สวัสดีค่ะ ขอเล่าประสบการณ์ของบัณฑิตจบใหม่ เป็นปสก .จากตัวเราเองเด้ออออ :p คือเรารู้สึกสับสนกับเส้นทางการทำงานของตัวเองค่ะว่าควรเดินทางไหนดี
เราอายุ24ย่าง25. เรียนจบตั้งแต่ปีที่แล้ว จบจากคณะบริหารธุรกิจการจัดการ ซึ่งก่อนหน้าที่เราจะเรียนจบเราก็ได้แพลนไว้ว่าสิ่งที่เราอยากจะทำนั้นมีอะไรบ้าง และก่อนหน้าที่เราจะเรียนจบสองเดือนซึ่งอยู่ในช่วงของการฝึกงาน เราก็ได้สมัครงานตามเว็บไซต์บ้างหรือว่าเดินเข้าไปสมัครที่องค์กรบ้าง ตอนนั้นใจเราจดจ่ออยู่กับการหางานมากพอสมควร เพื่อนที่จบแล้วจะได้มีเงินเลี้ยงพ่อแม่ได้เร็วๆ ซึ่งงานที่เราแพลนไว้ก็มีดังนี้ค่ะ
หนึ่งงานธนาคาร สองสอบราชการ สามงานพีอาร์ar ประชาสัมพันธ์ต่างๆ
พอเราเรียนจบอย่างเป็นทางการ
แล้วเราก็ได้ไปสมัครธนาคารเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งปรากฏว่าเค้าก็เรียกเราไปสัมภาษณ์แล้วเราก็สอบทำงานได้ เราดีใจมากยุนะที่จบแล้วก็ได้งาน บวกกับความฝันอยากจะทำงานแบงค์มากค่ะ
แต่ตอนนั้นก็ยังไม่รู้ในส่วนรายละเอียดของการทำงานมากนะ ส่วนนึงเราก็ได้ผ่านการฝึกงานธนาคารมาแล้วบ้าง แต่ก็ยังไม่รู้ใจตัวเองว่าจะชอบมากน้อยแค่ไหน แล้ว เราก็ได้เข้าทำงานที่ธนาคารแห่งนั้นค่ะ
จนเวลาผ่านไปสักพัก จนเราเริ่มรู้สึกว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เราจะทำแล้วมีความสุข แต่ในส่วนของเงินเดือนและสวัสดิการ เรียกได้ว่า มันโอเคมากๆค่ะ ซึ่งโดยปัญหาอาจจะเกิดขึ้นที่ตัวเราเองมากว่า ที่มีความอดทนไม่มากพอกับสภาวะกดดัน เช่นเรื่องเวลาการทำงาน ชีวิตส่วนตัว และเรื่องหาลูกค้าประกันนุ่นนี่นั่นค่ะ ซึ่งเหตุผลสำคัญคือเราไม่อยากรบกวนพ่อแม่ด้วย เพราะทางบ้านเรา คือไม่สามารถซัพพรอทอะไรเราได้มากเท่าคนอื่น เพราะทางบ้านเราก็ฐานะปานกลางค่ะ อีกอย่าง รุ่นที่เราเข้าไป คือจะต้อง แข่งกันซื้อแข่งกันทำคะแนน ค่ะ ซึ้งตอนนั้น เราก็เลยคิดขึ้นมาว่า อยู่แล้วคงไม่สบายใจ เราเลยตัดสินใจลาออกค่ะ
เราลาออกมาได้ประมาณอาทิตย์นึง ก็ได้กลับมาทำพวกอีเวนท์ออแกไนซ์เซอร์ค่ะ
ซึ่งก่อนหน้านี้ ตอนเราเรียนมหาลัย เราก็ได้รับจ้อปงานเหล่านี้มาเป็นเวลาเกือบๆสามปีค่ะเริ่มจากงานสตาฟ pg พริตตี้เอ็มซีคะ ทำงานนี้ด้วย เรียนไปด้วย ตอนนี้เราก็ รับจัดอีเวนท์ต่างๆแล้วก็รับจ๊อบพวกพริตตี้เอ็มซีด้วย เดือนนึง เรามีรายได้มากว่างานเก่าสองเท่า แต่ ในบางเดือนงานน้อย รายได้ก็น้อยลงมา
