๏ ถึงหน้าหนาว หนาวใจ ยังไงมิรู้
เมื่อขาดคู่ เคียงคู่ คอยถูไถ
ห่มผ้านวม ผ้านุ่น ไม่อุ่นอะไร
ถึงผิงฟง ผิงไฟ ก็ไม่ซา
ถึงหน้าหนาว หนาวใจ ใจจะขาด
ไร้สวาท ไร้รัก มารักษา
นอนทั้งสั่น ทั้งเสียว ยากเยียวยา
แค่ห่มผ้า ไม่หาย นะนายเอย ๚ะ