แก้ไข
สวัสดีค่ะ ถ้าได้ลองดูหัวข้อกระทู้ที่เราเคยตั้งมาแล้วก่อนๆนั้น จะดูว่าเราเป็นคนที่กำลังมีปัญหาเรื่องเพื่อนอยู่ใช่ไหมล่ะคะ ซึ่งก็เป็นไปตามนั้นเลยค่ะ เราจะเข้ามาตั้งกระทู้ใน Pantip ตอนที่เรารู้สึกว่าอยากระบายหรือได้คำตอบจากสิ่งนั้นจริงๆค่ะ แล้วช่วงนี้เราก็ปิดเทอมมาได้ 1 อาทิตย์เต็มๆแล้วค่ะ กำลังจะขึ้น ม.5 เทอม 2 แล้ว😊 เราก็ลองคิดทบทวนเรื่องต่างๆที่ผ่านมาค่ะ ว่าเราทำอะไรไปบ้างก่อนปิดเทอม เอาจริงๆก็ออกแนวกังวลเลยค่ะ เพราะไม่อยากให้เปิดเทอมกลัวว่าจะต้องอยู่คนเดียว กลัวว่าจะไม่มีเพื่อนให้ทำงานกลุ่มด้วย เพราะคนที่เราพอเรียกว่าเพื่อนได้ ก็อยู่คนละห้องกับเราหมดเลยค่ะ ในห้องก็มีเพื่อนที่คุยกันได้นะคะ แต่ก็ไม่ถึงกับไปไหนมาไหนด้วยกัน หรือเดินด้วยกัน เพราะห้องเราแบ่งกลุ่มกันชัดเจนมากค่ะ จะไปแทรกเค้าอยู่ก็คงจะยาก
ส่วนเพื่อนบางคนเค้าก็ไม่กล้ายุ่งกับเราค่ะ เพราะเค้ากลัวจะมีปัญหากับกลุ่มเพื่อนเรา ก็อย่างที่เคยบอกไปค่ะ ก่อนหน้านี้เรากับเพื่อนคนอื่นๆก็พูดคุยด้วยกันอย่างปกติ แต่พอเพื่อนในกลุ่มเราไปเล่าเรื่องที่ทะเลาะกับเราให้คนนอกกลุ่มฟัง เค้าก็ไม่ยุ่งกับเราพร้อมด่าเราอีกค่ะ ทั้งๆที่บางคนก่อนหน้านี้เราไม่เคยมีปัญหาอะไรกับเค้า หรือพูดคุยกันแบบน้อยครั้งจริงๆค่ะ ก็ยังเปลี่ยนได้เลย หรือแม้แต่เด็กที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่เองก็ด้วยค่ะ เค้าเพิ่งย้ายเข้ามาตอนม.5 ตอนแรกเค้าก็ดีกับเรา เราก็ดีกับเค้าพูดจาสนิทสนมกันเลยค่ะ แต่พอเค้าฟังเรื่องจากเพื่อนเรา และเพื่อนสนิทของกลุ่มเค้าที่ฟังมาจากกลุ่มเราอีกที เค้าก็เปลี่ยนไปแบบไม่คุยกับเราอีกเลยค่ะ
เรากลัวค่ะกับการอยู่คนเดียว แบบที่คนอื่นมองเราว่าเพื่อนไม่คบ เราเจ็บปวดกับคำพูดนี้มากจริงๆค่ะ เพราะว่าตอนที่กลุ่มเราโพสต์ด่าเราในเฟส เพราะเข้าใจว่าเราไปว่าเค้า ซึ่งจริงๆเราโดนใส่ร้ายค่ะ และคนที่บอกเพื่อนเราแบบนั้นไป เค้าไม่กล้ามองหน้าเราด้วยซ้ำค่ะ เพราะปกติคนนี้เป็นคนที่ชอบแซะคนอื่นมากๆเลย ซึ่งต่อจากที่เพื่อนเราโพสต์ว่าเราก็มีเพื่อนต่างกลุ่มที่เค้าไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย ก็มาเม้นท์ว่าเราประมาณว่า 'นี่ไม่ได้ถือว่ารุมนะ เพราะมันไม่มีใครคบ' เราเองก็ได้แต่หน้าชาค่ะ ไม่เข้าใจอยู่เหมือนกันไม่ได้ไปทำอะไรให้เค้า แต่เค้าก็กลับมาด่าเรา
จนวันอังคารที่กำลังจะถึงนี้ เราจะต้องไปติวที่กรุงเทพฯกับเพื่อนค่ะ ไปติวของแบรนด์ซัมเมอร์แคมป์ ซึ่งเป็นกลุ่มเพื่อนต่างห้องที่เราไปขออยู่ด้วย หลังจากที่เราทะเลาะกับเพื่อนในกลุ่มค่ะ แต่พอตอนนี้พวกเค้าก็ตีตัวออกห่างเรา เพราะว่าเค้ากลัวมีปัญหากับกลุ่มของเราค่ะ ซึ่งบางคนในกลุ่มนี้ก็ไม่เคยกับเราอีกเลย บางคนก็ถามคำตอบคำ แบบมีระยะห่างมากขึ้น ทำให้อึดอัดกันมากๆค่ะ เราเองก็อยากยกเลิกไม่อยากไปแล้วค่ะ เพราะถ้าไปแบบอึดอัดกัน 4 วันก็นรกมากๆแล้วค่ะสำหรับเรา แต่เผอิญว่าจองไฟล์บินอะไรเรียบร้อยแล้วด้วย มันเลยยกเลิกไม่ได้ กลัวแม่สงสัยด้วยค่ะว่าทำไมถึงไม่ไป