ในระหว่าง วันที่ไม่มีงาน เราก็หางานประจำไปด้วย อ่านหนังสือสอบราชการไปด้วย แล้วก็สอบราชการในหลายๆสนามทั้ง ตร. กพ. ท้องถิ่น แต่ก็ยังไม่ติดที่ไหนค่ะ
ช่วงเวลาที่ทำงานนี้ คือเราสนุกมาก ได้แต่งตัวสวยๆจับไมค์ ทำในงานที่เราชอบ มีอิสระ สนุกกับการรู้จักเพื่อนใหม่ เวลาเราได้ออกอีเวนท์ ได้ไปในหลายๆจังหวัด เป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆค่ะ เรารับอีเวนท์อยู่ปีนึงค่ะ จากวันนี้ ก็ครบรอบปีนึงที่เราลาออกจากแบงค์พอดี
ณ ช่วงเวลาตอนนี้คือเราแฮปปี้นะ แต่แน่นอนคะ
เมื่อมีข้อดีแล้วก็มีข้อเสียเช่นกัน คือ 1. เงินเดือนไม่ประจำ กู้อะไรก็ได้ยาก เพราะเราเริ่มอยากจะมีบ้านให้แม่แล้ว
2. คืองานไม่มีความมั่นคงแน่นอน รายได้ไม่มั่นคง
3. คือในส่วนของการทำงานพริตตี้ เอ็มซี การแข่งขันกันเองค่อนสูงมาก แข่งกันสวย แข่งกันศัลยกรรม กันค่อนข้างเยอะ
เหตุผลเหล่านี้ มันทำให้เรากลับมีความรู้สึกที่ว่า เราเหมือนเป็นคน ตามหลังคนอื่น ไม่เหมือน เพื่อนที่มีงานประจำ มีตำแหน่ง เหมือนเพื่อนสนิทเรา สมัครทำงานประจำ มีตำแหน่ง ผจก. ไปแล้ว ประมาณนี้ค่ะ
ทำไมเรามองเห็นพวกเค้า ดูมีความมั่นคง ผ่อนบ้าน ผ่อนรถ ให้พ่อแม่ ขณะที่เรา ทำงาน มีรายได้ที่สูงเท่างานประจำ มีเงินให้พ่อแม่ใช้ แต่กลับรู้สึกตัวเองไม่มั่นคงเลยค่ะ ความรูสึกคือเราก็ ไม่อยากโทษตัวเองที่เอาดีไม่ได้สักทางเลย ซึ่งตอนนี้งานประจำก็หายากมาก เราไม่อยาก ทำงานนี้ทีแปปๆออก หาใหม่ แล้วก็ออก
ตอนนี้ก็มีพี่สาวเราอยู่แบงค์ๆนึง สีข. แนะนำให้เรามาลองสมัครดู อยากลองใหม่อีกครั้งก็อยากลองนะคะ แต่แบงค์ไหนก้คงเหมือนกัน หรือเปล่าค่ะ เราเลยลังเลมาก กลัวเข้าไปแล้วเจอแบบเดิมอีก ??ตอนนี้
เราตั้งใจจะทำงานประจำ งานราชการ มากๆค่ะ
ส่วนงานอีเวนท์มันก็ดีมากๆเช่นกัน แต่มันก็มี ข้อเสียที่เราต้องคำนึงถึงอนาคตข้างหน้าคือ ถ้าเรายังทำฟรีแลนซ์อยู่ต่อไปเรื่อยๆ จะกลับหางานประจำคงยาก เพราะอายุ ก็มากขึ้น เด็กๆรุ่นใหม่ๆก็มีมาเรื่อยๆ ประมาณนี้ค่ะ ตอนนี้เราสับสนมาก ใครมีปสก. แนวๆนี้ มาแชร์กันเด้อออ
ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
มีใครยังสับสนระหว่างงานที่เรารักกับอาชีพที่มั่นคงบ้างคะ ?
