คือผมไม่เคยตั้งกระทู้พันทิปมาก่อน เอาจริงๆ ไม่เคยคิดจะตั้งด้วย
แต่ขอเลย นี่ผมกดกู้พาสเวิร์ดกลับมาล็อกอินเพื่อเขียนกระทู้นี้จริงๆ
คือวันนี้ผมมีแพลนว่าจะกลับบ้าน เพราะจะกลับมาหาแม่ เอาของขวัญวันเกิดมาให้ แล้วก็รอไปรษณีย์มาส่งของที่หอ ผมก็เลยได้กลับช้าลงมาอีก เพราะเค้าเพิ่งมาส่งตอนบ่ายๆ แล้วผมดันสัญญากับเพื่อนว่าจะไปดูหนังกันแล้ว ( เพื่อนเฮิร์ทมา 5555 ) เลยต้องไปกับเพื่อนเหมือนกัน สรุปว่าได้ดูหนังรอบ 17:20 กว่าหนังจะจบออกมา สองทุ่ม ทีนี้บ้านผมก็ไกล เลยต้องกระดึ้บๆ ไปทีละสเต็ป
เพื่อนขี่มอเตอร์ไซไปส่งที่แอร์พอร์ตลิงค์ >> นั่งแอร์ลิงค์ >> ต่อ MRT >> แท็กซี่
มันไม่มีอะไรจนมาถึงตอนเดินไปขึ้นชั้นบน ที่จะต่อรถไฟฟ้าสายสีม่วง ( เตาปูน - คลองบางไผ่ ) ผมเดินกดโทรศัพท์อยู่เพราะพิมพ์รายงานผู้บัญชาการที่บ้านว่า ถึงไหนๆ แล้ว บวกกับมองๆ หาทางไปต่ออยู่ เพราะผมเคยกลับบ้านวิธีนี้ครั้งแรก มีผู้หญิงใส่แว่นคนนึงเดินแซงผมไป ผมก็ไม่ได้อะไร เดินๆ ตามไป แต่รู้สึกแปลกๆ ตั้งแต่โดนแซงขวาแล้วแหละ 55555 พอขึ้นบันไดเลื่อนถึงรู้ว่า เอออ โคตรน่ารักเลยนี่หว่า แต่ตอนนั้นแหละที่ผมเหมือนรู้สึกว่าเค้ามากับเพื่อนด้วย ตอนไปยืนรอรถไฟ ผมพยายามไปยืนแถวใกล้ๆ ที่เค้ายืนนะ 5555 ผมไปทีหลังเลยได้อยู่ท้ายแถว แต่เค้าออกไปยืนอยู่ด้านหลัง พิงราวอยู่ด้านหลังแทน
พอรถมา ผมเป็นคนไม่ชอบนั่งในรถสาธารณะอยู่แล้ว เพราะพอคนเข้ามาเยอะๆ ก็ต้องลุกอีก 55555 เลยหามุมจะยืน แล้วก็ไปได้มุมที่ว่างตรงข้ามเค้าพอดีอีก คืออันนี้ไม่ได้พยายามแล้วนะ บังเอิญจริงจริ๊งง~ ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจว่าเธอมากับเพื่อนจริงรึเปล่าเพราะตลอดทาง เธอทำหน้าแบบ ไม่รู้ว่าเครียดหรือง่วงนอนกันแน่ แล้วก็ก้มหน้ากับโทรศัพท์ตลอดทาง 55555 ถึงสถานีนึงคนในรถเริ่มว่าง เธอเลยได้ไปนั่งข้างเพื่อนเธอ ตอนนี้ผมไม่สนละว่าจะมากับเพื่อนหรือไร ตอนเธอลงไป ผมจะตามไปขอไลน์ แต่แอบหวังว่าจะลงสถานีเดียวกันนะ จะได้มีเวลาทำใจก่อนเข้าไปหาได้หน่อย 5555 สุดท้ายดันลงซะก่อน มีเพื่อนผู้ชายเพิ่มมาด้วยอีกคนนะ ผมก็ออกตัวเดินตามไปไม่ทัน ตัดสินใจจริงๆ ประตูปิดใส่หน้าพอดี ทักไปบอกเพื่อนก่อนเลยว่าจะร้องไห้แล้ว 555555 ไม่เคยรู้สึกพลาดอะไรขนาดนี้ เพราะผมใช้ชีวิตมา 20 ปี ครั้งนี้เป็นคนแรกที่ผมรู้สึกว่ามันเป็นแบบ at first sight จริงๆ เพราะคนอื่นถึงดูดียังไงผมก็ปล่อยผ่าน แต่คนนี้คือเป็นครั้งแรกทีทำให้ผมมีความคิดว่าจะเข้าไปทักใครซักคนจริงๆ แต่ผมพลาดโอกาสนั้นไปแล้วว
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้วันที่ 29 กันยายน 2560 ลงที่สถานีไทรม้าตอนประมาณ สี่ทุ่มสี่สิบห้า
ใส่แว่นกรอบบาง เสื้อยืดสีครีม กางเกงขายาวสีดำ มีปีกตัวกระต่ายใส่แว่น 5555 กระเป๋าหมีขนปุยๆ สีเทา ยังมีกระเป๋าถุงสีเข้มๆ เหมือนจะใส่หนังสือ หรือชีทเรียนมาเยอะอยู่
มากับเพื่อนผู้หญิง 1 คน ผู้ชาย 1 คน
เห็นป้ะล่ะะว่าใส่ใจขนาดไหน 55555