ที่เราพิมพ์มาทั้งหมดนี้ พ่อแม่ไม่รู้นะคะว่าเรามีปัญหาทะเลาะกับเพื่อนมา เราไม่อยากให้แม่ต้องกังวลน่ะค่ะ แล้วตอนนี้เวลาเราจะไปพักผ่อนดูหนังหรือกินอะไร เราก็ต้องไปคนเดียวเองแล้วค่ะ ก็โกหกแม่ว่าไปเที่ยวกับเพื่อน ซึ่งจริงๆเราก็ไปคนเดียว แต่เราก็ถือว่ามันเป็นประสบการณ์ไปอีกแบบหนึ่งค่ะ มันทำให้เราก้าวข้ามความไม่กล้าของเราไป ซึ่งถือว่าเราก็ช่วยเหลือตัวเองได้ในระดับหนึ่งแล้วนะ เราก็สามารถทำอะไรคนเดียวได้เองเหมือนกันนะ แต่พอกลับถึงบ้านไปก็ร้องไห้ค่ะ 555555555 เพราะบางทีมันก็เหงาๆอยู่ เวลาหันไปทางไหนก็ไม่มีคนให้พูดด้วย 😂
สุดท้ายนี้นะคะ เราควรจะจัดการตัวเองยังไงดี? ในเวลาที่เรารู้สึกว่าเราไม่มีใครต้องการเราเลย เราโดดเดี่ยวมากๆเลยตอนนี้ เวลาอยู่บ้านคนเดียวก็จะคิดมาก ทำให้ไม่มีความสุขเลยค่ะ เพราะมัวแต่กังวล แล้วเราเองก็เป็นคนที่เข้าหาใครไม่เก่ง ชวนคุยไม่เก่งด้วยค่ะ อาจจะทำให้อีกฝ่ายอึดอัดได้ เพราะเรารู้สึกว่าตัวเองสนิทกับคนยากมากเลยค่ะ หรือเราต้องอยู่คนเดียวแล้วจริงๆคะ?
จะจัดการกับความรู้สึกโดดเดี่ยวยังไงดีคะ?
สวัสดีค่ะ ถ้าได้ลองดูหัวข้อกระทู้ที่เราเคยตั้งมาแล้วก่อนๆนั้น จะดูว่าเราเป็นคนที่กำลังมีปัญหาเรื่องเพื่อนอยู่ใช่ไหมล่ะคะ ซึ่งก็เป็นไปตามนั้นเลยค่ะ เราจะเข้ามาตั้งกระทู้ใน Pantip ตอนที่เรารู้สึกว่าอยากระบายหรือได้คำตอบจากสิ่งนั้นจริงๆค่ะ แล้วช่วงนี้เราก็ปิดเทอมมาได้ 1 อาทิตย์เต็มๆแล้วค่ะ กำลังจะขึ้น ม.5 เทอม 2 แล้ว😊 เราก็ลองคิดทบทวนเรื่องต่างๆที่ผ่านมาค่ะ ว่าเราทำอะไรไปบ้างก่อนปิดเทอม เอาจริงๆก็ออกแนวกังวลเลยค่ะ เพราะไม่อยากให้เปิดเทอมกลัวว่าจะต้องอยู่คนเดียว กลัวว่าจะไม่มีเพื่อนให้ทำงานกลุ่มด้วย เพราะคนที่เราพอเรียกว่าเพื่อนได้ ก็อยู่คนละห้องกับเราหมดเลยค่ะ ในห้องก็มีเพื่อนที่คุยกันได้นะคะ แต่ก็ไม่ถึงกับไปไหนมาไหนด้วยกัน หรือเดินด้วยกัน เพราะห้องเราแบ่งกลุ่มกันชัดเจนมากค่ะ จะไปแทรกเค้าอยู่ก็คงจะยาก
ส่วนเพื่อนบางคนเค้าก็ไม่กล้ายุ่งกับเราค่ะ เพราะเค้ากลัวจะมีปัญหากับกลุ่มเพื่อนเรา ก็อย่างที่เคยบอกไปค่ะ ก่อนหน้านี้เรากับเพื่อนคนอื่นๆก็พูดคุยด้วยกันอย่างปกติ แต่พอเพื่อนในกลุ่มเราไปเล่าเรื่องที่ทะเลาะกับเราให้คนนอกกลุ่มฟัง เค้าก็ไม่ยุ่งกับเราพร้อมด่าเราอีกค่ะ ทั้งๆที่บางคนก่อนหน้านี้เราไม่เคยมีปัญหาอะไรกับเค้า หรือพูดคุยกันแบบน้อยครั้งจริงๆค่ะ ก็ยังเปลี่ยนได้เลย หรือแม้แต่เด็กที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่เองก็ด้วยค่ะ เค้าเพิ่งย้ายเข้ามาตอนม.5 ตอนแรกเค้าก็ดีกับเรา เราก็ดีกับเค้าพูดจาสนิทสนมกันเลยค่ะ แต่พอเค้าฟังเรื่องจากเพื่อนเรา และเพื่อนสนิทของกลุ่มเค้าที่ฟังมาจากกลุ่มเราอีกที เค้าก็เปลี่ยนไปแบบไม่คุยกับเราอีกเลยค่ะ