เราอายุ24ย่าง25. เรียนจบตั้งแต่ปีที่แล้ว จบจากคณะบริหารธุรกิจการจัดการ ซึ่งก่อนหน้าที่เราจะเรียนจบเราก็ได้แพลนไว้ว่าสิ่งที่เราอยากจะทำนั้นมีอะไรบ้าง และก่อนหน้าที่เราจะเรียนจบสองเดือนซึ่งอยู่ในช่วงของการฝึกงาน เราก็ได้สมัครงานตามเว็บไซต์บ้างหรือว่าเดินเข้าไปสมัครที่องค์กรบ้าง ตอนนั้นใจเราจดจ่ออยู่กับการหางานมากพอสมควร เพื่อนที่จบแล้วจะได้มีเงินเลี้ยงพ่อแม่ได้เร็วๆ ซึ่งงานที่เราแพลนไว้ก็มีดังนี้ค่ะ
หนึ่งงานธนาคาร สองสอบราชการ สามงานพีอาร์ar ประชาสัมพันธ์ต่างๆ
พอเราเรียนจบอย่างเป็นทางการ
แล้วเราก็ได้ไปสมัครธนาคารเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งปรากฏว่าเค้าก็เรียกเราไปสัมภาษณ์แล้วเราก็สอบทำงานได้ เราดีใจมากยุนะที่จบแล้วก็ได้งาน บวกกับความฝันอยากจะทำงานแบงค์มากค่ะ
แต่ตอนนั้นก็ยังไม่รู้ในส่วนรายละเอียดของการทำงานมากนะ ส่วนนึงเราก็ได้ผ่านการฝึกงานธนาคารมาแล้วบ้าง แต่ก็ยังไม่รู้ใจตัวเองว่าจะชอบมากน้อยแค่ไหน แล้ว เราก็ได้เข้าทำงานที่ธนาคารแห่งนั้นค่ะ
จนเวลาผ่านไปสักพัก จนเราเริ่มรู้สึกว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เราจะทำแล้วมีความสุข แต่ในส่วนของเงินเดือนและสวัสดิการ เรียกได้ว่า มันโอเคมากๆค่ะ ซึ่งโดยปัญหาอาจจะเกิดขึ้นที่ตัวเราเองมากว่า ที่มีความอดทนไม่มากพอกับสภาวะกดดัน เช่นเรื่องเวลาการทำงาน ชีวิตส่วนตัว และเรื่องหาลูกค้าประกันนุ่นนี่นั่นค่ะ ซึ่งเหตุผลสำคัญคือเราไม่อยากรบกวนพ่อแม่ด้วย เพราะทางบ้านเรา คือไม่สามารถซัพพรอทอะไรเราได้มากเท่าคนอื่น เพราะทางบ้านเราก็ฐานะปานกลางค่ะ อีกอย่าง รุ่นที่เราเข้าไป คือจะต้อง แข่งกันซื้อแข่งกันทำคะแนน ค่ะ ซึ้งตอนนั้น เราก็เลยคิดขึ้นมาว่า อยู่แล้วคงไม่สบายใจ เราเลยตัดสินใจลาออกค่ะ
เราลาออกมาได้ประมาณอาทิตย์นึง ก็ได้กลับมาทำพวกอีเวนท์ออแกไนซ์เซอร์ค่ะ
ซึ่งก่อนหน้านี้ ตอนเราเรียนมหาลัย เราก็ได้รับจ้อปงานเหล่านี้มาเป็นเวลาเกือบๆสามปีค่ะเริ่มจากงานสตาฟ pg พริตตี้เอ็มซีคะ ทำงานนี้ด้วย เรียนไปด้วย ตอนนี้เราก็ รับจัดอีเวนท์ต่างๆแล้วก็รับจ๊อบพวกพริตตี้เอ็มซีด้วย เดือนนึง เรามีรายได้มากว่างานเก่าสองเท่า แต่ ในบางเดือนงานน้อย รายได้ก็น้อยลงมา
