สวัสดีครับผมจะมาเล่าประสบการณ์ที่เจอกับเรื่องความรัก แต่ผมชอบผู้ชายนะครับ วันนึงผมได้เข้ามหาลัยแห่งหนึ่ง ได้รู้จักกับรุ่นพี่คนนึงชื่อพี่ A เริ่มสนิทกับพี่เขาเพราะพี่เขาเป็นเพื่อนกับพี่รหัสของผม เราเริ่มคุยมาเรื่อยๆประมาณ2-3เดือนและก็สนิทกันจนผมเกิดความรัก เกิดรู้สึกดีเลยบอกชอบพี่เขาไป แต่พี่เขาบอกว่าคิดกับผมแค่พี่น้องและพี่เขาก็โทรมาร้องไห้ที่ทำให้ผมคิดเกินเลยไป แต่ตอนนั้นผมรู้ว่าพี่เขามีแฟนแล้วแต่ความรู้สึกมันพาไปจริงๆทุกๆครั้งที่คุยเหมือนพี่เขาให้ความหวังผมตลอดคอยโทรหาตลอด อยู่ไหน ทำไร และวีดีโอคอลกันตลอด จนวันนึงเกิดการทะเลาะกันพี่เขาเป็นคนลบเฟสบุ๊คผมลบไอจี
จนผ่านไปหลายเดือนพี่ A ให้เพื่อนของเขาเข้ามาจีบผม เลยทักไปว่าทำไปเพื่อไร พี่เขาก็บอกว่าอยากรู้ว่าเป็นไงบ้าง สบายดีไหม ครั้งนี่แหละครับที่ทำให้เรากลับมาคุยกันหลังจากที่ห่างกันไป เราก็คุยกันเหมือนเดิมครับแต่ความรู้สึกของผมมันลดลงไปแล้ว จากเมื่อก่อนคุยไปได้หลายเดือนอยู่จนกลับมาสนิทกัน วันนั้นตอนพักเที่ยงผมไปเอาของให้อาจารย์ที่ตึกที่พี่เขาเรียน พี่เขาก็เดินมาพูดคุยปกติ พอเราแยกกันพี่เขาก็ทักหาผมบอกว่าหลังเลิกเรียนมาหาหน่อยมีไรจะบอก ไม่ต้องบอกใครไม่อยากให้คนรู้ พอผมเลิกเรียนผมก็ทักไปว่าให้ไปหาที่ไหน เขาก็บอกให้ไปหาที่หอ พอไปถึงพี่เขาก็เล่าปัญหาที่เขาเจอให้ผมฟัง พอสักพักเขาก็เข้ามาจูบผม และบอกว่ารู้สึกดีกับผม
ความรู้สึกเก่าๆมันกลับมาครับทุกๆอย่างมันเหมือนฝันเราเริ่มคุยกันมากขึ้น พี่เขาบอกให้ผมรอเขาเลิกกับแฟนได้ไหม เขาเบื่อกันแล้ว เขาไม่ได้รักกันแล้วที่ทนอยู่ก็เพราะหน้าที่ คือตอนนี้ผมเป็นมือที่สาม แต่พี่เขาก็บอกว่าไม่ได้เอาผมมาแทนใคร ทุกๆเย็นผมก็ไปหาพี่เขาแต่ก็ต้องแอบต้องซ่อนตลอดเพื่อไม่ให้คนรู้ ครั้งนี้พี่เขาสร้างความหวังไว้มากมายครับบอกว่าจะมาอยู่หอด้วยกันอย่างงั้นอย่างงี้ พอเหมือนผมเริ่มรู้สึกขึ้นพี่เขากลับเริ่มลดลง พี่เขาทำงานครับเราไม่ค่อยได้คุยกันเหมือนช่วงแรกหนึ่งวันเราคุยกันน้อยมากจริงๆ เขาจะเลิกงานหลังเที่ยงคืน เขาขายของครับเราจะได้คุยกันก็คือหลังเที่ยงคืนทุกครั้ง ทุกๆวันผมต้องรอพี่เขาเลิกงานเพื่ออยู่รอคุยทุกวัน พี่เขาเริ่มไม่ค่อยทักผมเหมือนเมื่อก่อน ในหนึ่งวันผมต้องรอพี่เขาตลอด
