ก็ตามหัวข้อครับ ผมชอบบอกว่ารัก ว่าชอบเพื่อนผมมาก จริงผมชอบเค้านะครับ แต่ผมเป็นเกย์ ไม่รู้ว่าเขาเป็นรึเปล่า
มันเริ่มจากที่ผมไปแกล้งเค้า บอกรัก ปล่อยมุขเสี่ยวๆไป เขาก็ขำๆ หลังจากนั้นก็คุยกันเรื่อยๆ ไม่ออกห่างและไม่เคยเถียงผม เวลาไปไหนผมก็มักจะชวนเขาไปตลอด แรกๆไปกันสองคน แต่หลังๆก็เริ่มให้เพื่อนคนอื่นไปด้วยเพราะโดนแซว
ผมกลัวจะคิดเองคนเดียวว่าเขาชอบผม เพราะเขามักจะคุยกับผมไม่เหมือนคุยกับคนอื่น เวลากลุ่มอยู่ในกลุ่มเพือนก็ชอบมองกันเอง
ผมควรอยู่แบบเพื่อนแบบนี้ต่อไปหรือว่ารุกดีครับ
บอกรักไปเล่นๆแต่คิดจริง และยังคุยกันอยู่ครับ
มันเริ่มจากที่ผมไปแกล้งเค้า บอกรัก ปล่อยมุขเสี่ยวๆไป เขาก็ขำๆ หลังจากนั้นก็คุยกันเรื่อยๆ ไม่ออกห่างและไม่เคยเถียงผม เวลาไปไหนผมก็มักจะชวนเขาไปตลอด แรกๆไปกันสองคน แต่หลังๆก็เริ่มให้เพื่อนคนอื่นไปด้วยเพราะโดนแซว
ผมกลัวจะคิดเองคนเดียวว่าเขาชอบผม เพราะเขามักจะคุยกับผมไม่เหมือนคุยกับคนอื่น เวลากลุ่มอยู่ในกลุ่มเพือนก็ชอบมองกันเอง
ผมควรอยู่แบบเพื่อนแบบนี้ต่อไปหรือว่ารุกดีครับ