ในระหว่าง วันที่ไม่มีงาน เราก็หางานประจำไปด้วย อ่านหนังสือสอบราชการไปด้วย แล้วก็สอบราชการในหลายๆสนามทั้ง ตร. กพ. ท้องถิ่น แต่ก็ยังไม่ติดที่ไหนค่ะ
ช่วงเวลาที่ทำงานนี้ คือเราสนุกมาก ได้แต่งตัวสวยๆจับไมค์ ทำในงานที่เราชอบ มีอิสระ สนุกกับการรู้จักเพื่อนใหม่ เวลาเราได้ออกอีเวนท์ ได้ไปในหลายๆจังหวัด เป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆค่ะ เรารับอีเวนท์อยู่ปีนึงค่ะ จากวันนี้ ก็ครบรอบปีนึงที่เราลาออกจากแบงค์พอดี
ณ ช่วงเวลาตอนนี้คือเราแฮปปี้นะ แต่แน่นอนคะ
เมื่อมีข้อดีแล้วก็มีข้อเสียเช่นกัน คือ 1. เงินเดือนไม่ประจำ กู้อะไรก็ได้ยาก เพราะเราเริ่มอยากจะมีบ้านให้แม่แล้ว
2. คืองานไม่มีความมั่นคงแน่นอน รายได้ไม่มั่นคง
3. คือในส่วนของการทำงานพริตตี้ เอ็มซี การแข่งขันกันเองค่อนสูงมาก แข่งกันสวย แข่งกันศัลยกรรม กันค่อนข้างเยอะ
เหตุผลเหล่านี้ มันทำให้เรากลับมีความรู้สึกที่ว่า เราเหมือนเป็นคน ตามหลังคนอื่น ไม่เหมือน เพื่อนที่มีงานประจำ มีตำแหน่ง เหมือนเพื่อนสนิทเรา สมัครทำงานประจำ มีตำแหน่ง ผจก. ไปแล้ว ประมาณนี้ค่ะ
ทำไมเรามองเห็นพวกเค้า ดูมีความมั่นคง ผ่อนบ้าน ผ่อนรถ ให้พ่อแม่ ขณะที่เรา ทำงาน มีรายได้ที่สูงเท่างานประจำ มีเงินให้พ่อแม่ใช้ แต่กลับรู้สึกตัวเองไม่มั่นคงเลยค่ะ ความรูสึกคือเราก็ ไม่อยากโทษตัวเองที่เอาดีไม่ได้สักทางเลย ซึ่งตอนนี้งานประจำก็หายากมาก เราไม่อยาก ทำงานนี้ทีแปปๆออก หาใหม่ แล้วก็ออก
ตอนนี้ก็มีพี่สาวเราอยู่แบงค์ๆนึง สีข. แนะนำให้เรามาลองสมัครดู อยากลองใหม่อีกครั้งก็อยากลองนะคะ แต่แบงค์ไหนก้คงเหมือนกัน หรือเปล่าค่ะ เราเลยลังเลมาก กลัวเข้าไปแล้วเจอแบบเดิมอีก ??ตอนนี้
เราตั้งใจจะทำงานประจำ งานราชการ มากๆค่ะ
ส่วนงานอีเวนท์มันก็ดีมากๆเช่นกัน แต่มันก็มี ข้อเสียที่เราต้องคำนึงถึงอนาคตข้างหน้าคือ ถ้าเรายังทำฟรีแลนซ์อยู่ต่อไปเรื่อยๆ จะกลับหางานประจำคงยาก เพราะอายุ ก็มากขึ้น เด็กๆรุ่นใหม่ๆก็มีมาเรื่อยๆ ประมาณนี้ค่ะ ตอนนี้เราสับสนมาก ใครมีปสก. แนวๆนี้ มาแชร์กันเด้อออ
ขอบคุณล่วงหน้านะคะ