เรากลัวค่ะกับการอยู่คนเดียว แบบที่คนอื่นมองเราว่าเพื่อนไม่คบ เราเจ็บปวดกับคำพูดนี้มากจริงๆค่ะ เพราะว่าตอนที่กลุ่มเราโพสต์ด่าเราในเฟส เพราะเข้าใจว่าเราไปว่าเค้า ซึ่งจริงๆเราโดนใส่ร้ายค่ะ และคนที่บอกเพื่อนเราแบบนั้นไป เค้าไม่กล้ามองหน้าเราด้วยซ้ำค่ะ เพราะปกติคนนี้เป็นคนที่ชอบแซะคนอื่นมากๆเลย ซึ่งต่อจากที่เพื่อนเราโพสต์ว่าเราก็มีเพื่อนต่างกลุ่มที่เค้าไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย ก็มาเม้นท์ว่าเราประมาณว่า 'นี่ไม่ได้ถือว่ารุมนะ เพราะมันไม่มีใครคบ' เราเองก็ได้แต่หน้าชาค่ะ ไม่เข้าใจอยู่เหมือนกันไม่ได้ไปทำอะไรให้เค้า แต่เค้าก็กลับมาด่าเรา
จนวันอังคารที่กำลังจะถึงนี้ เราจะต้องไปติวที่กรุงเทพฯกับเพื่อนค่ะ ไปติวของแบรนด์ซัมเมอร์แคมป์ ซึ่งเป็นกลุ่มเพื่อนต่างห้องที่เราไปขออยู่ด้วย หลังจากที่เราทะเลาะกับเพื่อนในกลุ่มค่ะ แต่พอตอนนี้พวกเค้าก็ตีตัวออกห่างเรา เพราะว่าเค้ากลัวมีปัญหากับกลุ่มของเราค่ะ ซึ่งบางคนในกลุ่มนี้ก็ไม่เคยกับเราอีกเลย บางคนก็ถามคำตอบคำ แบบมีระยะห่างมากขึ้น ทำให้อึดอัดกันมากๆค่ะ เราเองก็อยากยกเลิกไม่อยากไปแล้วค่ะ เพราะถ้าไปแบบอึดอัดกัน 4 วันก็นรกมากๆแล้วค่ะสำหรับเรา แต่เผอิญว่าจองไฟล์บินอะไรเรียบร้อยแล้วด้วย มันเลยยกเลิกไม่ได้ กลัวแม่สงสัยด้วยค่ะว่าทำไมถึงไม่ไป
ที่เราพิมพ์มาทั้งหมดนี้ พ่อแม่ไม่รู้นะคะว่าเรามีปัญหาทะเลาะกับเพื่อนมา เราไม่อยากให้แม่ต้องกังวลน่ะค่ะ แล้วตอนนี้เวลาเราจะไปพักผ่อนดูหนังหรือกินอะไร เราก็ต้องไปคนเดียวเองแล้วค่ะ ก็โกหกแม่ว่าไปเที่ยวกับเพื่อน ซึ่งจริงๆเราก็ไปคนเดียว แต่เราก็ถือว่ามันเป็นประสบการณ์ไปอีกแบบหนึ่งค่ะ มันทำให้เราก้าวข้ามความไม่กล้าของเราไป ซึ่งถือว่าเราก็ช่วยเหลือตัวเองได้ในระดับหนึ่งแล้วนะ เราก็สามารถทำอะไรคนเดียวได้เองเหมือนกันนะ แต่พอกลับถึงบ้านไปก็ร้องไห้ค่ะ 555555555 เพราะบางทีมันก็เหงาๆอยู่ เวลาหันไปทางไหนก็ไม่มีคนให้พูดด้วย 😂
สุดท้ายนี้นะคะ เราควรจะจัดการตัวเองยังไงดี? ในเวลาที่เรารู้สึกว่าเราไม่มีใครต้องการเราเลย เราโดดเดี่ยวมากๆเลยตอนนี้ เวลาอยู่บ้านคนเดียวก็จะคิดมาก ทำให้ไม่มีความสุขเลยค่ะ เพราะมัวแต่กังวล แล้วเราเองก็เป็นคนที่เข้าหาใครไม่เก่ง ชวนคุยไม่เก่งด้วยค่ะ อาจจะทำให้อีกฝ่ายอึดอัดได้ เพราะเรารู้สึกว่าตัวเองสนิทกับคนยากมากเลยค่ะ หรือเราต้องอยู่คนเดียวแล้วจริงๆคะ?