ฟินมากเลย ห้องพักสะอาดและกว้างพอสมควรค่ะ ก่อนพวกเราออกจากโรงแรมก็เห็นบ้านพักหลังข้างๆถูกรื้ออยู่ ถามไปถามมาพบว่าทางโรงแรมกำลังจะปรับปรุงห้องพัก คาดว่ามาคราวหน้านี่ต้องอลังการกว่าเดิมแน่นอน *มีรูปภาพประกอบด้านล่างค่ะ*

   รถ
    เรื่องของรถ นี่พีคมากตรงที่ว่า ก่อนไปเที่ยวสามสี่วัน เรายังหาที่เช่ารถไม่ได้เลยนะคร่าาาา เครียดมาก เพราะว่าที่พักก้จองไว้ละ บริษัทเช่ารถส่วนใหญ่ก็ต้องการใช้บัตรเครดิต ซึ่งเราใช้ได้กัน เพราะต่างคนต่างบอกแม่ว่าเราจะไปรถเพื่อน จนตอนนั้นจนปัญญา นั่งหาที่เช่ารถที่ไม่ต้องใช้บัตรเครดิตจนตาเหลือกตามกระทู้พันทิพ จนมาเจอบริษัท YassemoCarRent ก็เลยติดต่อไป สรุปพระเจ้า ฮัเลลูย่า! พระเจ้าทรงโปรด ที่นี่แหละเหมาะที่สุด ทั้งไม่ต้องใช้บัตรเครดิต มีรถเยอะ แถมตอบไว พี่ๆน่ารักและตอบไวมาก สภาพรถก็ใช้ได้ สมราคา เราเลือกรถตามภาพข้างใต้เพราะว่าถนัด nissan และก็มันใหญ่ น่าจะปลอดภัยดี เช่ารถก็ไม่มีเอกสารไรมาก ไปรับรถ ตอนคืนก็เติมน้ำมันให้เต็มถัง มีค่าประกันในราคาที่รับได้ไม่แพงเหมือนพวกบริษัทใหญ่





ต่อไปจะเป็นตารางทริปของเรานะคะ ใครสนใจตามไปได้

Day 01


เราออกเดินทางจาก กรุงเทพ ประมาณ 10 โมงล้อหมุน ที่แรกที่เรามุ่งหน้าจะไปก็คือ….

    1.) ณ เมืองมัลลิกา







    จุดหมายแรกของทริปเลยคือเมืองมัลลิกา เป็นที่ที่พวกเราห้าคนตั้งใจจะไปถ่ายรูปเพราะชอบถ่ายรูปกันและฝึกฝนกันอยู่ มีคนบางส่วนเช่าไปจากกรุงเทพเพราะไม่ชอบชุดของทางโน้น แต่ถ้าไม่อยากยุ่งยากที่นี่มีชุดไทยให้เช่านะคะ เรื่องชุดนะคะ สบายใจได้เลย เพราะชุดที่ให้เช่าสะอาดมากๆ ดังนั้นเนี่ยใครไม่เคยใส่ มาลองที่นี่ได้เลยค่ะ ในเรื่องของการใส่ชุด หลังจากที่เราซื้อticketแล้ว เราสามารถเดินเข้าไปเลือกสีสไบกับท่อนล่างได้เลย จะมีพี่ๆพนักงานค่อยช่วยเหลือและแนะนำสีให้ หลังจากนั้นจะเป็นห้องแต่งตัวค่ะ ก็มีพี่ๆพนักงานช่วยใส่ให้ พี่ๆเป็นกันเองมากค่ะ ไม่ต้องเขิลนะคะสำหรับสาวๆ หลังจากแต่งตัวเสร็จเราก็มาเดินเล่นกันในเมืองค่ะ ขอบอกว่าสวยทุกมุมจริงๆทั้งตัวเรือนไทยหรือแม้แต่กำแพงสียังสวยเลย เรียกได้ว่าถ่ายได้หมดทุกซอกซอยค่ะ ที่นี่มีร้านขนมและร้านน้ำด้วยนะคะแต่ว่าต้องแลกเงินก่อน  
    ความประทับใจของเราก็คือ ภายในตัวเมืองจะจำลองสภาพความเป็นอยู่ในสมัย รศ.124 หรือราวๆ ยุคสมัย รัชกาลที่ห้า พวกเราต้องแลกเงินเหรียญของเขาเพื่อเข้าไปใช้ในเมือง และพวกเราก็จะสดุ้งทุกครั้งที่เราได้คุยกับพนักงานเพราะ พวกเขาจะพูดกับเราและลงท้ายด้วย “เจ้าค่ะ” ทำให้ในตอนแรกพวกเรารู้สึกเกร็งๆ
    สำหรับคนไม่ชอบถ่ายรูปก็อาจจะเฉยๆ แต่คนที่ฝึกถ่ายรูปอยู่อยากเชิญชวนมาลอง เพราะว่า มีหลากหลายมุมให้สร้างสรรค์ผลงานถ่ายภาพของท่านได้
    เราถ่ายกันนานอยู่แต่ด้วยความล้า บวกกับ เราเห็นว่าเย็นมากแล้วก็เลยเปลี่ยนชุดออกจากเมืองมัลลิกา คิดว่าถ้ามีโอกาสคงจะมาจัดอีกสักรอบ แล้วมุ่งหน้าสู่ สังขละบุรี กว่าจะถึงสังขละบุรีกันประมาณ4ทุ่ม

