ตอนเราเกิดมาจากท้องแม่ก็ตัวคนเดียว พอโตขึ้นกลับต้องการนั่นนุ่นนี่จากคนอื่น ทำไมเราถึงอยู่ไม่ได้ด้วยตัวเราเอง ไม่ต้องพูดคุย อยากได้ความรักจากใคร ไม่ต้องอยากได้คำพูดดีๆ คำปลอบโยน ความอบอุ่นใดๆ ทำไมเราไม่เป็นตัวเราเหมือนตอนแรกที่มีชีวิตแล้วก็เติบโต แก่ แล้วก็ตายลงไป ทำไมนะ
ทำไมคนเราถึงต้องการกำลังใจ