สวัสดีคับ เพื่อนๆ พี่ๆ ผมมีเรื่องอยากจะปรึกษาคับเพราะผมไม่สามารถปรึกษาเรื่องแบบนี้กับคนรอบข้างตัวเองได้ ....
ผมขอเกริ่นเรื่องก่อนหน้านี้ก่อนนะคับ คือ ตัวผมเองเป็นเกย์นะ เมื่อประมาน เม.ย.60 ที่ผ่านมา แฟนผมไม่สบายปวดท้องหนักมากจนต้อง Admid ซึ่งก่อนหน้านี้เคย Admid มาจากอีก ร.พ. หนึ่งแล้ว หมอวินิจฉัยว่าเป็น ถุงน้ำดีอักเสบ รักษาจนอาการดีขึ้นได้สักพัก แล้วก็กลับมาเป็นอีก ก่อนหน้านี้แฟนผมได้ไปขอทำเรื่องย้ายประกันสังคมมาไกล้ที่พักแล้ว เพราะผมสู้ค่าใช้จ่ายจากการเดินทางไปเยี่ยมทุกวันไม่ไหว (วันละ 300 บาท) พอแฟนผมย้ายมาที่ใหม่ หมอใช้เวลาตรวจหลายวันมากแต่ก็ไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นอะไร หมอเลยขอให้ผมไปเอาผลการรักษาจาก ร.พ. เดิม มาให้เขาดู ว่าอาการที่เขาเป็นคืออะไร และรักษายังไงจึงทำให้เขาหายป่วยได้ ซึ่งหมอก็ได้เอาผลการรักษาจากที่เดิมไปดูแล้ว ก็ยังสรุปไม่ได้ว่าเป็นอะไร หมอเขาก็เลยให้ยาฆ่าเชื้อและยาแก้ปวดทุก 4 ชั่วโมงไปก่อน เพื่อไม่ทำให้เขาปวดมาก ผ่านไปประมาน 4-5 วัน ก็ยังไม่ทราบสาเหตุ หมอจึงต้องขอแฟนผมตรวจเลือด (ซึ่งวันนั้นผมไม่ได้อยู่กับแฟนนะ) หลังจากตรวจเลือดเสร็จ หมอก็นำผลตรวจมาบอกกับแฟนผมว่า.... "คุณมีเลือดบวกนะ" ซึ่งแฟนผมก็ไม่เข้าใจว่าคืออะไรเลยถามหมอไปว่า "มันคืออะไรหรอคับ" ซึ่งหมอตอบกลับมาว่า "คุณได้รับเชื้อ HIV นะ" ซึ่งมันเซอร์ไพร์สมากที่ตรวจเจอโรคอื่นนอกเหนือจากอาการปวดท้อง ซึ่งอาการปวดท้องหมอลงความเห็นว่าเกิดจากการติดเชื้อในถุงน้ำดี จึงทำให้ปวดท้อง หลังจากที่แฟนผมรู้ เขาก็รีบโทรหาผมว่า เขาติดเชื้อ HIV นะ ให้ผมรีบไปตรวจด้วย ซึ่งตอนแรกผมก็ไม่เชื่อเขานะคิดว่าเขาพูดเล่น แต่พอไปเยี่ยม เขาบอกว่าเป็นจริงๆ ผมนี่ช็อคหน้าซี๊ดทำอะไรไม่ถูกเลย วันรุ่งขึ้นผมเลยรีบไปตรวจเลือดด้วย ซึ่งผลออกมาตัวผมปลอดภัยดีไม่ได้รับเชื้อใดๆ แต่ผมก็ยังเคลียดไปอยู่ 1-2 อาทิตย์ ว่าจะทำยังไงดีกับแฟน ? ควรคบต่อ ? หรือเลิกกัน ?