Day 02

    1.) ข้ามไปพม่า





            วันนั้นเราออกกันสายๆเพราะไม่ได้แพลนไว้ว่าจะไปไหน จนไปถามที่ front เขาบอกว่าให้ลองข้ามไปพม่าไหม เราก็เลย ลองขับไปตาม พอไปถึงด่านเจดีย์สามองค์ก็มีคนโบกให้จอดรถและมีไกด์แนะนำขายทัวร์ประมาณ7สถานที่ในฝั่งพม่า รวมใช้เวลาประมาณ1ชั่วโมงค่ะ จะช้าหรือเร็วก็ขึ้นอยู่ที่เรา (ส่วนใหญ่เป็นการไหว้พระนะคะ) และยังมีพวกตลาดของเขา และมี duty free ที่ถ้าคนไทยข้ามไป อาจได้ของติดไม้ติดมือ อย่างเหล้าที่ราคาถูกกว่าไทยครึ่งหนึ่งเลยก็ว่าได้ แต่เขามี ลิมิต ของการซื้อมานะ จำไม่ค่อยได้แต่เดี๋ยวเขาจะบอก จะบอกว่าไม่ต้องห่วงเรื่องสัญญาณมือถือกับเงินนะคะ เพราะใช้ของไทยได้หมดเลย เหมือนเราอยู่ในไทยปกติ

     2.) ป้อมปี่




            หลังจากไปเที่ยวพม่ากันมาแล้วนั้น เราตัดสินใจไปป้อมปี่กันค่ะ ขอบอกว่าบรรยากาศและแสงดีมากๆ ที่นี่มีห้องพักด้วยนะคะ หรือว่าสนใจนำเต้นท์มากางเองก็ได้ค่ะ ไฮไลท์สุดคงเป็นจุดชมพระอาทิตย์ตกดินตามภาพเลยค่ะ  พวกเราเลยหาที่สวยๆถ่ายรูปกัน

Day 03

     1.) สะพานมอญ

             ในนั้นเราตั้งใจจะตื่นมาตักบาตรพระที่สะพานมอญ เราตื่นกัน 6โมงกว่าๆ เพราะโรงแรมของเราอยู่ห่างจากสะพานมอญแค่ 5-10 นาทีเท่านั้น พอเราไปถึงสะพานมอญ บรรยากาศมันคลาสิคมาก เป็นบรรยากาศที่ไม่สามารถหาได้ในเมืองหลวง อากาศเย็นๆตอนเช้า กลิ่นหญ้า เสียงนก เสียงแม่น้ำ พวกเราเดินชิวๆ ชมวิวไปถ่ายรูปไป มีอะไรแปลกตา เช่น คนที่แบกของด้วยศีรษะ และที่เห็นตลอดทางคือ เด็กๆที่รอจะปะแป้งพวกเรา แต่ในส่วนของเรื่องการปะแป้งนั้น จะมีเรื่องเล่าในส่วนต่อไป



  ตักบาตร
    แล้วเราก็เดินไปตักบาตรฝั่งตรงกันข้าม เราไปก็ค่อนข้างสายเพราะมัวแต่ถ่ายรูป ก็เลยต้องไปรอที่ซอย “ดักพระ” ที่คนแถมนั้นเรียกกัน เป็นถนนที่คนไปสายๆมักจะไปใส่กันตรงนั้น พระก็ค่อยๆเดินผ่านปู้คนเป็นขบวน ถ้าองค์สุดท้ายยังตักไม่เสร็จทั้งขบวนก็จะไปยืนหยุดรอข้างหน้า เพื่อทีจะได้เดินไปพร้อมกัน



    ปะแป้ง


    เรื่องปะแป้งที่แก้ม โปรดสังเกตให้ดี จะมีรอยดอกไม้แฉกๆสีเหลืองๆ อันนี้คือแป้งที่จะมีคนเดินมาทำเหมือนจะแปะให้เราฟรี อย่าหลงกลเชียว ไม่งั้นแบงค์แดงอาจจะปลิวกระเด็นหายไปไม่รู้ตัว ตอนแรกเราแค่ซื้อดอกไม้กับแม่ค้าคนนึง

