คนนึงจีบเรานานล่ะ เป็นรุ่นพี่ หยอดมาเรื่อยๆ ตั้งแต่ ปวช.1 ยัน ปวช.3 รู้สึกดีทุกครั้งน่ะที่ได้อยู่ใกล้เขา ได้คุยกับเขา แต่มีกำแพงกั้นอยู่กำแพงนึง เพราะอีนี่ไม่ค่อยมรเวลา ไม่มีเวลาจริงๆน่ะ ไม่มีแบบเห้ๆ เลยแหละ เดี๋ยว

ก็หาย เดี๋ยว

ก็มา เออ!! สงสัยเป็นผี ยอมรับว่ารู้สึกดีมากๆที่ได้คุยที่ได้อยู่ใกล้เขา เกือบรักเลยแหละ แต่พออยู่ห่างไม่คุยกัน กับไม่รู้สึกอะไรเลยน่ะเฉยๆ ไปเลย ก็เพราะอะไรหล่ะก็เพราะเขาเป็นแบบนี้แหละ ไม่ขัดเจน ไม่ห่าอะไรเลย บางทีเครียดๆ ก็อยากได้กำลังใจจากเขาน่ะ แต่เจือกไม่ได้ ไม่ถามสารทุกสุกดิกไรเลย อ่ะจ้าาาาาาา... ก็เลยหายไปเลย

ลำไย หายนานๆ ชนิดที่แบบ แชทใครก็ไม่ตอบอ่ะ ขี้เกียจ ตอบแต่แชทกลุ่มเพื่อน(ติดนิยายอยู่) พอทีนี้ก็กลับมาคุย โทรมาหาคิดถึงอย่างนั้น อย่างนี้ โอ้ยยยยยยยย... บักห่าขั่ว มีการมาบอก อิจฉานิยายจัง เอ้าบักนี่ สมควรล่ะ ห่าจิก มาๆ หายๆ กูคงอยากคุยมากเล้ยยยยยยยย *ควรทำไงกับมันดี ตัดขาด หรือ ปล่อย

เป็นงี้แหละ ทักมาก็คุย ขี้เกียจคุยก็ไม่ต้องสนใจ

(แต่เขาไม่มีแฟนใหม่หรือแะไรเลยน่ะ) ชอบหายไป แล้วกลับมาหยอดใหม่อีกที เราก็เลยสร้างกำแพงให้ตัวเอง *กูไม่เอาความรู้สึกกูหลวมไปให้แน่ๆ บักห่าาาาาจิก.
ทำไงดีกับอีพวกไม่ขัดเจน???