เรื่องมีอยู่ว่าเพื่อนเราชื่อว่าฟ้า (นามสมมุติ) แอบชอบเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง เพื่อนผู้ชายคนที่ฟ้าชอบสนิทกับเรามาก ฟ้าก็เลยให้เราเป็นแม่สื่อให้ เราพยายามช่วยให้ฟ้าสมหวัง แต่ว่าเพื่อนผู้ชายคนนั้นไม่เคยสนใจฟ้าเลย แต่ชอบมาเล่นกับเรามากกว่า จนเพื่อนคนอื่นทักมาว่าเหมือนเพื่อนผู้ชายคนนี้แอบชอบเรา ตอนนั้นเราก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก เพราะเราคิดกับเพื่อนผู้ชายคนนั้นแค่เพื่อน แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าฟ้าเริ่มไม่พอใจเรา เริ่มนินทาเราลับหลัง แอบด่า พอเรื่องนี้เริ่มดังขึ้นก็ทำให้เพื่อนๆแซวเราว่าเรากับเพื่อนผู้ชายคนนั้นแอบชอบกัน ทำให้ฟ้ายิ่งไม่ชอบเราเพิ่มขึ้นไปอีก พอเพื่อนผู้ชายรู้ว่าฟ้าแอบชอบ และนินทาเรา ทำให้เพื่อนผู้ชายเริ่มออกห่างจากฟ้า แต่มาสนิทกับเรามากขึ้นกว่าเดิม วันหนึ่งเพื่อนผู้ชายมาขอเราเป็นเพื่อนเฟส ปกติเพื่อนผู้ชายคนนี้จะไม่ขอผู้หญิงเป็นเพื่อนเฟสก่อน ฟ้ารู้เรื่องนี้ก็ไม่ชอบเรามากๆ เรากับเพื่อนผู้ชายคนนั้นคุยด้วยกัน 4 เดือน ตอนแรกที่เริ่มคุยเราไม่ได้คิดอะไรกับเพื่อนผู้ชายคนนี้เลย แต่พอหลังๆก็เริ่มชอบ ฟ้าบอกเราว่าเลิกชอบแล้ว เราก็หลงเชื่อ แต่ความเป็นจริงคือฟ้ายังชอบอยู่ แต่แค่ชอบคนอื่นอีก 2 คน พอเรารู้ความจริงก็รู้สึกผิดกับฟ้า แต่เราก็ชอบเพื่อนผู้ชายคนนั้นแบบจริงจังไปแล้ว และเหมือนเพื่อนผู้ชายคนนั้นก็จะชอบเราเหมือนกัน...เพื่อนคนอื่นๆก็แซวเรา 2 คนว่าเป็นแฟนกัน ทุกๆครั้งที่เจอหน้ากันจะโดนแซวตลอด พอหลังๆเพื่อนผู้ชายคนนี้ก็ไม่ทักเรามาเหมือนเดิม พอเปิดเทอมเรากับเพื่อนผู้ชายก็ได้อยู่คนละห้องกัน ต่างคนต่างก็มีเพื่อนใหม่ เพื่อนผู้ชายคนนั้นก็มีเพื่อนผู้หญิงอีกคนหนึ่งชื่อว่าไหม (นามสมมุติ) เขาทำเป็นเมินเรา ทำเป็นไม่รู้จัก แต่ก็มีบางครั้งที่เพื่อนคนนั้นแอบมองเรา เรากับเขาสบตากันบ่อยมาก แต่ก็ไม่มีใครชัดเจนกับใคร ไม่มีใครกล้าทัก จนถึงทุกวันนี้... เขาก็ยังเมินเราเหมือนเดิม เราควรทำยังไงดี เราเสียใจมากที่เขาทำเป็นไม่รู้จักกัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพื่อนบางคนก็มาเล่าให้ฟังว่าไหมกับเพื่อนคนนั้นสนิทกันมาก เหมือนแฟนกัน เราคิดว่าเขาน่าจะชอบกัน แต่ทำไมเพื่อนผู้ชายคนนั้นก็ดูเหมือนยังสนใจเราอยู่ (ไม่ได้คิดไปเอง) มีหลายๆคนก็คิดเหมือนกัน ตอนนี้เราก็ยังสับสนว่าเขาจะเอายังไงกันแน่... บางทีก็ทำเหมือนยังชอบบางทีก็ทำเป็นไม่สนใจ เวลาเดินผ่านกันแต่ละคนก็ทำหน้าเศร้าๆใส่กัน เราเสียใจมากเลย แต่เขาคงไม่รู้ว่าเราเสียใจแค่ไหน ที่เขาทำแบบนี้
ทำยังไงให้ลืมคนคุยเก่าได้บ้างคะ เราเหนื่อยกับเขามาก...