เราควรทำยังไงดี?

คือตามหัวข้อแหละค่ะ เราคุยกับรุ่นพี่คนนึง ตอนแรกเราสองคนไม่รู้จักกันตอนนั้นชีวิตเราก็ปกติตลอดมาแหละค่ะจนกระทั่งเขาแอดเรามาในเฟสเราก็รับตามปกตินี่แหละเขาเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนเราๆก็ไม่ได้คิดอะไร ก็เห็นโพสต์ก็ไลค์ให้บ้างเขาก็ไลค์ให้เราผลัดกันไปมาจนกระทั่งสองอาทิตย์หลังจากนั้นเขาก็โบกมือทักทายเราในเฟสอ่ะค่ะ เราก็ไม่ได้คิดอะไรก็โบกกลับแล้วเขาก็ทักเรามาตอนแรกก็งงๆนะว่าทักมาทำไมหน้าตาเขาก็ดีนะคะ ส่วนเราหรอ ผู้หญิงบ้านๆมากหน้าตาก็ไม่ได้ดีอะไรไม่ได้คิดตั้งแต่ตอนเขาแอดมาด้วยซ้ำว่าเขาจะแอดมา เขาก็ถามเราว่าชื่ออะไร เราก็งงเพราะในเฟสเราก็บอกก็เป็นชื่อเล่นเราเนี่ยแหละค่ะ เราก็บอกไปแต่เราไม่ถามเขานะว่าชื่ออะไรเพราะเรารู้อยู่แล้วเราเป็นคนประเภทชอบอ่านคอมเม้นของโพสต์คนอื่นไปเรื่อยแหละ ต่อจากวันนั้นเขาก็ทักเรามาเรื่อยๆ ก็ทำให้เราไม่เหงานะ เราก็รู้สึกว่ามันก็ดีออกมีคนชวนคุยด้วยจนกระทั่งผ่านไปจะเดือนแล้วเราก็ยังเป็นแบบนี้และมีรุ่นน้องของเราเป็นเด็กผู้หญิงถ้าเดาไม่ผิดน่าจะรู้จักกันกับคนที่เราคุยด้วยแหละค่ะ ทักเรามาเนื้อหาประมาณว่ารู้จักกับพี่คนนี้หรอ (ลืมบอกไปนะคะคนที่เราคุยด้วยเป็นรุ่นพี่ค่ะ) เราก็บอกรู้จักกันได้จะเดือนแล้วแหละ แล้วเขาก็ถามต่อว่าเป็นอะไรกัน เราก็บอกว่าเพื่อนนี่แหละเขาก็เป็นรุ่นพี่ที่ดีให้คำปรึกษาดี น้องเขาก็เหมือนจะดูไม่เชื่อเราก็บอกไม่ได้เป็นอะไรกันจริงๆนั่นแหละ น้องเขาก็ค่ะๆ หลังจากนั้นก็ไม่อะไรกันเราก็คุยกับพี่คนนั้นตามปกติอยู่แล้ว *ลืมบอกอีกรุ่นน้องคนนั้นเป็นเด็กโรงเรียนเราค่ะ* พอผ่านมาได้สองสามวันเราก็ไปโรงเรียนเพราะมันหยุดชดเชย ก็ไปเล่นๆเรียนๆตามปกติของเราเนี่ยแหละค่ะ ตามปกติตอนเช้าเราก็จะไปซื้อขนมหรืออาหารมาทานเพราะเป็นคนไม่ค่อยทานข้าวเช้ามาโรงเรียน เราก็ไปแล้วเดินไปได้สักพักเพื่อนก็สะกดิเราแล้วก็บอกว่า ๆทำไมเขามองแปลกๆ เราก็หันไปมองก็แปลกอยู่นั่นแหละค่ะเป็นรุ่นน้องผญ.ตัวเล็กๆเราก็ไม่ได้สนใจอะไรเพราะก่อนหน้านี้เราเคยมีปัญหาเรื่องการเข้าใจผิดกันทางสายตาแบบนี้มาแล้วเราก็เลยจะคิดปล่อยๆผ่านไป ซื้อขนมออกมาจากสหกรณ์พวกรุ่นน้องประมาณสามคนก็ยังไม่ไปไหนค่ะนั่งอยู่ที่เดิมตรงหน้าร้านจะมีม้าหินอ่อนอยู่สองสามตัวแล้วอยู่ดีๆก็มีรุ่นน้องคนหนึ่งลุกขึ้นแล้วเหมือนจะเรียกเพื่อนให้เดินตามมา ในใจตอนนั้นเราคิดว่าแบบ กร่างเด็กผี คือเรากับพวกเพื่อนจะเป็นพวกขี้แซะๆไปเรื่อยตั้งแต่ต้นไม้หน้าอาคารยันผอ.