"เคยมีคนๆนึงถามเราว่าเรามีเพื่อนสนิทมั้ย"
เราก็เลยตอบไปว่า"ไม่มีเลยยย"คนนั้นก็เลยถามว่าทำไมล่ะเราก็เลยเล่าให้เขาฟัง"เรื่องมีอยู่ว่า ตอนเด็กๆช่วงประถม พ่อแม่เราไม่ค่อยมีเงินแล้วเราก็ได้ตังค์ไปรร.น้อยมากแล้วมีเพื่อนกลุ่มนึงประมาณว่าต้องทำตามที่บอกหรือเก่งฉลาดจะให้อยู่ในกลุ่มด้วย คือเราไม่เก่งไงก็เลยกลายเป็นเบ๊ไปสั่งอะไรก็ต้องทำ ถือของซื้อของเป็นหน้าที่เรา พอเริ่มขึ้นป.5-6เริ่มฮิตมือถือล่ะ อยากได้บ้างขอแม่ซื้อแม่ก็ซื้อให้นะแต่ไม่เหมือนของเพื่อนเลยเรามักจะได้ของที่ตกรุ่นแล้วพวกเพื่อนๆก็ชอบเอามาอวด แต่เราก็เฉยๆนะแค่มีไว้โทรฟังเพลงได้ตอนนั้นก็ดีแล้ว พอเริ่มขึ้นม.ต้นตอนนี้แม่เรามีกิจการเล็กๆเป็นของตัวเอง พอเลิกเรียนเราก็ไปช่วยแม่ทำงานทุกวันแม่ให้ค่าแรงเราต่างหาก แล้วก็ค่าไปรร.ต่างหากเลยทำให้เรามีเงินเก็บแล้วเราก็มาเจอเพื่อนกลุ่มนึง คนนึงนิ่งๆเพราะเรารู้จักตอนเรียนห้องเดียวกันตอนม.1อีกคนก็ตอนม.1แต่อยู่คนละห้องส่วนอีก2คนเพิ่งเข้ามาตอนม.2คนนึงจะดูนิ่งๆแต่แ*ดเงียบ อีกคนตั้งตัวเองเป็นหัวหน้า อีคนนี้แหละสั่งอะไรทุกคนในกลุ่มก็ทำตามไปหมดยกเว้นเราเพราะเราไม่ค่อยชอบมัน555แล้วมีวันนึงเหมือนคนนี้จะช่วยเรานิดหน่อย(แค่เหมือนนะ)เราก็ยังคงทำงานกับแม่อยู่ แต่พอวันหยุดทุกเช้าเราจะไปเที่ยวห้างแล้วกินไก่kfcทุกวันใครจ่ายหรออ๋อเราเอง อยากดูหนังไปดิใครจ่ายอีกล่ะ ก็เราไงตอนนั้นเราเหมือนตู้เอทีเอ็มเคลื่อนที่อ่ะ555นึกแล้วเสียดาย(เงิน)แต่พอวันนึงเราแกล้งไม่มีเงินมันดันให้เพื่อนในกลุ่มไม่คุยกับเราเฉย เพราะมันขอตังเราแล้วเราบอกไม่มีให้มันเป็นอย่างนี้จนเรียนจบอ่ะ ทุกวันนี้เรายังถามหาอยู่เลยไหนเพื่อนสนิทเรา มีแต่คนหวังผลประโยชน์กับหวังเงินเรา
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ
เพื่อนที่จริงใจมีจริงป่ะ
เราก็เลยตอบไปว่า"ไม่มีเลยยย"คนนั้นก็เลยถามว่าทำไมล่ะเราก็เลยเล่าให้เขาฟัง"เรื่องมีอยู่ว่า ตอนเด็กๆช่วงประถม พ่อแม่เราไม่ค่อยมีเงินแล้วเราก็ได้ตังค์ไปรร.น้อยมากแล้วมีเพื่อนกลุ่มนึงประมาณว่าต้องทำตามที่บอกหรือเก่งฉลาดจะให้อยู่ในกลุ่มด้วย คือเราไม่เก่งไงก็เลยกลายเป็นเบ๊ไปสั่งอะไรก็ต้องทำ ถือของซื้อของเป็นหน้าที่เรา พอเริ่มขึ้นป.5-6เริ่มฮิตมือถือล่ะ อยากได้บ้างขอแม่ซื้อแม่ก็ซื้อให้นะแต่ไม่เหมือนของเพื่อนเลยเรามักจะได้ของที่ตกรุ่นแล้วพวกเพื่อนๆก็ชอบเอามาอวด แต่เราก็เฉยๆนะแค่มีไว้โทรฟังเพลงได้ตอนนั้นก็ดีแล้ว พอเริ่มขึ้นม.ต้นตอนนี้แม่เรามีกิจการเล็กๆเป็นของตัวเอง พอเลิกเรียนเราก็ไปช่วยแม่ทำงานทุกวันแม่ให้ค่าแรงเราต่างหาก แล้วก็ค่าไปรร.ต่างหากเลยทำให้เรามีเงินเก็บแล้วเราก็มาเจอเพื่อนกลุ่มนึง คนนึงนิ่งๆเพราะเรารู้จักตอนเรียนห้องเดียวกันตอนม.1อีกคนก็ตอนม.1แต่อยู่คนละห้องส่วนอีก2คนเพิ่งเข้ามาตอนม.2คนนึงจะดูนิ่งๆแต่แ*ดเงียบ อีกคนตั้งตัวเองเป็นหัวหน้า อีคนนี้แหละสั่งอะไรทุกคนในกลุ่มก็ทำตามไปหมดยกเว้นเราเพราะเราไม่ค่อยชอบมัน555แล้วมีวันนึงเหมือนคนนี้จะช่วยเรานิดหน่อย(แค่เหมือนนะ)เราก็ยังคงทำงานกับแม่อยู่ แต่พอวันหยุดทุกเช้าเราจะไปเที่ยวห้างแล้วกินไก่kfcทุกวันใครจ่ายหรออ๋อเราเอง อยากดูหนังไปดิใครจ่ายอีกล่ะ ก็เราไงตอนนั้นเราเหมือนตู้เอทีเอ็มเคลื่อนที่อ่ะ555นึกแล้วเสียดาย(เงิน)แต่พอวันนึงเราแกล้งไม่มีเงินมันดันให้เพื่อนในกลุ่มไม่คุยกับเราเฉย เพราะมันขอตังเราแล้วเราบอกไม่มีให้มันเป็นอย่างนี้จนเรียนจบอ่ะ ทุกวันนี้เรายังถามหาอยู่เลยไหนเพื่อนสนิทเรา มีแต่คนหวังผลประโยชน์กับหวังเงินเรา
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