เราอายุ22ค่ะ คือก่อนหน้านี้มีแฟนมาตลอดยันจบม.6 คบกัน3-4ปี เราไม่เคยคบๆแล้วเลิกนะ แต่แบบทุกคนอ่ะพอ2-3ปีเราก็เริ่มเบื่อ แล้วก็หาเรื่องเลิกกันในที่สุด จนเข้ามหาวิทยาลัยก็ติดเพื่อนมากจนไม่มีแฟนอีกเลย คือมีคนมาคุยด้วยนะแต่เราก็เว้นระยะห่างมาก สุดท้ายก็จบไปแบบงงๆ แล้วเราก็ชอบออกไปเที่ยวนะ ปาร์ตี้หนักมากก็ไม่เคยเจอคนถูกใจเลยเพราะชอบดื่มและเฮฮากับเพื่อนๆมากกว่า
   จนเมื่อไม่นานมานี้เริ่มรู้สึกว่าตัวเองขาดความหวือหวาในชีวิต  ไม่ตื่นเต้น ไม่เคยใจเต้นแรง ไม่เขิน ไม่ยิ้ม ไม่ร้องไห้ จนต้องหาแรงกระตุ้นอื่นๆเช่นกันดูหนังดราม่า โรแมนติก เพื่อบิ้วอารมณ์ตัวเองไม่ให้มันน่าเบื่อจนเกินไป
   พอเรียนจบมาก็มาชอบศิลปินคนหนึ่งมากจนคิดว่า โอเคเราอยู่แบบนี้ก็ดีแล้วนะ สนุกดีออกไม่เห็นเป็นไรเลย แต่พอเอาเข้าจริงๆมันเป็นเว้ย มันอยากลองพัฒนาความสัมพันธ์กับใครสักคน ลุ้นกับการก้าวหน้าของการสนทนาว่าจะไปต่อหรือจะจบลง บางทีก็อยากเสียใจหรือร้องไห้เพราะทะเลาะกันที่สำคัญคือเป็นคนงอแงมากนะ ชอบอ้อน ชอบเอาแต่ใจ อยากให้มีคนมาคอยดุคอยว่าเรา อยากมีใครสักคนให้เราเอาหัวไปซุกแล้วงอแงใส่...
   แล้วเรื่องสำคัญเลยคือความรู้สึกทางเพศคือเราก็เคยผ่านมากับแฟนคนก่อนหน้านี้ เราสนุกกันมากในหลายๆสถานการณ์ เออ... เราสนุกนะ เราชอบ เราว่าเราเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างชอบเรื่องทำนองนี้เลยก็ว่าได้ แต่ก็ห่างมา4ปีแล้ว ตั้งแต่เลิกกับแฟนคนก่อน... มันเริ่มมีความต้องการมากๆเลย ถึงขั้นฝันว่ามีเพศสัมพันธ์... ฝันบ่อยด้วยนะ จนเราเริ่มไม่โอเคกับการต้องอยู่คนเดียวแบบนี้แล้ว
   ประเด็นคือเราไม่รู้ว่าเราควรเริ่มต้นความสัมพันธ์ยังไง เราไม่เจอคนแปลกใหม่ในชีวิตเลย ไม่รู้จะต้องทำยังไงถึงจะเริ่มต้นความสัมพันธ์ครั้งใหม่กับใครได้ สับสนไปหมดจนวนกลับมาคิดว่า เออ ไม่ต้องมีแล้วก็ได้วะ อยู่ไปแบบนี้แหละ ถ้าถึงจุดที่ไม่ไหวในเรื่อง... อารมณ์แล้ว การใช้เงินคงแก้ปัญหาให้ได้แหละ ซึ่งเอาจริงๆมันก็ไม่โอเคป่ะ555
   แวะมาบ่นเผื่อจะมีคนที่เหมือนกับเราบ้าง หรือมีคำแนะนำให้เรา ขอบคุณค่ะ ;)