โรงเรียน เขาก็เดินมาหาเราบอกว่าขอคุยกับพี่คนนี้คนเดียวนะคะ เพื่อนเราก็เดินออกให้แล้วเขาก็พูดประมาณว่า พี่คบกับพี่ก.หรอ(นามสมมติ) เราก็บอกว่าไม่ได้คบใครเป็นคนบอกน้องเนี่ย แล้วอีเด็กตัวที่ดูเหมือนจะโตสุดก็บอกว่าพี่บอกแพรว(นามสมมติ)ในแชทไง เราก็บอกแพรวไหน? นางก็บอกว่าทำเป็นจำไม่ได้ แย่งผ.คนอื่นนี่ละอายใจหน่อย เราก็งง คือตั้งแต่เราคุยกับพี่เขามาพี่เขาไม่เคยบอกว่ามีแฟน เราคิดว่าพี่เขาคงหลอกเราหรือไม่ก็อีพวกเด็กผีมันมโนจนเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆแต่ใจตอนนั้นเชื่อว่าพี่เขาหลอกเรามากกว่า เราก็เลยบอกว่า อ๋อพี่ก.มีแฟนแล้วหรอคะ? พวกน้องก็แบบตอบเหมือนนัดกันมา
นาง1:ใช่
นาง2: เออ
นาง3: (เงียบ)
ตอนนั้นเราก็คิดเรื่องพี่ก.อ่ะเราไม่ได้อะไรหรอกแต่เราเป็นรุ่นพี่ก็น่าจะเคารพกันบ้างเราก็เลยแบบเอองั้นเดี๋ยวจะเลิกคุยให้ถ้าน้องเป็นแฟนพี่เขาจริงๆ แล้วพวกนางก็ดูอึ้งๆเราก็ไม่รู้อึ้งไร พอเลิกเรียนเราก็รอทางบ้านมารับนั่งเล่นตามปกติของเราเนี่ยแหละเราก็เห็นพี่เขาเล่นบาสตรงสนามบาสซึ่งตรงที่เรานั่งรอรถกับบ้านอ่ะมันมองเห็นสนามบาสพอดีไง เราก็ไม่ได้สนใจแต่เห็นรุ่นน้องคนนึงแหละเป็นเด็กผญ.หน้าไม่คุ้นแต่ไม่ใช่เด็กสามคนนั้นไปนั่งตรงข้างๆสนามบาสเราก็สงสัยจะแฟนพี่เขามั้ง ตกเย็นเราก็ถามพี่เขาไปว่าพี่มีแฟนแล้วหรอ? พี่เขาก็บอก ใครบอกเราถ้าพี่มีแฟนแล้วแฟนพี่จะให้พี่คุยกับเราหรอ เราก็ยังไม่เชื่อก็ถามอีกว่า พี่หลอกเรารึเปล่า? พี่เขาก็บอก จะหลอกทำไมล่ะพี่ไม่ได้เป็นคนแบบนั้น เราก็เลยตัดสินใจพูดเรื่องวันนี้ให้ฟัง *ผ่านคอล* ก่อนหน้านี้เคยคอลกันมาสองสามครั้งแล้วค่ะ พี่เขาก็หัวเราะแล้วบอกว่า เชื่อพวกเขามากกว่าพี่หรอ? เราก็แบบ เออถ้าเป็นเราใครจะไม่เชื่อบ้างอ่ะ พี่เขาก็พูดออกไปแนวตลกๆว่าแบบ อยากโดนตบแย่งจังเลย เราก็แบบ บ้าถ้าพี่โดนแย่งจะไม่มีเราเป็นคนตบแน่นอน แล้วเราก็หัวเราะ จากนั้นก็คอลถามเรื่องงานกันไปได้สักพักก็วางเพราะพี่เขาจะไปกินข้าวเราก็เลยตัดสินใจทักเฟสน้องแพรว(นามสมมติ) ไปอีกรอบ
เรา: น้องคนที่ชื่อแพรวใช่มั้ยคะ?
น้อง: ใช่ค่ะพี่รู้จักชื่อหนูได้ไง?
