"คงจะมีรักจริงรออยู่ที่ดินแดนใดสักแห่ง คงมีใครสักคนรออยู่ตรงนั้น"
ดินแดนแห่งความรักคืออะไร?? มันมีอยู่จริงมั้ย??
ผมเป็นคนๆนึงที่เชื่อในเรื่องดินแดนแห่งความรัก สำหรับผมมันคงมีช่วงเวลาหนึ่ง ที่ที่หนึ่ง ที่ทำให้ผมเจอกับคนที่ผมรอคอยมานานแสนนาน รอคอยแบบไม่มีเป้าหมาย ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ที่ไหนบนโลกใบนี้.หรือว่าแดนดินแห่งนั้นมันไม่มีอยู่จริงครับ?
ตอนนี้ผมเรียนมหาวิทยาลัยนึงอยู่ ผมเป็นคนธรรมดาคนนึงที่ข้างนอกอาจดูหยิ่ง แข็งกระด้าง แต่มีผู้หญิงคนนึงเข้ามาในโลกใบเล็กๆของผมเธอเข้ามาทำให้มีสีสัน มีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะ ตอนนั้นทุกอย่างมันกำลังไปด้วยดีครับ แต่มาวันหนึ่งวันที่เธอต้องการความชัดเจนจากผมแต่ผมกลับให้คำตอบไม่ได้ ความรู้สึกตอนนั้นมันสับสนไปหมด ผมเพียงคิดว่าทั้งๆที่เขามีโอกาสเจอคนมากมายเพราะเขาทั้งน่ารัก อัธยาศัยดี แต่ทำไมผมถึงเลือกที่จะคุยกับผม รูปร่างหน้าตาก็งั้นๆ ผมคิดตลอดว่าเขาจะจริงใจกับเราจริงเหรอ เขาแกล้งเรารึเปล่า(กลัวไปหมดล่ะครับ รักแรกของผมหนิ..เอาจริงๆก็รักไปแล้วแต่มันไม่กล้า) บ่อยครั้งที่คุยกันผมจะบอกเขาว่า"ระหว่างที่เราคุยกันถ้า ตัวเจอใครที่ดีกว่าหรือเกิดคุยกันเข้าคอกับใคร ตัวบอกเค้านะเค้าจะไม่ยื้อตัวไว้เพราะเค้าไม่ชัดเจนกันตัว ระยะเวลาที่เค้าใช้ตัดสินใจมันอาจนาเกินไป เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ถ้าเค้าจะยื้อตัวไว้แบบนี้ เค้าก็เห็นแก่ตัวเกินไป" เราสองคนคุยกันมาพักใหญ่เลยครับ จนเขาก็ถามผมอีกแต่ผมก็ยังให้คำตอบไม่ได้ สุดท้ายเขาก็หายไปครับตอนนั้นผมรู้สึกคิดถึงเขามากๆ อยากคุยกับเขา แต่อีกใจก็คิดว่าเพราะเราเองที่ไม่ชัดเจนกับเขาเขาจะหายไป ไปครบกับใคร เราก็ไม่มีสิทธิมาเสียใจ หลังจากเหตุการนั้นเราสองคนก็ได้คุยกันบ้างเวลาที่เขาไม่สบายใจ ผมรู้สึกว่าตัวเองหยุดอยู่กับที่เลยครับแต่เขาเดินไปข้างหน้าห่างจากผมไปเรื่อยๆ มีบ้างที่หันกลับมาคุยกับผม แต่ผมก็เป็นเพื่อนคุยกับเขานะคุยได้ทุกเรื่อง(บางที่ก็รู้สึกนะว่าเป็นของตาย แต่เป็นไปไม่ได้หรอกเพราะเราเป็นเพื่อนกัน เราไม่ได้เป็นแฟนกันตั้งแต่แรก) ถามว่ามีคนคุยอีกมั้ยหลังจากนั้น ก็มีนะครับ! แต่พอคุยกันไปก็รู้สึกกลัวอีกแล้ว กลัวว่าเขาแค่เข้ามาเล่นๆไม่ได้จริงจัง กลัวว่าเราไม่เหมาะกับเขา สุดท้ายการที่ผมกลัวและไม่ชัดเจนก็ทำให้ทุกคนที่เข้ามาออกจากผมไปหมด จนตอนนี้ความรักของผมมันเหมือนถูกฝังเลยครับ มันหยุดนิ่ง มันด้านชาไปหมด บางทีเกิดแอบชอบใครขึ้นมาเพียงมีความคิดว่าเขาไม่สนเราหรอก เขาไม่เหมาะกับเรา แค่นี้ผมก็หยุดตัวเองไม่ให้ชอบละครับ แต่บางครั้งก็มีนะที่อิจฉาคนที่เขามีความรักเพราะบางทีมันก็สวยงามอยู่ดี
จนตอนนี้การที่ผมไม่มีความรัก รู้สึกด้านชา ไม่กล้าเริ่มคุยกับใครก่อน สรุปคือไม่กล้ามีรักครั้งใหม่นั่นแหละ แบบนี้ผมยังจะมีความรักกับเขามั้ยครับ
แต่ผมก็เชื่อเสมอนะว่า สักวันมันต้องมีดินแดนที่เป็นของเราดินที่มีคนรอเราอยู่และเราก็รอเขาอยู่ ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนแต่ผมก็จะรอ.
