เมื่อ 7 ปีก่อน ผมได้มีโอกาสได้ขอทุนที่ทำงานเรียนต่อป.ตรีใหม่ แต่การขอทุนก็มีการสัมภาษณ์ ก็มีผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการใหญ่จากหลายสายงานมาสัมภาษณ์ ตอนนั้นห้องนั้นเหมือนเป็นห้องเย็น หนาวมากและตื่นเต้น ตอนนั้นมีผมกับเพื่อน ที่ได้ทุนไปเรียนที่ลาดกระบัง เพื่อนลำดับการสอบสูงกว่าผม จึงไม่น่ามีประเด็น แต่ผมเอันดับหลังมากๆ จนอายที่จะต้องบอกไปว่าจำลำดับไม่ได้ ผู้บริหารหลายคนก็ถามผมว่าจะเรียนจบไหม ผมก็จบว่าจะพยายามเรียนให้จบครับ จนมีผู้บริหารสายการเงินท่านหนึ่ง บอกผมว่าได้อันดับเท่าไหร่ยังจำไม่ได้ เรียนจบหรอ แล้วก็ทำหน้าเหวี่ยงๆ ใส่ ผมจำคำพูดนั้นมาตลอดครับ มันแค้นอยู่ลึกๆ ในใจ
ตอนไปเรียนเพื่อนที่ไปด้วยกัน เรียนได้ 3 เดือนก็ลาออก บอกว่าเรียนไม่ไหว ส่วนผมก็ดักดานเรียนจนจบครับ ถึงจะเรียน 5 ปีก็ตาม ตอนนี้จบมาทำงานได้ 2 ปีแล้ว ไปเห็นเฟสบุ๊คมีรูปติดผู้บริหารท่านนั้น ซึ่งเกษียนไปหลายปีแล้ว ผมเลยค้นไปจนเจอว่าเฟสเค้าคืออะไร
ผมจะไปบอกเค้าดีไหมครับว่า คนที่ท่านบอกว่าจำลำดับไม่ได้ แล้วจะเรียนจบหรอ ตอนนี้เรียนจบแล้ว
เคยโดนคนตราหน้าว่าแบบนี้จะเรียนจบหรอ ตอนนี้เรียนจบแล้ว จะไปบอกคนที่ว่าเรา ดีไหม หรือปล่อยไป ??
ตอนไปเรียนเพื่อนที่ไปด้วยกัน เรียนได้ 3 เดือนก็ลาออก บอกว่าเรียนไม่ไหว ส่วนผมก็ดักดานเรียนจนจบครับ ถึงจะเรียน 5 ปีก็ตาม ตอนนี้จบมาทำงานได้ 2 ปีแล้ว ไปเห็นเฟสบุ๊คมีรูปติดผู้บริหารท่านนั้น ซึ่งเกษียนไปหลายปีแล้ว ผมเลยค้นไปจนเจอว่าเฟสเค้าคืออะไร
ผมจะไปบอกเค้าดีไหมครับว่า คนที่ท่านบอกว่าจำลำดับไม่ได้ แล้วจะเรียนจบหรอ ตอนนี้เรียนจบแล้ว