ในใจตอนนั้นพูดเลยว่า 50-50 ลังเลใจมาก ใจนึงก็กลัวตัวเองจะติดเชื้อไปด้วย ใจนึงก็สงสารแฟน คิดตลอดว่าถ้าผมทิ้งเขาไปแล้วเขาจะอยู่ยังไง ? งานการก็ยังไม่ได้ทำ เงินก็ไม่มี เพราะเขาป่วยนานจึงต้องออกจากงานที่เก่า ซึ่งตอนนั้นผมไม่รู้จะทำไงจริงๆ ร้องไห้ตลอดไม่ให้เขาเห็น เลยมาตั้งกระทู้ครั้งแรกที่นี่ ขอคำปรึกษาต่างๆ มีหลายคนแนะนำให้เลิก มีหลายคนให้กำลังใจ แต่มีคอมเม้นท์นึงที่ทำให้ผมคิดว่าควรจะทำยังไง ? ซึ่งมันเป็นคอมเม้นท์ที่ดีมาก....เขาบอกว่า "คำว่าแฟนของคุณลึกซึ้งแค่ไหน ? คุณรักเขามากแค่ไหน ? มากพอที่จะเสียสละตัวเองได้เท่าไร ? ตอนนี้คุณจะได้รู้แล้วว่า ความกลัว หรือ ความรัก อะไรที่มันเป็นของจริง" ซึ่งมันทำให้ผมติดสินใจว่า...ผมจะไม่ทิ้งเขาในตอนนี้ ผมเลือกที่จะอยู่กับเขาโดยที่ไม่สนใจว่าตัวเองจะได้รับเชื้อมาหรือไม่ ? ผมแค่อยากอยู่กับเขา ให้กำลังใจเขาให้เขาเข้มแข็งขึ้น พยายามทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เคลียด และช่วยเหลือเขาตอนที่เขาออกจาก ร.พ. ซึ่งเขาไม่มีงาน ไม่มีเงิน ผมซัพพอตให้หมด ลงทุนให้เขาไปขายของ เงินไม่มีก็มาใช้กับเราได้ จนทุกอย่างเริ่มลงตัวแล้วกับชีวิตของเขาแล้ว เขามีงานทำ มีเงินใช้ จากการที่ผมลงทุนให้เขาทำ พอจบเรื่องนี้ ผ่านไปสักระยะนึงประมาน 2-3 เดือน ผมกับแฟนก็เริ่มมีปัญหากันหลายๆ เรื่อง ทั้งเรื่องธุรกิจที่ผมให้เขาทำ และงานประจำที่ผมทำอยู่ ซึ่งในส่วนธุรกิจผมกับแฟนก็ช่วยกันทำตลอดแต่พอระยะหลังเราเริ่มมีปัญหากันเรื่องเงิน ! จากการทำธุรกิจนี้ เขาพูดเหมือนผมเอาเปรียบเขาประมานว่า ผมทำงานได้เงิน 2 ทาง แต่เขาได้ทางเดียว ประมานนี้ ซึ่งเราก็ค่อยๆ ปรับความเข้าใจกันมา ประคับประคองมันมาเรื่อยๆ จนสุดท้ายแฟนผมบอกว่าถ้าผมไม่ออกจากงานประจำ เขาจะเลิกทำธุรกิจนี้แล้ว ซึ่งในตอนนั้นมันทำให้ผมต้องเลือก ! ผมตัดสินใจลาออกจากงานประจำทั้งที่ได้เงินเดือน 40,000-50,000 ต่อเดือน เพื่อมาทำธุรกิจนี้ ผมไม่อยากทิ้งมันไป เราเหนื่อย เราลำบากมาด้วยกันกับธุรกิจนี้...
