คือ...เราอยากออกจากบ้านไปอยู่ที่ไหนสักที่ในที่ๆทำให้เรารู้สึกดี ไม่อยากอยู่บ้านให้พ่อแม่ต้องลำบากใจ เวลาเราพูดอะไรบอกอะไรท่านไม่ค่อยรับฟัง จะเห็นดีเห็นชอบด้วยก็จะเป็นพี่คนโต เราอยากทำอะไรพ่อแม่ไม่เคยสนับสนุน อยากเรียนมหาลัยก็ไม่ได้เรียน อยากได้อะไรก็ต้องเก็บเงินซื้อเองแต่สำหรับพี่คนโตให้ได้ทุกอย่าง เราแอบได้ยินพ่อกับแม่พี่พูดกันช่วงประมาณเราอยู่ ป.4 คือ ตั้งแต่รู้ว่ามีเราในท้องคือไม่อยากมีเลย.. เราจำมันมาโดยตลอด คือเราคิดเสมอว่าถ้าวันนี้คืนนี้ได้หลับพรุ่งนี้ก็ไม่อยากตื่นขึ้นมาอีกเลย...เราเหนื่อยเราท้อใจ
เคยรู้สึกมั้ยว่าตัวเองไร้ค่า