เรื่องราวความรักของผู้ชายคนนึง...
ผมเป็นพนักงานเอกชนครับ มีบ้านอยู่2หลังและที่ดินอีก3ที่
เป็นคนฐานะกลางๆ เรื่องราวของผม ก็มีอยู่ว่า
วันนึงผมได้รับมอบหมายงาน ให้ไปดูตลาดที่ลาวกับทางเจ้านาย
ซึ่งในตอนนั้นเองที่ผมได้เจอกับสาวเชียร์เบียรคนนึงในร้านอาหาร ชื่อร้านวิวครับ
เธอสวยมาก ผมก็ได้แต่มองอยู่ห่างๆ ปลื้มเธอมากเลยครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้แต่ก็ยังไม่มีโอกาสคุยกับเธอเลย ผมอยากคุยเหมือนกัน
แต่ดันไม่กล้า ในใจผมตอนนั้นรู้สึกชอบเธอเป็นอย่างมาก มันเหมือน
กับรักแรกพบยังไงยังงั้น รอยยิ้มของเธอมันช่างทำให้
ใจของผมเบ่งบานและไม่อาจจะละสายตาจากเธอได้
จนถึงตอนกลางคืนผมได้เห็นว่ามีชายชาวจีนมาขอถ่ายรูปกับเธอ
ไม่รู้เป็นอะไรผมกลับรู้สึกหึง และนั้นทำให้ผมมีความกล้าที่จะ
เข้าไปขอเบอเธอ ผมเลยรวบรวมความกล้าและเดินไปขอเบอ
และขอไลน์เธอมาด้วย ซึ่งตอนไปขอนั้นผมตื่นเต้นมากๆ
ใจนึงก็กลัวเธอจะปฎิเสธผม แต่อีกใจก็ภาวนาขอให้เธอให้ไลน์ผมเถอะ
ซึ่งนั้นคือเหตุการณ์ที่ทำให้เรื่องทุกอย่างเกิดขึ้น!
พอผมกลับที่พักคืนนั้นผมคิดถึงแต่หน้าเธอครับ ผมเลยหยิบโทรศัพท์
และไลน์ไปทักหาเธอทันที ช่วงแรกๆ เธอคุยกับผมน้อยครับ
นานๆทีเธอจะตอบผมกลับมา แต่ผมไม่ละความพยายามนะ
ผมกลับรู้สึกดีใจด้วยซ้ำที่อย่างน้อยเธอก็ยังคุยกับผม
และการพูดคุยระหว่างผมและเธอก็เริ่มขึ้น จนเวลา
ผ่านไปสักระยะนึง ผมได้ขอเธอเป็นแฟน
ตอนนั้นหัวใจของผมเต้นแรงมากๆ เพราะลุ้นในคำตอบที่เธอจะ
ตอบกลับมา ซึ่งพอผมได้ยินคำตอบนั้นมันทำให้ผม
ยิ้มไม่หยุดและเป็นความสุขที่ล้นออกมาจากหัวใจ ความรักของ
ผมเริ่มเบ่งบาน ผมเริ่มมองถึงอนาคตและฝันว่าเรา
จะอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า แม้ตอนนี้ผมและเธอจะอยู่กันแสนไกล
แต่ด้วยเทคโนโลยีในปัจจุบันทำให้เราสามารถเปิด
กล้องคุยกันได้ ก็ทำให้ความสัมพันธ์เราเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนมาวันนึง
ผมได้นัดเพื่อจะเจอเธออีกครั้ง ซึ่งผมได้ทำเรื่อง
จองสายการบินและที่พักต่างๆให้ และไปรอที่สนามบินก่อนไฟต์
จะมาถึงที่นี้ 1 ชั่วโมง พอเวลาใกล้ถึงหัวใจผมเต้นแรงอีกครั้ง
เราจะได้เจอกันแล้ว จากที่เห็นแต่ในกล้อง ในวันนี้ผม
จะได้เจอกับเธอแล้วจริงๆครับ ผมเริ่มมองทางออก
ที่เธอต้องออกทางนี้อย่างไม่ละสายตา และแล้วเวลาได้ผ่านไป 1ชั่วโมง
ผมก็ยังไม่เจอเธอ นั้นทำให้ผมร้อนใจมาก เพราะเครื่องลงจอดตั้งนานแล้ว
ทำไมเธอยังไม่ออกมาสักที ผมเครียดถึงที่สุด
จากความสุขกลายเป็นความเครียดขึ้นมาทันที
ผมตัดสินใจเดินเข้าไปยังพื้นที่ ที่เจ้าหน้าที่ไม่ให้เข้า
แต่ผมก็เข้ามาเพื่อจะดักรอเธออยุ่ข้างหน้า และได้
สอบถามไปยังฝ่ายประชาสัมพันธ์ ผมเริ่มร้อนรน มือสั่น
ทำอะไรไม่ถูก เพราะผมกลัวว่าเธอจะหลง หรือโดนใครไม่ดีพาตัวไป