แล้วจู่ๆนางก็เอาแป้งมาจะปะแล้วพูดว่า “ปะไหม? เดี๋ยวมาไม่ถึง”
และด้วยความฉลาดของเราก็งง งง ยืนให้เขาป้าย
แล้วก็เพิ่งคิดได้ว่า “ของฟรี มันมีด้วยหรอวะ?”
ป้าคนนั้นก็พูดโดยไม่ขาดคำเลยว่า “ที่จริงเขาให้คิดคนละร้อยหนึง แต่ว่าจะให้เท่าไหร่ก็ได้”
ในใจก็คิดว่า “เอาไงดีวะ” แต่ด้วยความ งก ก็คิดในใจอีกว่า “ด้านได้อายอด!”
ก้เลยยื่นแบงค์ 20 ไปให้ ป้าค่อนข้างเงิบแต่ก้รับไป

    2.)แวะถ่ายข้างทาง



    อันนี้เป็นทางลงจากสังขละไปกาญจนบุรี พอเราเห็นข้างทางสวยๆก็ถ่าย แต่กว่าจะได้สักรูปนี่เหมือนผ่านสนมรบ ต้องคอยหลบรถ แถมพอมีสิบล้อผ่านเร็วๆ ก็เหมือนสะพานจะร่วง และทีเหตุการ์ณที่ช็อคที่สุดคือ พวกเรากำลังถ่ายรูปอยู่แล้วมีรถกะบะบรรทุกพระมาข้างหลังแล้วได้ยินเสียงแซวมาจากกระบะนั้น เราก็เลย งง งง ว่า “แบบนี้ก็ได้หรอ” หลังจากนั้นไม่นาน ฝนก็ตก พวกเราจึงรีบขึ้นรถและขับต่อไป

     3.) ทางรถไฟสายมรณะ (unplanned)



    ที่นี้คือเป็นที่ที่เราไม่ได้ตั้งใจจะมา แต่ตอนขณะขับรถ เห็นป้ายเลยคิดขึ้นมาได้ว่า เห้ยยยย มาทั้งที ต้องไปซะหน่อย พวกเราจึงไป เดินเล่นถ่ายรูปที่นั้น ทางรถไฟก็เป็นเท่าที่เห็น สร้างบนแม่น้ำบ้างไล่ไปตามภูเขาบ้าง ซึ่งเราจะสามารถเดินไปถ่ายบนรถไฟได้ก็ต่อเมื่อไม่มีรถไฟผ่าน ซึ้งสามารถดูได้จากตารางรถที่ติดไว้ตรงชานชาลา และตอนกลับ เราเป็นคนเดียวที่ไม่รู้เรื่องเพราะ ตอนนั้นเรียกเพื่อนๆเดินกลับไปที่รถ แต่เพื่อนกลับหยุด ยกมือไหว้จรงทางรถไฟ เราค่อนข้างจะตกใจ แต่พอสัมผัสได้ว่าเพื่อนทำแบบนี้ ต้องมี อะไร แน่นอน เราจึงถามมันไป มันบอกว่า ที่นี้สมัยก่อนมันมีคนตายเยอะ จากการก่อสร้างสะพานนี้มากมาย จึงยกมือไหว้ขอขมาถ้าเกิดทำสิ่งใดผิดก็ขออภัยด้วย หลังจากนั้นเราก็ขับไปต่อเพื่อเข้าที่พักนอนแพ ชื่อ River Kwai Resort

แล้วก็เดินทางกลับกรุงเทพกันในวันรุ่งขึ้น

ทั้งหมดนี้ก็เป็นทริปของเราที่ไป กาญจนนบุรี-สังขละ-ราชบุรี หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับเพื่อนๆนะคะ

***เพิ่งเริ่มเรียนรู้การถ่ายภาพ ถ้าชอบการถ่ายภาพ หรือ สนใจติดตาม ติชม ได้ทาง Facebook Page: ตามไปถ่าย
https://www.facebook.com/tampaitai/?modal=media_composer&ref=page_homepage_panel
ชื่อสินค้า:   เที่ยวกาญจนบุรี
คะแนน:     
**CR - Consumer Review : ผู้เขียนรีวิวนี้เป็นผู้ซื้อสินค้าหรือเสียค่าบริการเอง ไม่มีผู้สนับสนุนให้สินค้าหรือบริการฟรี และผู้เขียนรีวิวไม่ได้รับสิ่งตอบแทนในการเขียนรีวิว
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่