ตอนเด็ก เราชอบเอางานเพื่อนมาทำ
ยิ่งตอนประถมจะมีงานประดิษฐ์
ครูสั่งให้เตรียมของมาทำ เราก็จะเอาไปเผื่อเพื่อน
ยายก็จะสอนว่า
"อย่าไปรับงานเพื่อนมาทำเยอะ"
แล้วยายก็จะสอนอีกว่า
"อย่าไปเชื่อเพื่อนมาก ไม่มีใครหวังดีกับเราจริงๆ หรอก"
เราไม่เข้าใจยายมาก คบเพื่อนผิดตรงไหน
แต่ยายก็ไม่ได้สอนรายละเอียด
ตอนนั้นยายคงเห็นว่า "เรารับงานเพื่อนมาช่วยทำมากไป"
บางทีงานตัวเองยังไม่เสร็จก็ทำงานให้เพื่อนก่อน
ทำงานให้เพื่อนได้คะแนนเยอะกว่า
แต่เราก็ไม่เคยน้อยใจตัวเอง
เพราะเราเต็มใจที่จะทำ
เมื่อก่อนเราไม่เข้าใจคำพูดของยายมาก
เชื่อเพื่อนไม่ดีตรงไหน
พอมาถึงตอนนี้ เราเชื่อยายแล้ว
เป็นความจริงทุกอย่างอย่างที่ยายพูด
"อย่าไปเชื่อเพื่อนมาก"
ยายเราพูดถูกทุกอย่าง
ยิ่งตอนประถมจะมีงานประดิษฐ์
ครูสั่งให้เตรียมของมาทำ เราก็จะเอาไปเผื่อเพื่อน
ยายก็จะสอนว่า
"อย่าไปรับงานเพื่อนมาทำเยอะ"
แล้วยายก็จะสอนอีกว่า
"อย่าไปเชื่อเพื่อนมาก ไม่มีใครหวังดีกับเราจริงๆ หรอก"
เราไม่เข้าใจยายมาก คบเพื่อนผิดตรงไหน
แต่ยายก็ไม่ได้สอนรายละเอียด
ตอนนั้นยายคงเห็นว่า "เรารับงานเพื่อนมาช่วยทำมากไป"
บางทีงานตัวเองยังไม่เสร็จก็ทำงานให้เพื่อนก่อน
ทำงานให้เพื่อนได้คะแนนเยอะกว่า
แต่เราก็ไม่เคยน้อยใจตัวเอง
เพราะเราเต็มใจที่จะทำ
เมื่อก่อนเราไม่เข้าใจคำพูดของยายมาก
เชื่อเพื่อนไม่ดีตรงไหน
พอมาถึงตอนนี้ เราเชื่อยายแล้ว
เป็นความจริงทุกอย่างอย่างที่ยายพูด
"อย่าไปเชื่อเพื่อนมาก"