คือเรากับเขาคบกันมาได้สองปีแล้วคะ เราผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะมากเราไปอยู่บ้านเขาเขามาอยู่บ้านเราเรื่องนอกใจเราทั้งเขาก็ต่างทำแต่เเค่ครั้งเดียวเรารักกันมากคะเราเป็นรุ่นน้องส่วนเขาเป็นรุ่นพี่เราอยู่ม.4 พี่เขาอยู่ม.6 ช่วงปิดเทอมขึ้นมหาลัยเราทั้งสองก็มาอยู่ด้วยกันคะทำงานหาเงินช่วยกันเราสัญญากันอย่างดีว่าเราจะไม่เลิกกันพี่เขาก็บอกเรานะคะว่าไปเรียนที่อื่นก็จะไม่มีใครเพราะรักเรามากครอบครัวเราทั้งสองก็รับรู้คะแต่พอพี่เขาเข้ามหาลัยไปเขาก็ไม่มีเวลาให้เราก็เข้าใจว่าปี 1มันเรียนหนักไม่ค่อยมีเวลาบ้างเราก็งอแงบ้างเพราะเราเคยอยู่ด้วยกันตลอดแต่มาช่วงนึงทะเลาะกันหนักมากเขาก็บอกเลิกเรา เราไม่โอเคเราเลยแอบไปหาเขาเราตั้งใจจะไปขอโทษขอคืนดีเราไปถึง 5 โมงเย็นไปนั่งรอเขาที่หอจนประมาณ 2 ทุ่มพี่เจ้าของหอก็เดินมาถามว่ารอใครเขาเลยเอากุญแจให้ขึ้นไปบอกว่าไปรอบนห้องก็ได้เราก็แอบเข้าไป ไปเก็บของทำความสะอาดให้พอถึงสามทุ่มกว่าๆเขากลับมาเราก็แอบเขาก็ตกใจใครเก็บห้องเราเลยออกไปเฉลยเขากลับกลัวที่เจอเราแล้วเอาแต่ถามมาทำไมทำไมไม่บอกเเล้วก็พยายามซ่อนโทรศัพท์เรา เราก็ขอดูดีๆ เขาไม่ให้เราทะเลาะกันใหญ่เลยคะสุดท้ายหนูก็แย้งมาได้แล้วเจอเขาคุยกับอีกคนเจ็บมากคะตอนนั่นเหมือนคนบ้าคนที่ตายทั้งเป็นเลยคะ หลังจากกลับมาหนูก็ให้อภัยเขาขอร้องอ้อนวอนทุกทางให้เขากลับมา เขาก็บอกลืมเขาเถอะ อย่ายุ่งกับชีวิตเขาเลย ตลอดวันนั่นจนถึงวันนี้เป็นเวลาเดือนกว่าๆแล้วคะในเฟสบุ๊คเขาเพ้อหาคนอื่นในไอจีในทวิตเขาเพ้อหาเรา เราก็เจ็บนะคะเเต่ไม่รู้จะทำยังไง ไม่รู้ว่าจะลืมยังไง ขอคำปรึกษาทีคะ

#หนูและแฟนเป็นผู้หญิงทั้งสองค่ะ