ทนกับความรู้สึกแบบนี้สักพัก ไม่ว่าจะงอแงจะอะไรคือต้องหายเองทุกอย่าง เหมือนผมพยายามอยู่ฝ่ายเดียวมาตลอดทั้งๆที่พี่เขาเป็นคนกลับมาและสร้างความหวังให้ผม ผมหายไปเป็นวันเขาไม่เคยจะทักหรือไลน์หา จนวันนี้สุดท้ายพี่เขาก็เทผมและก็ทิ้งคำพูดหวานๆให้ผมจมอยู่กับพูดเหล่านั้นที่พี่เขาสร้าขึ้น โดยให้ความหวังผมตลอดและก็พังมันลงไป สุดท้ายเขาก็ไม่ตอบและหายไปเลย
รู้สึกยังไง เมื่อเขามาให้ความหวัง แต่สุดท้ายเขาก็เทเราทิ้ง
จนผ่านไปหลายเดือนพี่ A ให้เพื่อนของเขาเข้ามาจีบผม เลยทักไปว่าทำไปเพื่อไร พี่เขาก็บอกว่าอยากรู้ว่าเป็นไงบ้าง สบายดีไหม ครั้งนี่แหละครับที่ทำให้เรากลับมาคุยกันหลังจากที่ห่างกันไป เราก็คุยกันเหมือนเดิมครับแต่ความรู้สึกของผมมันลดลงไปแล้ว จากเมื่อก่อนคุยไปได้หลายเดือนอยู่จนกลับมาสนิทกัน วันนั้นตอนพักเที่ยงผมไปเอาของให้อาจารย์ที่ตึกที่พี่เขาเรียน พี่เขาก็เดินมาพูดคุยปกติ พอเราแยกกันพี่เขาก็ทักหาผมบอกว่าหลังเลิกเรียนมาหาหน่อยมีไรจะบอก ไม่ต้องบอกใครไม่อยากให้คนรู้ พอผมเลิกเรียนผมก็ทักไปว่าให้ไปหาที่ไหน เขาก็บอกให้ไปหาที่หอ พอไปถึงพี่เขาก็เล่าปัญหาที่เขาเจอให้ผมฟัง พอสักพักเขาก็เข้ามาจูบผม และบอกว่ารู้สึกดีกับผม
ความรู้สึกเก่าๆมันกลับมาครับทุกๆอย่างมันเหมือนฝันเราเริ่มคุยกันมากขึ้น พี่เขาบอกให้ผมรอเขาเลิกกับแฟนได้ไหม เขาเบื่อกันแล้ว เขาไม่ได้รักกันแล้วที่ทนอยู่ก็เพราะหน้าที่ คือตอนนี้ผมเป็นมือที่สาม แต่พี่เขาก็บอกว่าไม่ได้เอาผมมาแทนใคร ทุกๆเย็นผมก็ไปหาพี่เขาแต่ก็ต้องแอบต้องซ่อนตลอดเพื่อไม่ให้คนรู้ ครั้งนี้พี่เขาสร้างความหวังไว้มากมายครับบอกว่าจะมาอยู่หอด้วยกันอย่างงั้นอย่างงี้ พอเหมือนผมเริ่มรู้สึกขึ้นพี่เขากลับเริ่มลดลง พี่เขาทำงานครับเราไม่ค่อยได้คุยกันเหมือนช่วงแรกหนึ่งวันเราคุยกันน้อยมากจริงๆ เขาจะเลิกงานหลังเที่ยงคืน เขาขายของครับเราจะได้คุยกันก็คือหลังเที่ยงคืนทุกครั้ง ทุกๆวันผมต้องรอพี่เขาเลิกงานเพื่ออยู่รอคุยทุกวัน พี่เขาเริ่มไม่ค่อยทักผมเหมือนเมื่อก่อน ในหนึ่งวันผมต้องรอพี่เขาตลอด
ทนกับความรู้สึกแบบนี้สักพัก ไม่ว่าจะงอแงจะอะไรคือต้องหายเองทุกอย่าง เหมือนผมพยายามอยู่ฝ่ายเดียวมาตลอดทั้งๆที่พี่เขาเป็นคนกลับมาและสร้างความหวังให้ผม ผมหายไปเป็นวันเขาไม่เคยจะทักหรือไลน์หา จนวันนี้สุดท้ายพี่เขาก็เทผมและก็ทิ้งคำพูดหวานๆให้ผมจมอยู่กับพูดเหล่านั้นที่พี่เขาสร้าขึ้น โดยให้ความหวังผมตลอดและก็พังมันลงไป สุดท้ายเขาก็ไม่ตอบและหายไปเลย