สวัสดีครับ ตอนนี้ผมกำลังเรียนอยู่ในระดับปริญญาตรี ที่มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในภาคใต้ ผมเกิดมาในครอบครัวที่แต่ก่อนลำบากแต่พ่อแม่ก็ขยันทำธุรกิจมาจนตอนนี้ครอบครัวมีความเป็นอยู่ที่ดี ทำให้ผมได้เห็นความยากลำบากมาตั้งแต่เด็กและด้วยนิสัยที่ได้มาจากพ่อคือ เป็นคนมีความคิดเป็นของตัวเอง สนใจและสงสัยในทุกเรื่อง อ่านหนังสือเยอะทำให้รู้อะไรต่างๆมาก มาเข้าเรื่องเลยแล้วกันครับ (ต่อจากนี้จะเป็นการอวยตัวเองล้วนๆครับ)
.......ผมเป็นเด็กคนนึงที่เรียนและทำกิจกรรมไปพร้อมกัน โดยสามารถรักษาทั้งเกรดและรับผิดชอบกิจกรรมไปพร้อมกันได้ ผมเป็นกรรมการนักเรียนตอนมัธยมซึ่งต้องทำงานเหมือน organizer คือจัดกิจกรรมทุกอย่างที่มีในโรงเรียน,และเรียนอยู่ในห้องคิงสายวิทย์คณิต จบมาด้วยเกรดเฉลี่ย 3.6 และในมหาวิทยาลัยผมเรียนในคณะบริหาร ภาคอินเตอร์ เป็นประธานนักศึกษาตอนปี1 ทำกิจกรรมทุกอย่างของคณะและมหาลัยและจบปี1 ด้วยเกรด 4.00 ผมเป็นคนตรงต่อเวลามาก วางแผนการทำงานและชีวิตล่วงหน้า ผมไม่เคยตื่นสายแม้แต่วันเดียว ไม่ใช่ว่าไม่อยากตื่น แต่มันตื่นไม่ได้จริงๆเพราะชินมาตั้งแต่เด็ก สายที่สุดในชีวิตที่ตื่นคือ 8โมงเช้า ผมสามารถทำงานทุกอย่างเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ได้ มีพื้นฐาน word excel powerpoint ที่ดีมาก มีทักษะด้านศิลปะและความคิดสร้างสรรค์ ตัดต่อวีดีโอ เสียง รูปภาพ ทำโปสเตอร์ รวมถึงโปรแกรมอื่นๆได้ดี มีทักษะในการวิเคราะห์สถานการณ์ต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นในที่ทำงาน การมองคน เข้าใจความรู้สึกคนอื่น สามารถทำงานร่วมกับคนอื่นได้ดี โดยเฉพาะคนที่อายุมากกว่า มีทักษะในการพูดภาษาอังกฤษได้ดี มีพื้นฐานภาษาจีนแบบค้าขาย มีความสามารถในการเต้น ร้องเพลง พิธีกร อาจจะทำได้ไม่ดีที่สุดแต่เคยมีประสบการณ์มาเเล้วทั้งหมด สามารถพูดต่อหน้าคนได้ มีความรู้เกี่ยวกับธุรกิจ เริ่มทำธุรกิจเล็กๆบนอินเตอร์เน็ตตั้งแต่ ม.1 และทำมาเรื่อยๆ ลองผิดลองถูกสามารถหาเงินค่าขนมได้โดยไม่ต้องขอพ่อแม่ เคยเป็นโค้ชและพี่เลี้ยงในงานสัมนาธุรกิจ มีความรู้ในการวางแผนและวิเคราะห์ธุรกิจอยู่พอควร ตอนปี2เคยไปเป็นสตาฟให้พี่ปี4 ในค่ายธุรกิจ พี่เค้าคิดว่าเรียนป.โท 555+ เคย pitching ขอเงินทุนและแข่งขันต่างๆอีกมากมาย ผมเป็นคนชอบพัฒนาตัวเอง ยินดีรับคำดุด่าและพร้อมจะปรับปรุงตัวเองเสมอ........
