ตอนนี้เราอยู่ม.3ค่ะ กําลังจะสอบเรียนต่อ เราเป็นคนต่างจังหวัดที่มีค่านิยมเรื่องหมอรุนแรงมาก สังคมของพ่อแม่ชอบคุยกันเรื่องนี้ ศึกษาอยู่ที่โรงเรียนประจําจังหวัดที่สอบติดกห้อง คุณพ่อชอบบอกว่าหมอมันมีดียังไงอยู่บ่อยมากเลยค่ะ เค้าเลยกําชับเลยว่าเราจะเรียนสายศิลป์ไม่ได้ ถ้าเราขอซื้อหนังสือเรียนภาษาหรือคอร์สเรียนดนตรีคุณพ่อก็จะบอกว่ามันเสียเวลาเรียน คุณพ่อเป็นคนที่มีทัศนคติว่าหมอคือกลุ่มอาชีพที่อยู่สูงสุด ประเด็นก็คือเราไม่มีแรงจูงใจด้านนี้เลยค่ะ เราไม่อยากเรียน ตอนเด็กๆ ผู้ใหญ่ที่บ้านชอบบอกว่าโตขึ้นไปเป็นหมอช่วยรักษาพวกเค้าด้วยนะ เผอิญเรามีความสามารถด้านคณิต-วิทย์ เราก็เลยเออออตามไปโดยเฉพาะช่วงที่ไม่ได้อยากเป็นอะไร แต่ตอนนี้เรามีความชอบค่ะ เราอยากเรียนสายศิลป์และเล่นดนตรี เราทะเลาะกับพ่อแม่บ่อยมากเช่นเดียวกับการร้องไห้คนเดียว เราเหนื่อยมาก ท้อแท้ สิ้นหวังกับชีวิตที่เลือกเองไม่ได้ตั้งแต่เด็ก เราอยากถามคนที่ทําตามความต้องการของพ่อแม่โดยที่ไม่ต้องการว่า มันดีจริงๆ เหรอคะ? มันทําให้ประสบความสําเร็จจริงๆ เหรอ? และในมุมมองของผู้ใหญ่คนอื่นเป็นยังไงกับการที่เราต่อต้านพ่อแม่เรื่องอนาคตชีวิตคะ? แล้วก็คุณพ่อชอบถามว่าเรียนสายศิลป์แล้วจะทํามาหากินอะไร? เราควรจะตอบอย่างไรดีคะ?

ไม่ใช่เราแค่อยากต่อต้านเฉยๆ นะคะ เราก็เสียไปเยอะกับการเรียนแต่เราไม่มีความสุขเลยค่ะ ไม่อยากจะทำ ทุกคนรอบตัวเราไม่ว่าจะพ่อ แม่ พี่ ญาติ พอเราปรึกษาก็จะพูดเหมือนกันหมด

เหนื่อยมากจริงๆ ค่ะ รบกวนด้วยนะคะ