ใครรู้จักหรือพอมีเบาะแส ช่วยสะกิดบอกให้หน่อยนะครับ ว่าผมอยากรู้จักด้วยคน 55555
กระทู้ถูกลบ เพราะผิด ToS ของเว็บบอร์ด งงใจจจ ตามกลับมาไม่ได้แล้วด้วย เลยขออนุญาตลงใหม่เนอะ 55555
ร่วมหาเบาะแส สาวแว่นที่ขึ้น MRT สายสีม่วงหน่อยครับ ( เตาปูน - ไทรม้า )
แต่ขอเลย นี่ผมกดกู้พาสเวิร์ดกลับมาล็อกอินเพื่อเขียนกระทู้นี้จริงๆ
คือวันนี้ผมมีแพลนว่าจะกลับบ้าน เพราะจะกลับมาหาแม่ เอาของขวัญวันเกิดมาให้ แล้วก็รอไปรษณีย์มาส่งของที่หอ ผมก็เลยได้กลับช้าลงมาอีก เพราะเค้าเพิ่งมาส่งตอนบ่ายๆ แล้วผมดันสัญญากับเพื่อนว่าจะไปดูหนังกันแล้ว ( เพื่อนเฮิร์ทมา 5555 ) เลยต้องไปกับเพื่อนเหมือนกัน สรุปว่าได้ดูหนังรอบ 17:20 กว่าหนังจะจบออกมา สองทุ่ม ทีนี้บ้านผมก็ไกล เลยต้องกระดึ้บๆ ไปทีละสเต็ป
เพื่อนขี่มอเตอร์ไซไปส่งที่แอร์พอร์ตลิงค์ >> นั่งแอร์ลิงค์ >> ต่อ MRT >> แท็กซี่
มันไม่มีอะไรจนมาถึงตอนเดินไปขึ้นชั้นบน ที่จะต่อรถไฟฟ้าสายสีม่วง ( เตาปูน - คลองบางไผ่ ) ผมเดินกดโทรศัพท์อยู่เพราะพิมพ์รายงานผู้บัญชาการที่บ้านว่า ถึงไหนๆ แล้ว บวกกับมองๆ หาทางไปต่ออยู่ เพราะผมเคยกลับบ้านวิธีนี้ครั้งแรก มีผู้หญิงใส่แว่นคนนึงเดินแซงผมไป ผมก็ไม่ได้อะไร เดินๆ ตามไป แต่รู้สึกแปลกๆ ตั้งแต่โดนแซงขวาแล้วแหละ 55555 พอขึ้นบันไดเลื่อนถึงรู้ว่า เอออ โคตรน่ารักเลยนี่หว่า แต่ตอนนั้นแหละที่ผมเหมือนรู้สึกว่าเค้ามากับเพื่อนด้วย ตอนไปยืนรอรถไฟ ผมพยายามไปยืนแถวใกล้ๆ ที่เค้ายืนนะ 5555 ผมไปทีหลังเลยได้อยู่ท้ายแถว แต่เค้าออกไปยืนอยู่ด้านหลัง พิงราวอยู่ด้านหลังแทน
พอรถมา ผมเป็นคนไม่ชอบนั่งในรถสาธารณะอยู่แล้ว เพราะพอคนเข้ามาเยอะๆ ก็ต้องลุกอีก 55555 เลยหามุมจะยืน แล้วก็ไปได้มุมที่ว่างตรงข้ามเค้าพอดีอีก คืออันนี้ไม่ได้พยายามแล้วนะ บังเอิญจริงจริ๊งง~ ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจว่าเธอมากับเพื่อนจริงรึเปล่าเพราะตลอดทาง เธอทำหน้าแบบ ไม่รู้ว่าเครียดหรือง่วงนอนกันแน่ แล้วก็ก้มหน้ากับโทรศัพท์ตลอดทาง 55555 ถึงสถานีนึงคนในรถเริ่มว่าง เธอเลยได้ไปนั่งข้างเพื่อนเธอ ตอนนี้ผมไม่สนละว่าจะมากับเพื่อนหรือไร ตอนเธอลงไป ผมจะตามไปขอไลน์ แต่แอบหวังว่าจะลงสถานีเดียวกันนะ จะได้มีเวลาทำใจก่อนเข้าไปหาได้หน่อย 5555 สุดท้ายดันลงซะก่อน มีเพื่อนผู้ชายเพิ่มมาด้วยอีกคนนะ ผมก็ออกตัวเดินตามไปไม่ทัน ตัดสินใจจริงๆ ประตูปิดใส่หน้าพอดี ทักไปบอกเพื่อนก่อนเลยว่าจะร้องไห้แล้ว 555555 ไม่เคยรู้สึกพลาดอะไรขนาดนี้ เพราะผมใช้ชีวิตมา 20 ปี ครั้งนี้เป็นคนแรกที่ผมรู้สึกว่ามันเป็นแบบ at first sight จริงๆ เพราะคนอื่นถึงดูดียังไงผมก็ปล่อยผ่าน แต่คนนี้คือเป็นครั้งแรกทีทำให้ผมมีความคิดว่าจะเข้าไปทักใครซักคนจริงๆ แต่ผมพลาดโอกาสนั้นไปแล้วว
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ใครรู้จักหรือพอมีเบาะแส ช่วยสะกิดบอกให้หน่อยนะครับ ว่าผมอยากรู้จักด้วยคน 55555
กระทู้ถูกลบ เพราะผิด ToS ของเว็บบอร์ด งงใจจจ ตามกลับมาไม่ได้แล้วด้วย เลยขออนุญาตลงใหม่เนอะ 55555