สวัสดีค่ะ อันนี้เป็นกระทู้แรกของเราเองน๊าาา ผิดพลาดยังก็ขอโทษด้วยนะคะ เริ่มกันเลยดีกว่าเนอะเราชื่อบีมตอนนี้เราอายุ 19 จะ20 เราเป็นลูกคนเล็กของที่บ้านเราเข้าสังคมไม่เก่ง ขี้อาย เพื่อนก็ไม่ค่อยจะมีที่บ้านเราพ่อแม่เราแยกกันอยู่ละก็มีพี่ชายแต่พี่ชายของเราไปทำงานละก็แต่งงานอยู่ที่ภูเก็ตละก็ช่วงปิดเทอมเราก็จะมาอยู่กับแม่ส่วนตอนเปิดเทอมเราก็จะอยู่กับพ่อคือเรามีทุกอย่างเราอยากได้อะไรเราก็ได้แต่ทำไมมันเหมือนเราขาดอะไรซักอย่าง บางครั้งเราที่เราเหงาหรือเราเครียดหรือนั่งคิดอะไรคนเดียวก็นั่งร้องไห้คนเดียวนะ เราอยากจะนอนร้องไห้ทั้งวัน อยากมีที่ปรึกษา อยากมีคนปลอบเวลาเราร้องไห้ อยากมีคนให้กำลังใจในวันที่เราผิดหวัง อยากมีเพื่อนคุย อยากมีคนดีใจที่เกรดหรือเรื่องที่เราประสบความสำเสร็จบ้าง เรารู้สึกว่าเราอยู่ตัวคนเดียว เราไม่รู้เราจะควรทำยังไงดี เราเลยอยากจะขอคำปรึกษาจากเพื่อนๆทุกคนหน่อยค่ะ ว่าเราควรทำยังไง ตอนนี้เราไร้หนทางจริงๆ เรากลัวตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า