เรา:ก็นี่เฟสน้องป่ะค่ะพี่คงไม่รู้มั้ง
น้อง:ค่ะแล้วพี่มีอะไร หรือพี่คบกับพี่ก.แล้ว
เรา: ไม่ๆ คือน้องได้เอาแชทเราไปให้ใครดูรึเปล่า
แล้วน้องก็อ่านไม่ตอบเราสักพักใหญ่ๆเลยแหละ แล้วก็ตอบมา
น้อง: ค่ะ ก็เพื่อนหนูแฟนพี่ก.ไง
เรา:คือพี่คุยกับพี่ก.แล้วนะเขาบอกไม่มีแฟน สรุปพวกน้องเป็นอะไรกันคะ?
น้อง: ก็เพื่อนหนูชอบพี่ก.อ่ะค่ะ เขาบอกว่าเคยคบกัน
เรา: แล้วยังไงต่อคะ?
น้อง: เขาบอกว่า-ต่อคนอื่นสันดานแย่นะคะ
เรา: พี่ไม่รู้หรอกนะคะว่าพี่ก.เคยเป็นของใครแล้วพี่ก็ไม่ได้-ต่อใครด้วย
แล้วจากนั้นเราก็ขอเฟสน้องที่เคยเป็นแฟนพี่ก.น้องอยู่ม.3 คือตอนนั้นเราม.ปลายแล้วพี่ก.ก็ม.6 แต่ปัจจุบันคือพี่ก.มหาลัยแล้วค่ะ เราก็ได้เฟสน้องคนนั้นมาแล้วก็เข้าไปส่อง มีแต่โพสต์แบบภาษาสก๊อยอ่ะค่ะ '-ต่อกุให้รุ้วั้ยว่าเค้าเป้นของกุมาก่อนน่ะค่ะ' เรานี่แบบเอือมเลยค่ะภาษาไทยวิบัติมากกกกกก ตอนแรกว่าจะไม่ถือสาอะไรแต่น้องก็เริ่มหาเรื่องเราเรื่อยๆเราก็ปรึกษาพี่เขาเรื่อยๆแต่ไม่ได้ไปเชิงฟ้องเพราะพี่เขาก็รับรู้พี่เขาเคยเล่าให้ฟังว่าน้องเขาอ่ะเป็นคนทักมาก่อนแล้วก็คุยกันไปเรื่อยๆน้องไม่ได้เป็นแบบภาพลักษณ์ภายนอกเลยแต่พอพี่เขาขอคบๆกันได้สักพักน้องเริ่มประกาศศักดิ์ดาบอกเหมือนอยากให้คนทั้งโรงเรียนรู้แล้วเริ่มหวงก้างทำงานอยู่กับเพื่อนผญ.อะไรนิดๆหน่อยๆก็เริ่มไปหาเรื่องเขาจนพี่เขาทนไม่ไหวขอเลิกตอนแรกนางก็ไม่ยอมหรอกค่ะแต่พี่เขาบล็อคข้อความไปนางถึงยอม แล้วพี่เขาก็ปลดบล็อคหลังจากนั้นนางก็มโนว่าพี่เขายอมคืนดีแล้ว ตัสก็ไม่ยอมเอาลงแต่พี่เขาเอาลงแล้วแต่ดีนะที่ไม่ได้ตั้งเป็นกำลังคบหากับ ไม่งั้นเรื่องคงยาวกว่านี้ ต่อนะคะนางก็เริ่มหาเรื่องเราจิกตาใส่บ้างแต่เราเป็นคนไม่ซีเรียสก็พูดเป็นเรื่องขำๆไปกับเพื่อนๆเรานี่หัวร้อนแทนเราสุดแทบจะไปตบได้และแต่เราห้ามไว้ ก็เลยไม่ค่อยอยากจะบอกอะไรเท่าไหร่มันเป็นอะไรที่บ้าบอมากในตอนนั้นพอกลับมานึกย้อนดูแล้วโครตขำอ่ะเหมือนน้องเป็นประสาท5555 แต่เราก็ไม่ได้ถือสาอะไรปานนี้น้องมีแฟนใหม่ไปแล้วมั้งเพราะเราไปแลกเปลี่ยนกับมาก็เข้าโรงเรียนใหม่แล้วค่ะ 😂 ตอนนี้เค้าจะขึ้นมหาลัยแล้วเด้ออออ ❤ เย้ๆ Congratulation 🎉