ความคิดของผมนั้นมีเพียงอย่างเดียว คือผมเป็นห่วงเธอ
ผมได้แต่ภาวนาและโทรเข้ามือถือเธออย่างไม่ลดละ
แม้รู้ว่าจะโทรไม่ติดก็ตาม
ผ่านไปสักพัก เธอก็ได้เดินออกมาจากทางออก
ผมดีใจมากเลยครับ มันเหมือนกับ ยกภูเขาออกจากอก
ผมรู้สึกโล่งใจ เพราะเธอนั้นปลอดภัยดี ผมเจอเธอแล้วครับ
ไม่ใช่แค่ในกล้อง แต่เป็นตัวจริง และไม่ใช่ความฝัน
เพราะเธอมายืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว หัวใจผมเต้นแรง และความสุขที่
เอ่อล้นออกมา พอผมตั้งสติได้ ผมก็พาเธอไปยังที่พัก
เพื่อให้เธอได้พักผ่อนหลังจากเหนื่อยจากการเดินทางมา
ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน มันเป็นความสุขที่ผ่านไปไวจริงๆ
ผมอยากหยุดเวลาเอาไว้ อยากกอดเธอแบบนี้จนหมดลมหายใจ
ผมชอบรอยยิ้มของเธอ มันทำให้ผมมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
ไม่รู้สิ ในสายตาคนอื่นเธออาจจะเป็น
เพียงแค่คนธรรมดาคนนึง แต่สำหรับผมเธอคือโลกทั้งใบ
เสียงหัวเราะตอนที่อยู่ด้วยกัน รอยยิ้มที่ให้กัน และทุกครั้ง
ที่เธอจะไปนอน ผมมักจะเดินไปส่งและหอมแก้มเธอก่อนนอน
ทุกครั้ง ตอนนั่งโซฟาดูทีวี หากผมจะหอมแก้มเธอเมื่อไร
เธอก็จะยื่นหน้ามาให้หอมอย่างไม่รู้ตัว ซึ่งภาพนั้นยังคง
อยู่ในความทรงจำของผมอยู่เสมอ
เช้าวันนึงผมได้พาเธอไปวัด และทำบุญด้วยกัน พอไหว้พระเสร็จ
ก็มาให้อาหารปลา เราให้อาหารปลาด้วยกัน
ถ่ายรูปกัน ผมเห็นใบหน้าที่มีความสุขของเธอ มันก็ทำให้ผมหาย
เหนื่อยจากงานหรือจากเรื่องวุ่นวายต่างๆ
ยามเช้าพอผมตื่นขึ้นมา เธอก็จะมาหอมแก้มผม มันเป็นความรู้สึก
ที่ยากจะบรรยายจริงๆครับ ผมอยากให้เราอยู่
ด้วยกันแบบนี้ตลอดไป ผมดูแลเธอได้ ผมจะไม่ให้เธอมาลำบากเลย
เพราะเพียงแค่เธออยุ่ข้างๆผม มันก็ทำให้ชีวิตผมสดใส
และมีแรงที่จะก้าวเดินต่อไปแล้วละครับ มันเหมือนกับ
ฟ้าได้ประทานเธอมา ตอนนั้นผมอยากจะขอบคุณ
ฟ้าหรือเทวดา หรือโชคชะตามากๆ ที่ส่งเธอมาให้ผม และผมก็
สัญญากับตัวเองไว้ว่า จะเสมอต้นเสมอปลาย และ
จะดูแลเธอผู้ซึ่งเปรียบเหมือนเจ้าหญิงในหัวใจของผมตลอดไป
ผมมักจะบอกเธออยู่เสมอ ว่าอ้วนไปเถอะ จะหนักกี่กิโลก็รับได้
เพราะผมรักเธอไปแล้ว รักเธอที่เป็นเธอ แต่ความ
สุขนั้นมักจะผ่านไปไวเสมอ จนถึงวันที่เธอต้อง
เดินทางกลับ ผมอยากจะหยุดเวลาเอาไว้เหลือเกิน
ตลอดระยะทางที่ขับรถมาส่งเธอ ผมจับมือเธออยู่ตลอด และก็หวัง
ว่าเราจะได้เจอกันอีกเร็วๆนี้ หลังจากเธอกลับไปแล้ว ความรักของ
เราก็ยังคงดำเนินต่อไป ในแต่ละวันที่ผ่านไป เรายิ่งรักกันมากขึ้น
ถึงมีทะเลาะกันบ้าง แต่มันก็นานๆที ปกติแล้วเธอจะเป็นคนนิสัย
ใจอ่อน ใจกว้าง และใจดีกับเพื่อนหรือคนรอบข้าง
เธอเป็นคนขี้เล่น ชอบกวนหรือชอบแกล้งผม
เธอบอกว่าถ้าไม่ได้แกล้งผมแล้วจะนอนไม่หลับ
