เวลาจะทานอาหารดีดี. ไปเที่ยวไหนคนเดียวหรือกับแฟน. เรามักจะคอยคิดถึงแม่ตลอดเวลา. มันรู้สึกผิดยังไงบอกไม่ถูก ทั้งๆที่เงินที่เอาไปเที่ยวก็เปนเงินที่เรากับแฟนสะสมเก็บกันมา  บางทีเราก็แอบเอาเงินที่เกบกับแฟน ไห้แม่บ้าง แฟนไม่รู้.   และแม่ก็ไม่รู้ว่าเปนเงินแฟนเราด้วย  แม่ไม่เคยขอ. เพราะเขาก็พอมีอยู่บ้างแล้ว.  เราแอบไห้แม่ตลอดเวลาที่อยากไห้จนบางทีเรารู้สึกผิดกับแฟน  ถ้าไม่ไห้แม่เลยก็ไม่ได้. เราจะกลายเปนลูกไม่ดี. เราไม่รู้จะหาวิธีการอย่างไรดีกับเรื่องนี้ และอีกอย่างไม่ใช่ว่าเราไม่เคยพาแม่ไปกินอาหารดีดีนะหรือไปเที่ยว เราพยายามพาแม่ไปกินอะไรดีดีแบบที่เราเคยกิน แต่ความรู้สึกเรา. เรารู้สึกผิดทุกครั้งที่เวลาไปเที่ยวหรือกินอะไรกับแฟน. โดยไม่มีเเม่    มันเหมือนว่า "เราดูแลแฟนดีมากกว่าแม่. "

#เราควรทำอย่างไรดีกับความรู้สึกอันนี้ มีใครเคยเปนแบบเราไหม