ตอนนี้ผมเรียนอยู่ปี2 และเริ่มเห็นอะไรต่างๆมากขึ้นในระบบการศึกษาและรู้สึกว่าการศึกษาไทยไม่สามารถตอบโจทย์ชีวิตได้ จึงมีความคิดที่จะลาออก เพราะเหมือนเรามาเสียเวลากับบางวิชาเรียนที่ไม่มีประสิทธิภาพ ท่องจำแต่ในห้อง พอสอบเสร็จก็ลืมและเอาไปใช้จริงไม่ได้ และจากประสบการณ์ที่ตัวเองได้รับจากการทำธุรกิจจริงๆ ทำให้เห็นความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด และผมคิดว่าถ้าผมลาออกมา ผมมั่นใจว่าจะสามารถพัฒนาตัวเองได้มากกว่าในมหาวิทยาลัย แต่ว่าพ่อแม่ยังคงอยากให้เรียนเพราะสังคมต้องการแบบนั้นและแม่ยังอยากให้ได้ทำงานดีๆ ซึ่งผมอยากพิสูจน์ให้แม่เห็นว่า ถึงไม่มีปริญญาแต่ก็สามารถทำงานดีๆได้ ผมจึงอยากมาถามว่าหากมีความสามารถแบบนี้บริษัทสามารถรับเข้าได้ทำงานได้มั๊ยครับ หรือเค้าจะดูจากใบปริญญาก่อนเป็นอันดับแรกครับ และหากใครมีคำแนะนำดีๆก็ช่วยแนะนำด้วยครับ ขอบคุณครับ

*ขออนุญาติเพิ่มเติมนะครับ ไม่คิดว่าจะมีคนมาตอบเยอะขนาดนี้
ผมยอมรับว่าตอนพิมพ์อยู่ในช่วงที่สับสนแต่พิมพ์ไปแล้วก็ไม่อยากไปแก้ไขอีก มีหลายคนที่ว่ากล่าว ตักเตือนและคำแนะนำต่างๆมากมาย ซึ่งเป็นอะไรที่ดีมากๆครับ ผมจะนำไปใช้ ที่ผมพิมพ์ไปจริงๆผมเองไม่เคยคิดที่จะทำงานบริษัทอยู่เเล้วพอกลับไปอ่านที่ตัวเองพิมพ์ก็สงสัยว่าพิมพ์ไปได้ไง อาจจะด้วยอารมชั่ววูบ แต่มีส่วนนึงที่ผมอยากออกความเห็นเพิ่มเติมคือ
......ไม่อยากให้ผู้ใหญ่หลายๆคนคิดว่า เด็กส่วนใหญ่อยากเป็นแบบ สตีฟ จ๊อบ บิล เกต หรือใครก็ตามที่เรียนไม่จบแล้วประสบความสำเร็จ เเล้วเค้าก็จะทำตาม ผมว่าเด็กที่เค้าคิดจะออกมาจริงๆเค้ารู้เรื่องนี้ดีครับ รู้ว่าประวัติของคนเก่งๆเป็นยังไง ทำไมเค้าถึงลาออก เค้ารู้ถึงความเสี่ยง รู้ถึงความสามารถที่มี แต่ที่อยากลาออก ไม่ได้เพราะจะเอาอย่างคนเหล่านั้นครับ อาจจะเพราะเค้าไม่ชอบระบบที่เป็นอยู่,ความเป็นวัตถุนิยม,เรื่องอิจฉานินทาในองค์กร ผลประโยชน์ต่างๆ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ต้องยอมรับว่าเปลี่ยนแปลงและหลีกเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งการออกมาอาจไมไ่ด้เป็นการหนีปัญหาแต่อาจเป็นเพราะเค้ารู้ว่าจริงๆเเล้วชีวิตนั้นต้องการอะไรกันแน่ ยังไงก็ขอบคุณทุกๆความเห็นมากๆครับ