มีใครกลัวการต้องอยู่คนเดียวบ้างมั้ยคะ

เราเป็นคนที่ชอบคิดว่าตัวเองอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้ ทั้งๆที่เราก็อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย เวลาที่ต้องอยู่คนเดียวจริงๆ กลับคิดว่าทำไมโลกมันช่างโหดร้ายแบบนี้  ไม่มีใครอยากอยู่กับเราเลยหรอ คิดมากจนต้องร้องไห้ออกมา  บางทีก็ร้องแบบไม่มีสาเหตุ อ่อลืมบอกว่าเราป่วยเป็น depression  ทั้งเรื่องงาน ครอบครัว ส่วนตัว ปัญหา มันมาพร้อมกันหมดและเราเป็นคนที่ติดแฟนมากกกกก เพราะคิดว่าถึงยังไงเราก็ยังมีเค้าที่เข้าใจและอยู่ข้างๆเราเสมอ แต่ด้วยอายุ การงานและหน้าที่ สังคมมันช่างต่างกัน ความคิดก็ไม่ตรงกัน เขามองเพียงว่าเราเป็นเด็กงี่เง่า งอแง เอาแต่ใจ คิดถึงแต่ตัวเอง  ทุกสิ่งมันดูแย่ไปหมด บางครั้งก็อยากหายไปจากตรงนี้ อยากหลับแล้วตื่นมาลืมเรื่องทั้งหมดแล้วเริ่มใหม่ เราอยากหาย เราอยากกลับมาสดใสเหมือนเดิม แต่ตอนนี้ทำไมรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอ ไม่อยากสู้ต่อไป  ความรู้สึกมันดิ่งลงมาเรื่อยๆ คิดในหัวตลอดเวลาว่า ไม่อยากอยู่คนเดียว บางครั้งได้ความสะเทือนใจกลับมาว่า อยู่ไม่ได้หรอ ทำไมละ เห้อออ เราคิดว่าเราแย่ขนาดที่ทำให้คนอื่นต้องมาเหนื่อยใจ หงุดหงิด กับความคิดแบบนี้ของเรา อยากจะบอกว่าสำหรับเรามันเป็นปัญหาที่ใหญ่มากกกกกกกกกเลยนะ แต่สำหรับคนปกติก็จะมองว่ามันเป็นเรื่องเล็ก เรื่องไร้สาระมาก เราควรจะทำยังไงต่อไปดี ให้ผ่านพ้นช่วงเวลาแบบนี้ไปได้ 😭😭😭