หลังจากที่ผมลาออกจากงานประจำได้ 2 เดือน ระหว่างนั้นเรามีปัญหากันหลายอย่างทะเลาะกันมาเรื่อยๆ จนสุดท้าย... แฟนผมเลือกที่จะแยกกันอยู่กับผม นั่นหมายความว่า เรากำลังจะเลิกกัน ! วันที่เขาย้ายออกไป ผมร้องไห้ใจแทบขาด โทรง้อเขาให้กลับมา ซึ่งคำตอบที่ได้รับกลับมา เขาบอกว่า "ปล่อยฉันไปเถอะ" ตอนนั้นผมไม่ไหวจิงๆ ร้องไห้หลายชั่วโมงมาก เลยทักไลน์ไปคุยกับพ่อ พ่อบอกให้ผมกลับมาพักผ่อนที่บ้านจะได้ไม่เคลียด ค่อยๆคิดต่อไปว่าจะทำยังไงกับชีวิตต่อไป ผมกลับบ้าน ตจว. เพื่อไปทำใจ อยู่ 5 วัน จนผมเข้มแข็งขึ้น เลยกลับมาที่ กทม ต่อเพื่อดำเนินชีวิตต่อไป พอกลับมาผมก็พอได้คุยกับแฟนบ้างเพื่อทำความเข้าใจกับเรื่องที่ผ่านมา แฟนผมเขาบอกว่า เขาทนอึดอัดที่จะอยู่กับผมไม่ไหวเพราะทุกอย่างเขาต้องเป็นคนทำเองหมด และเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อีกมากมายที่เขาเก็บมาคิด ทั้งๆ ที่ผม ไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นเรื่องที่ทำให้เขาอึดอัดใจขนาดนี้... ในใจผมก็คิดนะว่า ทำไมตอนที่เขาป่วย ตอนที่เขาไม่มีใคร ทำไมไม่คิดถึงผมบ้างว่า ผมยังอยู่ข้างๆเขาเสมอ ไม่เคยที่จะทิ้งไปไหน ผมเลือกที่จะอยู่กับเขา รักเขาและทำทุกอย่างให้เขาเข้มแข็งขึ้นเพื่อใช้ชีวิตต่อไป แต่ในวันนี้วันที่ผมอ่อนแอที่สุด เขากลับเลือกทำร้ายผมด้วยการทิ้งผมไป ทั้งๆ ที่ผม ขาดเขาไม่ได้ในเวลานั้น .... มันทำให้ผมเสียใจมากว่าสิ่งที่ผมทำเพื่อเขาก่อนหน้านี้ทั้งหมดมันไม่เคยมีค่าอะไรกับเขาเลยหรือ ?
คำถามคือ ...
1.ผมควรเลิกกับเขาจริงๆแล้วใช่มั้ย ? และไม่ควรสนใจเขาอีกต่อไปแล้วใช่มั้ยคับ ?
2.ตอนมีอะไรกันเราป้องกันตลอด แต่ถ้าออรัลเซ็กซ์ เราไม่ได้ป้องกัน จะมีโอกาสติดเชื้อหรือไม่ ?
3.ผมควรทำยังไงเพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น เพราะบางทีผมก็คิดถึงเขานะ ?
รบกวนปรึกษาหน่อยนะคับ
แฟนติดเชื้อ HIV ขอเลิกกับเราแล้ว !?
ผมขอเกริ่นเรื่องก่อนหน้านี้ก่อนนะคับ คือ ตัวผมเองเป็นเกย์นะ เมื่อประมาน เม.ย.60 ที่ผ่านมา แฟนผมไม่สบายปวดท้องหนักมากจนต้อง Admid ซึ่งก่อนหน้านี้เคย Admid มาจากอีก ร.พ. หนึ่งแล้ว หมอวินิจฉัยว่าเป็น ถุงน้ำดีอักเสบ รักษาจนอาการดีขึ้นได้สักพัก แล้วก็กลับมาเป็นอีก ก่อนหน้านี้แฟนผมได้ไปขอทำเรื่องย้ายประกันสังคมมาไกล้ที่พักแล้ว เพราะผมสู้ค่าใช้จ่ายจากการเดินทางไปเยี่ยมทุกวันไม่ไหว (วันละ 300 บาท) พอแฟนผมย้ายมาที่ใหม่ หมอใช้เวลาตรวจหลายวันมากแต่ก็ไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นอะไร หมอเลยขอให้ผมไปเอาผลการรักษาจาก ร.