คือแต่ก่อนเป็นคนที่เพื่อนเยอะมากเยอะแบบเยอะจริงๆแต่พอปีต่อมาเราต้องย้ายห้องเรียนตอนนั้นไม่ได้คุยกับเพื่อนเก่าเลย เราก็คุยกับเพื่อนใหม่ตามปกติตอนนั้นมีเพื่อนใหม่เราคนนึงเอาเราไปเปรียบเทียบกับเพื่อนอีกคนตอนนั้นคือเราร้องไห้จนครูเรียกไปถามเราก็ไม่ได้บอกอะไรครู ผ่านไปประมาณ3ปีเราเริ่มเงียบไม่รู้ทำไมเหมือนกันทุกวันเราจะไปรร.ประมาณ7:05 พอไปรร.จะมีเพื่อนอยู่กลุ่มนึงที่ไปรร.กันเช้าอ่ะแล้วทีนี้พวกมันก็จะนั่งคุยกันเป็นกลุ่ม แล้วคือเราไปรร.เราไปนั่งอยู่ที่โต๊ะของเราอ่ะนั่งคนเดียวตอนนั้นแบบอยากพูดอยากร้องไห้อยากระบายแล้วเราก็เป็นแบบนั้นมา2ปี ปีถัดมาเราย้ายรร.อันนี้ยิ่งแล้วใหญ่คือเราตัวสูงสุดแล้วต้องอยู่ท้ายแถวไงละเราก็นั่งคนเดัยวอ่ะเพื่อนที่อยู่ข้างหน้าเรามันก็คุยกะเพื่อนสนิทของมันอ่ะ วันนึงเหมือนเราไปรร.แบบไม่ได้พูดกับเพื่อนสักคำเลยยิ่งมีงานกลุ่มยิ่งอึดอัดอยากหนีไปจากตรงนั้นมากๆพอมีแสดงละครเราจะได้เป็นตัวประกอบตลอดแบบเดินผ่านฉากอ่ะอันนี้ก็ไม่ได้ว่าไรเพราะเราก็ไม่ิยากแสดงอยูแล้วแต่คือยังไงอ่ะเหมือนแบบเราไม่มีตัวตนในห้องไรแบบนั้นเลย ตอนกินข้าวคือเราก็ต้องนั่งคนเดียวอ่ะในขณะที่เพื่อนนั่งเป็นกลุ่มๆแต่อันนี้เราก็ไม่คิดไรมากเหมือนกันแต่เพื่อนคนอื่นอ่ะจะมองว่าเราไม่มีเพื่อนคบมันก็จริงอ่ะแหละ เราอยากไปคุยไปเล่นกับเพื่อนบ้างแต่เราลองทำแล้วนะเพื่อนก็จะทำเหมือนเราเป็นคนแปลกหน้าอ่ะ พอตอนไปเข้าค่ายอังกฤษคือหน้านึงมันนอนได้10คนเป็นห้องแอร์นั้นแหละๆ ครูก็ให้จับกลุ่มแล้วเราไม่มีใครเอาเข้ากลุ่มเลยตอนนั้นแบบไม่อยากไปเลยจนครูเอาเราไปอยู่กลุ่มของเพื่อนคนนึงก็เหมือนเดิมแหละ3วัน2คืนไม่ได้คุยกับเพื่อนเลยสักคำมันอึดอัดมากเลยนะพอกลับจากค่ายเพื่อนกลุ่มนั้นก็พูดกันเรื่องที่ไปเข้าค่ายอ่ะนะแล้วมีเพื่อนอีกคนนึงบอกว่าเทอม2อยากอยู่ห้องเดียวกับเพื่อนกลุ่มนั้นแล้วหัวหน้ากลุ่มห้องที่เราอยู่อ่ะก็บอกว่าดีๆเอาเราออกตอนนั้นพอได้ยินแล้วแบบอยากย้ายรร.มากๆอึดอัดไปหมดตั้งอแต่อยู่ค่ายแล้วอ่ะะพอเขาไปในห้องหัวหน้ากลุ่มห้องที่เราอยู่ก็อยากจะให้เราสลับห้องกับเพื่อนคนนั้นอยู่แล้ว แต่อยู่รร.กับที่บ้านไม่เหมือนกันนะเราสนิทกะเพื่อนแถวบ้านมากแต่พออยู่รร.เหมือนเป็นคนละคนเลยอ่ะ. 😞😞😞
ทำไมเข้ากับถึงเข้ากับเพื่อนไม่ได้หรอคะ?