ซึ่งผมก็ไม่ได้รู้สึกโกดนะ กลับกันเลย
ผมกลับรู้สึกดี ที่อย่างน้อยก็ทำให้เธอมีความสุข
เพราะเธอเหนื่อยมาทั้งวันละ หากผมสามารถทำให้เธอยิ้มได้
ใจผมก็มีความสุขแล้ว เวลาที่คุยกัน เรามักจะยิ้มให้กันอยู่ตลอด
แม้ว่าผมจะง่วงหรือเพลียแค่ไหนก็ตาม พอได้คุยกับเธอก็
ไม่รู้สึกง่วงอีกเลย หรือแม้ว่าผมจะง่วงมาก จนเธอ
เอ่ยปากพูดว่าให้ผมไปนอน แต่ผมก็ไม่ไป เพียงเพื่อที่จะขออยู่คุยกับ
เธอให้นานที่สุด และทุกๆครั้งที่คุยกัน ผมจะบอกกับ
เธอว่า อีก 2 ปี เราแต่งงานกันนะ ซึ่งเธอก็ตอบตกลง
ละเธอก็บอกกับผมด้วยว่า เธอขาดผมไม่ได้
พอผมได้ฟังคำนี้แล้ว ใจผมดีใจมากเลยนะ
เพราะผมก็เหมือนกัน ผมขาดเธอไม่ได้เช่นกัน
นั้นทำให้ผมเริ่มมองเห็นภาพในอนาคต
เห็นภาพเธอกับผมเดินจับมือกันจนแก่เฒ่า
และเราจะจับมือเดินเคียงข้างกันตลอดไป
วันเวลาล่วงเลยมาอีกสักระยะ ผมและเธอ ได้เจอกันอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ผมเป็นคนไปหาเธอเอง เพื่อจะไปพบกับพ่อแม่ของเธอด้วย
ซึ่งวันนั้นเธอกลับดึกหลังจากเลิกงาน และขับมอไซมา
หาผมที่ห้องพัก เมื่อผมเจอเธออีกครั้งหัวใจผมกลับ
เต้นแรก รอยยิ้มบนหน้าผมมันก็ยิ้มออกมาโดยทันที ผมโอบกอด
เธอด้วยความคิดถึง ผมกอดเธอแรงมากครับ จนเธอบอกหายใจไม่ออก ฮ่าๆ
ก็คนมันคิดถึงมากอะครับ แต่ตอนที่กอดเธอนั้นผมบอกกับตัวเองว่า
คนนี้แหละ คือคนที่เราจะปกป้อง คือคนที่เราจะอยู่ด้วยจนกว่าจะ
หมดลมหายใจ ผมรักเธอมากนะ คงพูดได้เพียงว่า
รักเธอมากที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนนึงจะรักได้
วันรุ่งขึ้นผมตื่นแต่เช้าเพื่อไปหา พ่อแม่ของเธอ แต่เหมือนโชคไม่เข้าข้าง
พ่อแม่ของเธอไม่อยู่บ้าน ผมจึงไม่มีโอกาสได้เจอ
และผมต้องไปทำงานต่อในวันนั้นด้วย จึงต้องรีบกลับมา
หลังจากวันนั้น ผมและเธอยังได้คุยกันอยู่บ้าง
มันเหมือนทุกอย่างกำลังจะลงตัว เราแทบไม่ทะเลาะกัน
เราเข้าใจกัน และผมก็ห่วงเธอมากๆ ผมสอนเธอทุกๆอย่างที่
ผมรู้ เพียงเพราะผมไม่อยากให้เธอโดนใครหลอก และผมอยาก
จะดูแลเธอ แม้ว่าเราจะอยู่ไกลกันก็ตาม
แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อเธอบอกว่า พ่อแม่ของ
เธอจะให้เธอแต่งงานกับชายอื่น!!
ปล. ผมพึ่งจะหัดโพสกระทู้เป็นครั้งแรก หากผิด ถูกอย่างไร ก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ
ปล.2 เดี๋ยวผมจะกลับมาเขียนต่อนะครับ
นิยายความรักของผู้ชายคนนึง...
ผมเป็นพนักงานเอกชนครับ มีบ้านอยู่2หลังและที่ดินอีก3ที่
เป็นคนฐานะกลางๆ เรื่องราวของผม ก็มีอยู่ว่า
วันนึงผมได้รับมอบหมายงาน ให้ไปดูตลาดที่ลาวกับทางเจ้านาย
ซึ่งในตอนนั้นเองที่ผมได้เจอกับสาวเชียร์เบียรคนนึงในร้านอาหาร ชื่อร้านวิวครับ
เธอสวยมาก ผมก็ได้แต่มองอยู่ห่างๆ ปลื้มเธอมากเลยครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้