พ. เดิม มาให้เขาดู ว่าอาการที่เขาเป็นคืออะไร และรักษายังไงจึงทำให้เขาหายป่วยได้ ซึ่งหมอก็ได้เอาผลการรักษาจากที่เดิมไปดูแล้ว ก็ยังสรุปไม่ได้ว่าเป็นอะไร หมอเขาก็เลยให้ยาฆ่าเชื้อและยาแก้ปวดทุก 4 ชั่วโมงไปก่อน เพื่อไม่ทำให้เขาปวดมาก ผ่านไปประมาน 4-5 วัน ก็ยังไม่ทราบสาเหตุ หมอจึงต้องขอแฟนผมตรวจเลือด (ซึ่งวันนั้นผมไม่ได้อยู่กับแฟนนะ) หลังจากตรวจเลือดเสร็จ หมอก็นำผลตรวจมาบอกกับแฟนผมว่า.... "คุณมีเลือดบวกนะ" ซึ่งแฟนผมก็ไม่เข้าใจว่าคืออะไรเลยถามหมอไปว่า "มันคืออะไรหรอคับ" ซึ่งหมอตอบกลับมาว่า "คุณได้รับเชื้อ HIV นะ" ซึ่งมันเซอร์ไพร์สมากที่ตรวจเจอโรคอื่นนอกเหนือจากอาการปวดท้อง ซึ่งอาการปวดท้องหมอลงความเห็นว่าเกิดจากการติดเชื้อในถุงน้ำดี จึงทำให้ปวดท้อง หลังจากที่แฟนผมรู้ เขาก็รีบโทรหาผมว่า เขาติดเชื้อ HIV นะ ให้ผมรีบไปตรวจด้วย ซึ่งตอนแรกผมก็ไม่เชื่อเขานะคิดว่าเขาพูดเล่น แต่พอไปเยี่ยม เขาบอกว่าเป็นจริงๆ ผมนี่ช็อคหน้าซี๊ดทำอะไรไม่ถูกเลย วันรุ่งขึ้นผมเลยรีบไปตรวจเลือดด้วย ซึ่งผลออกมาตัวผมปลอดภัยดีไม่ได้รับเชื้อใดๆ แต่ผมก็ยังเคลียดไปอยู่ 1-2 อาทิตย์ ว่าจะทำยังไงดีกับแฟน ? ควรคบต่อ ? หรือเลิกกัน ?
ในใจตอนนั้นพูดเลยว่า 50-50 ลังเลใจมาก ใจนึงก็กลัวตัวเองจะติดเชื้อไปด้วย ใจนึงก็สงสารแฟน คิดตลอดว่าถ้าผมทิ้งเขาไปแล้วเขาจะอยู่ยังไง ? งานการก็ยังไม่ได้ทำ เงินก็ไม่มี เพราะเขาป่วยนานจึงต้องออกจากงานที่เก่า ซึ่งตอนนั้นผมไม่รู้จะทำไงจริงๆ ร้องไห้ตลอดไม่ให้เขาเห็น เลยมาตั้งกระทู้ครั้งแรกที่นี่ ขอคำปรึกษาต่างๆ มีหลายคนแนะนำให้เลิก มีหลายคนให้กำลังใจ แต่มีคอมเม้นท์นึงที่ทำให้ผมคิดว่าควรจะทำยังไง ? ซึ่งมันเป็นคอมเม้นท์ที่ดีมาก....เขาบอกว่า "คำว่าแฟนของคุณลึกซึ้งแค่ไหน ? คุณรักเขามากแค่ไหน ? มากพอที่จะเสียสละตัวเองได้เท่าไร ? ตอนนี้คุณจะได้รู้แล้วว่า ความกลัว หรือ ความรัก อะไรที่มันเป็นของจริง" ซึ่งมันทำให้ผมติดสินใจว่า...ผมจะไม่ทิ้งเขาในตอนนี้ ผมเลือกที่จะอยู่กับเขาโดยที่ไม่สนใจว่าตัวเองจะได้รับเชื้อมาหรือไม่ ? ผมแค่อยากอยู่กับเขา ให้กำลังใจเขาให้เขาเข้มแข็งขึ้น พยายามทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เคลียด และช่วยเหลือเขาตอนที่เขาออกจาก ร.พ. ซึ่งเขาไม่มีงาน ไม่มีเงิน ผมซัพพอตให้หมด ลงทุนให้เขาไปขายของ เงินไม่มีก็มาใช้กับเราได้ จนทุกอย่างเริ่มลงตัวแล้วกับชีวิตของเขาแล้ว เขามีงานทำ มีเงินใช้ จากการที่ผมลงทุนให้เขาทำ พอจบเรื่องนี้ ผ่านไปสักระยะนึงประมาน 2-3 เดือน ผมกับแฟนก็เริ่มมีปัญหากันหลายๆ เรื่อง ทั้งเรื่องธุรกิจที่ผมให้เขาทำ และงานประจำที่ผมทำอยู่ ซึ่งในส่วนธุรกิจผมกับแฟนก็ช่วยกันทำตลอดแต่พอระยะหลังเราเริ่มมีปัญหากันเรื่องเงิน ! จากการทำธุรกิจนี้ เขาพูดเหมือนผมเอาเปรียบเขาประมานว่า ผมทำงานได้เงิน 2 ทาง แต่เขาได้ทางเดียว ประมานนี้ ซึ่งเราก็ค่อยๆ ปรับความเข้าใจกันมา ประคับประคองมันมาเรื่อยๆ จนสุดท้ายแฟนผมบอกว่าถ้าผมไม่ออกจากงานประจำ เขาจะเลิกทำธุรกิจนี้แล้ว ซึ่งในตอนนั้นมันทำให้ผมต้องเลือก ! ผมตัดสินใจลาออกจากงานประจำทั้งที่ได้เงินเดือน 40,000-50,000 ต่อเดือน เพื่อมาทำธุรกิจนี้ ผมไม่อยากทิ้งมันไป เราเหนื่อย เราลำบากมาด้วยกันกับธุรกิจนี้...