มีใครเชื่อแบบผมบ้างมั้ย..หรือสิ่งที่ผมเชื่อเป็นแค่การหลอกตัวเองไปวันๆ
#หรือผมเป็นบ้าหรือผมไม่ชอบผู้หญิงแล้ว--" แต่ก็ขอบคุณที่อ่านกันจนจบนะครับ แค่อยากแบ่งปันความคิด
"ดินแดนแห่งความรัก" มีจริงมั้ยครับ??
ดินแดนแห่งความรักคืออะไร?? มันมีอยู่จริงมั้ย??
ผมเป็นคนๆนึงที่เชื่อในเรื่องดินแดนแห่งความรัก สำหรับผมมันคงมีช่วงเวลาหนึ่ง ที่ที่หนึ่ง ที่ทำให้ผมเจอกับคนที่ผมรอคอยมานานแสนนาน รอคอยแบบไม่มีเป้าหมาย ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ที่ไหนบนโลกใบนี้.หรือว่าแดนดินแห่งนั้นมันไม่มีอยู่จริงครับ?
ตอนนี้ผมเรียนมหาวิทยาลัยนึงอยู่ ผมเป็นคนธรรมดาคนนึงที่ข้างนอกอาจดูหยิ่ง แข็งกระด้าง แต่มีผู้หญิงคนนึงเข้ามาในโลกใบเล็กๆของผมเธอเข้ามาทำให้มีสีสัน มีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะ ตอนนั้นทุกอย่างมันกำลังไปด้วยดีครับ แต่มาวันหนึ่งวันที่เธอต้องการความชัดเจนจากผมแต่ผมกลับให้คำตอบไม่ได้ ความรู้สึกตอนนั้นมันสับสนไปหมด ผมเพียงคิดว่าทั้งๆที่เขามีโอกาสเจอคนมากมายเพราะเขาทั้งน่ารัก อัธยาศัยดี แต่ทำไมผมถึงเลือกที่จะคุยกับผม รูปร่างหน้าตาก็งั้นๆ ผมคิดตลอดว่าเขาจะจริงใจกับเราจริงเหรอ เขาแกล้งเรารึเปล่า(กลัวไปหมดล่ะครับ รักแรกของผมหนิ..เอาจริงๆก็รักไปแล้วแต่มันไม่กล้า) บ่อยครั้งที่คุยกันผมจะบอกเขาว่า"ระหว่างที่เราคุยกันถ้า ตัวเจอใครที่ดีกว่าหรือเกิดคุยกันเข้าคอกับใคร ตัวบอกเค้านะเค้าจะไม่ยื้อตัวไว้เพราะเค้าไม่ชัดเจนกันตัว ระยะเวลาที่เค้าใช้ตัดสินใจมันอาจนาเกินไป เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ถ้าเค้าจะยื้อตัวไว้แบบนี้ เค้าก็เห็นแก่ตัวเกินไป" เราสองคนคุยกันมาพักใหญ่เลยครับ จนเขาก็ถามผมอีกแต่ผมก็ยังให้คำตอบไม่ได้ สุดท้ายเขาก็หายไปครับตอนนั้นผมรู้สึกคิดถึงเขามากๆ อยากคุยกับเขา แต่อีกใจก็คิดว่าเพราะเราเองที่ไม่ชัดเจนกับเขาเขาจะหายไป ไปครบกับใคร เราก็ไม่มีสิทธิมาเสียใจ หลังจากเหตุการนั้นเราสองคนก็ได้คุยกันบ้างเวลาที่เขาไม่สบายใจ ผมรู้สึกว่าตัวเองหยุดอยู่กับที่เลยครับแต่เขาเดินไปข้างหน้าห่างจากผมไปเรื่อยๆ มีบ้างที่หันกลับมาคุยกับผม แต่ผมก็เป็นเพื่อนคุยกับเขานะคุยได้ทุกเรื่อง(บางที่ก็รู้สึกนะว่าเป็นของตาย แต่เป็นไปไม่ได้หรอกเพราะเราเป็นเพื่อนกัน เราไม่ได้เป็นแฟนกันตั้งแต่แรก) ถามว่ามีคนคุยอีกมั้ยหลังจากนั้น ก็มีนะครับ! แต่พอคุยกันไปก็รู้สึกกลัวอีกแล้ว กลัวว่าเขาแค่เข้ามาเล่นๆไม่ได้จริงจัง กลัวว่าเราไม่เหมาะกับเขา สุดท้ายการที่ผมกลัวและไม่ชัดเจนก็ทำให้ทุกคนที่เข้ามาออกจากผมไปหมด จนตอนนี้ความรักของผมมันเหมือนถูกฝังเลยครับ มันหยุดนิ่ง มันด้านชาไปหมด บางทีเกิดแอบชอบใครขึ้นมาเพียงมีความคิดว่าเขาไม่สนเราหรอก เขาไม่เหมาะกับเรา แค่นี้ผมก็หยุดตัวเองไม่ให้ชอบละครับ แต่บางครั้งก็มีนะที่อิจฉาคนที่เขามีความรักเพราะบางทีมันก็สวยงามอยู่ดี
จนตอนนี้การที่ผมไม่มีความรัก รู้สึกด้านชา ไม่กล้าเริ่มคุยกับใครก่อน สรุปคือไม่กล้ามีรักครั้งใหม่นั่นแหละ แบบนี้ผมยังจะมีความรักกับเขามั้ยครับ
มีใครเชื่อแบบผมบ้างมั้ย..หรือสิ่งที่ผมเชื่อเป็นแค่การหลอกตัวเองไปวันๆ
#หรือผมเป็นบ้าหรือผมไม่ชอบผู้หญิงแล้ว--" แต่ก็ขอบคุณที่อ่านกันจนจบนะครับ แค่อยากแบ่งปันความคิด