จะเข้าใจแฟนยังไงดีคะ (กึ่งถามกึ่งระบาย)

เป็นกระทู้กึ่งระบาย กึ่งขอความเห็น จากคุณผู้ชายหรือคุณผู้หญิงที่เคยเจอสถานการณ์เดียวกันค่ะ
เรื่อง...ความเข้าใจ

ที่ผ่านมาเราเคยมีแฟนคนเดียวที่อายุน้อยกว่าประมาณ 7 ปี
แต่พอมาคบกันคนปัจจุบัน เขาอายุมากกว่าเรา 6-7 ปี
เราไม่เคยคบหรือเคยคุยกับผู้ชายที่อายุมากกว่าเลยไม่รู้ว่าควรจะทำตัวยังไงดี

จริงๆ รู้จักกันมานานแล้ว แต่เพิ่งมีโอกาสได้มาศึกษากัน
แรกๆ ตอนจีบกันมันก็ดี มีเวลารับสายคุยกับเราตลอด
มีบ้างบางช่วงที่เขาก็จะค่อยๆ เอาตัวเองออกมา
แบบว่ามีโลกส่วนตัวสูง ทำงานเสร็จอยากกลับบ้านพักผ่อน
จนเราตกลงคบกัน
เขาก็บอกว่านิสัยของเขาก็มีสังสรรค์กับเพื่อนบ้าง
ส่วนเราก็บอกว่าก็จะมีมุมงุ้งงิ้งแบบผู้หญิงบ้าง

แรกๆ เหตุการณ์ก็ปกติ เพราะเขาก็บอกว่านิสัยเขาเป็นยังไง เรารับได้ก็โอเค
คือเขาจะทำงานที่ค่อนข้างเดินทางทุกวัน ทำให้เหนื่อยและอยากจะพักผ่อน
การเลิกงานเข้างานก็ตามแต่ความเหมาะสมของงาน
ส่วนงานเราเข้าออก เลิกเป็นเวลา แต่จังหวะหลังๆ มันดั๊นเลิกไม่ตรงกัน
ทำให้เวลาเจอกันก็แทบไม่มี
ทั้งที่บ้านอยู่ใกล้กันไม่ถึงกิโลด้วยซ้ำ
เพราะเขาบอกว่าเหนื่อย ไม่อยากออกไปไหน
แรกๆ เราก็ไม่เข้าใจ เขาก็อธิบายจนเราเข้าใจ อ่ะ...เรื่องไม่เจอกัน รับได้

แต่ต่อไปคือเรื่องไม่รับโทรศัพท์
หลังๆ เราโทร.ไปเขาไม่ค่อยรับ เมื่อก่อนเขาก็จะมีส่งสติ๊กเกอร์มาทักบ้าง
หลังก็หายไป ไม่ถาม ไม่ไถ่ โทร.ไปไม่รับ หลายชม.ถึงโทร.กลับ
พอเราถาม เขาก็บอกว่าเขาทำงาน ใช้สมาธิคิดงานนู่นนั่นนี่
แล้วก็ไม่รู้จะโทร.ถามทำไม
เพราะรู้แล้วว่าเราออกจากบ้านเวลานี้ ทำงานอย่างนี้ ตกเย็นกลับบ้านอย่างนี้
เราก็อ่าว...พูดไรไม่ถูก
แรกๆ ก็พอจะเข้าใจ แต่หลังๆ มันหายไปแบบอะไรวะ...
โทร.ไปกี่ทีก็ไม่รับ เช้ามาบอกว่าเมื่อคืนหลับ

เคยคุยกันเขาก็บอกว่าให้เราเข้าใจไลฟ์สไตล์ชีวิตเขาที่เป็นแบบนั้น
เราก็บอกว่าเราเข้าใจนะ แต่ทำไมรับโทรศัพท์เราไม่ได้
แค่อยากพูด อยากคุยแค่เดี๋ยวเดียวก็ยังดี จะได้สบายใจ
เขาก็บอกว่าเราไม่เข้าใจไง
ไปๆ มาๆ ก็บอกว่าเรานี่เยอะนะ

เคยคุยเปิดอก เปิดใจละ ว่าทำไม อะไรยังไง
เขาก็บอกว่าเราไม่เข้าใจเขา
ก็เหมือนแฟนคนก่อนๆ ที่ไม่เข้าใจตัวตนและงานของเขา
แต่เขาเข้าใจเราว่าเราต้องการอะไร
เพียงแต่ว่าความต้องการของเรามันสวนทางกับชีวิตของเขา
เขาบอกว่าเขาก็โทร.กลับทุกครั้ง ไม่ได้หายไปไหน ทำไมไม่รอ ไม่ใจเย็นๆ
ถ้าไม่ได้คุยก็ทำนู่นนั่นนี่ไป ไม่ต้องคิดอะไรมาก
สรุปคือ เขาว่าเรามีปัญหาคิดมากไปเอง ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง
เพราะเขาไม่ได้รู้สึกว่านี่คือปัญหาอะไร

พอวันต่อมา เรากลั้นใจไม่โทร.ไปบ้าง เพราะเบื่อๆ เซ็งๆ
อยากจะรู้ว่าเขาจะติดต่อมาไหม
แต่ก็เปล่า... ไม่มีสติ๊กเกอร์ เมสเสจ ไลน์ หรืออะไรสักอย่าง
จนเรารู้สึกว่า...พอมั้ย ทำไมตอนนี้ไม่มีความสุข
ขับรถไปร้องไห้ไป คุยไป ถามตัวเองไปก็ไม่ได้คำตอบอะไร
จนตอนค่ำเขาทักมาว่าทำไมหายไป
แต่พอตอบกลับไปก็เงียบอีก เอ๊า...คืออะไร
เราเลยโทร.ไป ปรากฏว่าไปทำงานต่างจังหวัด
เราก็ว่าทำไม่บอก คำตอบคือ... ก็เราไม่ถาม
ฮะ?... เราผิดอีก
แล้วตกลงเขาต้องการอะไร
ก็โทร.ไปไม่รับมันหงุดหงิดง่ะ เข้าใจมะ
พอไม่โทร.ไปก็ไม่คิดจะโทร.มา
คือไม่รู้ว่าจะไม่มีเวลาว่างสักนิดที่จะหยิบโทรศัพท์บอกกันเลยใช่ไหม

หลายครั้งที่รู้สึกว่าเราคงไม่มีความสำคัญอะไรในชีวิตเขาละมั้ง
พอถาม...เขาก็บอกว่า ก็โทร.กลับทุกครั้งที่ว่างนะ
ถ้าเขาไม่โทร.หาเลยสิ ค่อยว่าอย่างนั้น

เราปรึกษาใครหลายคน ก็ยังไม่ตกผลึกในชีวิตเสียที
จริงๆ เราว่าเราก็รู้คำตอบดีอยู่แล้วว่าเราควรจะทำยังไง
แต่ก็ไม่รู้ทำไมเราถึงทำไม่ได้

บางทีก็รู้สึกว่าเราคิดไปเองทุกอย่างว่าเขาไม่รัก ไม่สนใจ
แต่พอเขาโทร.มา เขาก็พูดคุยทุกอย่างเป็นปกติ
ก็เลยอยากรู้ว่าจะต้องเข้าใจเขายังไงดี ตัวเองจะได้ไม่เป็นทุกข์


ขอบคุณสำหรับพื้นที่ระบายนะคะ
และขอบคุณล่วงหน้ากับความเห็นของทุกคนค่ะ