หลังจากที่ผมลาออกจากงานประจำได้ 2 เดือน ระหว่างนั้นเรามีปัญหากันหลายอย่างทะเลาะกันมาเรื่อยๆ จนสุดท้าย... แฟนผมเลือกที่จะแยกกันอยู่กับผม นั่นหมายความว่า เรากำลังจะเลิกกัน ! วันที่เขาย้ายออกไป ผมร้องไห้ใจแทบขาด โทรง้อเขาให้กลับมา ซึ่งคำตอบที่ได้รับกลับมา เขาบอกว่า "ปล่อยฉันไปเถอะ" ตอนนั้นผมไม่ไหวจิงๆ ร้องไห้หลายชั่วโมงมาก เลยทักไลน์ไปคุยกับพ่อ พ่อบอกให้ผมกลับมาพักผ่อนที่บ้านจะได้ไม่เคลียด ค่อยๆคิดต่อไปว่าจะทำยังไงกับชีวิตต่อไป ผมกลับบ้าน ตจว. เพื่อไปทำใจ อยู่ 5 วัน จนผมเข้มแข็งขึ้น เลยกลับมาที่ กทม ต่อเพื่อดำเนินชีวิตต่อไป พอกลับมาผมก็พอได้คุยกับแฟนบ้างเพื่อทำความเข้าใจกับเรื่องที่ผ่านมา แฟนผมเขาบอกว่า เขาทนอึดอัดที่จะอยู่กับผมไม่ไหวเพราะทุกอย่างเขาต้องเป็นคนทำเองหมด และเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อีกมากมายที่เขาเก็บมาคิด ทั้งๆ ที่ผม ไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นเรื่องที่ทำให้เขาอึดอัดใจขนาดนี้... ในใจผมก็คิดนะว่า ทำไมตอนที่เขาป่วย ตอนที่เขาไม่มีใคร ทำไมไม่คิดถึงผมบ้างว่า ผมยังอยู่ข้างๆเขาเสมอ ไม่เคยที่จะทิ้งไปไหน ผมเลือกที่จะอยู่กับเขา รักเขาและทำทุกอย่างให้เขาเข้มแข็งขึ้นเพื่อใช้ชีวิตต่อไป แต่ในวันนี้วันที่ผมอ่อนแอที่สุด เขากลับเลือกทำร้ายผมด้วยการทิ้งผมไป ทั้งๆ ที่ผม ขาดเขาไม่ได้ในเวลานั้น .... มันทำให้ผมเสียใจมากว่าสิ่งที่ผมทำเพื่อเขาก่อนหน้านี้ทั้งหมดมันไม่เคยมีค่าอะไรกับเขาเลยหรือ ?
คำถามคือ ...
1.ผมควรเลิกกับเขาจริงๆแล้วใช่มั้ย ? และไม่ควรสนใจเขาอีกต่อไปแล้วใช่มั้ยคับ ?
2.ตอนมีอะไรกันเราป้องกันตลอด แต่ถ้าออรัลเซ็กซ์ เราไม่ได้ป้องกัน จะมีโอกาสติดเชื้อหรือไม่ ?
3.ผมควรทำยังไงเพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น เพราะบางทีผมก็คิดถึงเขานะ ?
รบกวนปรึกษาหน่อยนะคับ