สวัสดีค่ะ เราอายุ23ปี จบแค่ม.6 ไม่เคยทำงานอะไรเลยค่ะ
ทำแค่งานกะแฟน แบบว่าเป็นลูกมือแฟน แฟนเป็นผู้รับเหมารายย่อยค่ะ
เราคิดอยากหางานทำค่ะ แต่แม่ไม่อนุญาต ไม่ยอมให้ทำงาน
ไม่ยอมให้ทำอะไรเลย ให้อยู่กะแฟน ทำงานกะแฟนก็พอ
แรกๆก็โอเคค่ะ แต่หลังๆมาเริ่มอยากหางานทำเอง อยากมีเงินใช้จ่าย
คิดอยากสร้างอนาคต เพราะว่าทำงานกะแฟนนั้น เดือนนึงได้ทำไม่ถึง20วันเลยค่ะ
และรายได้ก็เท่าเดิม เราก็อยากหางานทำเพื่อที่จะได้เงินเพิ่ม
แต่แต่ก็ไม่ให้ไป จนวันที่แม่ป่วย เราก็กลับมาดูแลแม่ที่บ้าน เพราะพี่ๆทำงาน
เราสะดวกสุดเราเลยอาสามาอยู่บ้าาเพื่อดูแลท่านค่ะ สองเดือนต่อมา
ท่านเริ่มโอเคขึ้น แล้วท่านก็พูดคำๆหนึ่งขึ้นมาว่า "อยู่แบบนี้
คอยแต่แฟนเราหาอยู่ฝ่ายเดียวเมื่อไหร่จะพอกินพอใช้สะที"
เราก็ไม่พูดอะไรค่ะ เราลองหางานในเน็ตดู แล้วก็เจองานๆนึงเป็นผู้ช่วยกุ๊ก
ด้วยความชอบด้วยเราก็อยากจะทำ เลยมาบอกแม่ว่า จะลองไปสมัครงาน
แม่บอกมาว่า จะบ้าหรือไง ไม่ต้องไปทำงานอื่น ไปทำกะแฟนนั่นแหละ
อย่าอยู่ไกลกันเดี๋ยวจะกลายเป็นอื่น(ท่านห่วงว่ากลัวคนใดคนนึงนอกใจกันค่ะ)
เราเลยบอกว่าหางานทำแถวบ้าาก็ได้ แม่ก็ไม่ให้ทำ ท่านอ้างว่าไม่พอจะมีกินหรอก
ไปทำที่อื่นเถอะ เราก็โอเค ให้พี่หางานให้ก็ได้ พี่ก็หาให้ พอถึงวันจะไปสมัครงาน
จริงๆ ท่านกลับบอกว่าไม่ให้ไปไหน ให้อยู่บ้านนี้แหละดีแล้ว
หางานทำที่บ้านก็พอมีทำ ไม่เห็นต้องไปไกลเลย  คือเราจะพูดยังไงดี เราสับสน
เราร้องไห้หลายครั้งค่ะ คิดว่าตัวเองไร้ค่า แล้วเราก็ไม่กล้าไปเผชิญ
โลกภายนอกเลย แม่ไม่เคยให้ไปไหนมาไหนคนเดียว
แม้อยู่บ้าน นานๆทีจะเจอเพื่อน จะได้สังสรรค์ แม่ก็ไม่ให้ไปค่ะ
แกจะห้ามตลอด และจะโกรธให้เรา ไม่คุยกะเรา ทำประชดเรา
เราก็ง้อก็คุยด้วย และแกก็เป็นๆหายๆไม่ถูกใจหน่อยก็โกรธอีก
เราต้องง้ออยู่บ่อยๆ ต้องตามใจบ่อยๆ แต่ไม่คิดมากเรื่องอะไร
ตอนนี้คิดแค่ว่าอยากไปทำงาน เราควรทำไงดีคะ เหนื่อยใจ อึดอัด ท้อแท้ไปหมด
ช่วยแนะนำงานให้หน่อยก็ดีค่ะ เราอยากจะแหกกฎบ้าง
**ขออภัยหากผิดพลาดประการใดนะคะ เพิ่งตั้งกระทู้ครั้งแรกค่ะ