สวัสดีครับ
เรื่องมันมีอยู่ว่า แฟนผมเขาขอเลิกกับผมครับ!! เขาให้เหตุผลว่าอยากให้ผมไปเจอคนที่เหมาะสม วัยเดียวกันอยู่ใกล้กัน มีการมีงานทำที่ดี อะไรประมานนี้ เนื่องด้วยตอนนี้ผมทำงานอยู่ อายุก็25แล้ว ผมคบกับแฟนคนนี้มาประมาณครึ่งปี ตอนนั้นเธออายุ18ปี เพิ่งจบม.6 กำลังปิดเทอม ที่จะไปเรียนต่อป.ตรี ผมอยู่ไกลกันเวลาไปหา (ใช้เวลาเดินทางประมาณ60กิโลเมตร) ผมมีรถส่วนตัวไปหาได้ถือว่าไม่ใกล้ไม่ไกล เราก็ตกลงคบเป็นแฟนกัน มาสักระยะก็มีความสขดีมาตลอดวันหยุดผมก็ไปหา ไปเที่ยว บางทีเขาก็มาหาผมบ้าง แต่พอเธอเข้าไปเรียนที่มหาวิทยาลัยปี1 ซึ่งมันจะมีกิจกรรมต่างๆเยอะมากก็เริ่มไม่มีเวลาคุยกัน ไม่ว่างไปเจอกันเขาก็เครียดเรื่องเรียนวันหยุดเสาอาทิตย์เธอก็ต้องกลับบ้านไปทำงานพิเศษขายของตอนเย็น เวลาเราไม่ตรงกันคือแทบไม่ว่างเลย ต่างคนต่างไม่ว่าง ผมก็มีวันหยุดงานแค่อาทิตย์ละวัน ส่วนเธอเรียนจัทร์-ศุกร์ก็ไม่ว่าง เสาร์-อาทิตย์ก็ต้องไปขายของ วนอยู่แบบนี้ผมก็เข้าใจเพราะผมก็เพิ่งจบมหาลัยมา เข้าใจเรื่องเวลา แต่เธอกังวลว่า จะทำให้ผมลำบากใจ ด้วยเหตุผลต่างๆ เธอก็เลิกโดนเหตุผลที่บอกไปข้างต้น ซึ่งผมก็ไม่ได้อยากเลิก เธออึดอัดใจที่ไม่มีเวลา ให้ผมแล้วเธอก็เด็กว่าผมอยู่ห่างกัน 7ปี เธอคิดว่าควรจะปล่อยให้ผมไปเจอคนที่เหมาะสม อายุใกล้เคียงกันมีการมีงานทำ มั่นคง ไม่ต้องมาเสียเวลากับเด็กปี1ที่ไม่มีเวลาแล้วก็ไม่รู้ว่าจะจบ4ปีไหม แต่ผมเลือกแล้วผมรู้อนคตตั้งแต่แรกแล้วว่ามันไปกันได้ยาก ผมก็ดื้อจะไปหาจะไปเจอ ยืนยันจะคบต่อไป แต่อุปสรรคทางเวลาต่างๆมันทำให้เราไม่ได้เจอกันเลย เธอเลยบอกเลิกผม ตอนนี้ผมคิดอะไรไม่ออก ไม่รู้จะยื้อเธอได้แค่ไหนตัวเธอก็ไม่ได้มีใครใหม่เข้ามา ผมก็ไม่ได้มีใคร คนอื่น ผมต้องคุยยังไงให้เธอเปลี่ยนใจ ผมรอได้รอจนเรียนจบก็รอได้ แต่เธอก็ยังไม่อยากให้ผมรอ มันต้องจบจริงๆใช่ไหมครับความรักครั้งนี้ ผมทำดีมาตลอดไม่เคยทะเลาะกัน บางทีเธอไม่มีตังผมก็ส่งตังให้ไป เนื่องจากเธอก็ไม่ค่อยมีตังต้องทำงานหาตังเอง ผมชอบคนแบบนี้ผมจะช่วยเหลือจนกว่าจะเรียนจบ แต่เธอกลับอึดอัดใจ ผมก็ไม่อยากทิ้งเธอไป ทำไงดีครับ จะคุยให้เธอสบายใจยังไงดี ขอบคุณครับ
แฟนขอเลิกเพราะอยากให้เราไปเจอคนที่ดีกว่า ทำไงดีครับ?
เรื่องมันมีอยู่ว่า แฟนผมเขาขอเลิกกับผมครับ!! เขาให้เหตุผลว่าอยากให้ผมไปเจอคนที่เหมาะสม วัยเดียวกันอยู่ใกล้กัน มีการมีงานทำที่ดี อะไรประมานนี้ เนื่องด้วยตอนนี้ผมทำงานอยู่ อายุก็25แล้ว ผมคบกับแฟนคนนี้มาประมาณครึ่งปี ตอนนั้นเธออายุ18ปี เพิ่งจบม.6 กำลังปิดเทอม ที่จะไปเรียนต่อป.ตรี ผมอยู่ไกลกันเวลาไปหา (ใช้เวลาเดินทางประมาณ60กิโลเมตร) ผมมีรถส่วนตัวไปหาได้ถือว่าไม่ใกล้ไม่ไกล เราก็ตกลงคบเป็นแฟนกัน มาสักระยะก็มีความสขดีมาตลอดวันหยุดผมก็ไปหา ไปเที่ยว บางทีเขาก็มาหาผมบ้าง แต่พอเธอเข้าไปเรียนที่มหาวิทยาลัยปี1 ซึ่งมันจะมีกิจกรรมต่างๆเยอะมากก็เริ่มไม่มีเวลาคุยกัน ไม่ว่างไปเจอกันเขาก็เครียดเรื่องเรียนวันหยุดเสาอาทิตย์เธอก็ต้องกลับบ้านไปทำงานพิเศษขายของตอนเย็น เวลาเราไม่ตรงกันคือแทบไม่ว่างเลย ต่างคนต่างไม่ว่าง ผมก็มีวันหยุดงานแค่อาทิตย์ละวัน ส่วนเธอเรียนจัทร์-ศุกร์ก็ไม่ว่าง เสาร์-อาทิตย์ก็ต้องไปขายของ วนอยู่แบบนี้ผมก็เข้าใจเพราะผมก็เพิ่งจบมหาลัยมา เข้าใจเรื่องเวลา แต่เธอกังวลว่า จะทำให้ผมลำบากใจ ด้วยเหตุผลต่างๆ เธอก็เลิกโดนเหตุผลที่บอกไปข้างต้น ซึ่งผมก็ไม่ได้อยากเลิก เธออึดอัดใจที่ไม่มีเวลา ให้ผมแล้วเธอก็เด็กว่าผมอยู่ห่างกัน 7ปี เธอคิดว่าควรจะปล่อยให้ผมไปเจอคนที่เหมาะสม อายุใกล้เคียงกันมีการมีงานทำ มั่นคง ไม่ต้องมาเสียเวลากับเด็กปี1ที่ไม่มีเวลาแล้วก็ไม่รู้ว่าจะจบ4ปีไหม แต่ผมเลือกแล้วผมรู้อนคตตั้งแต่แรกแล้วว่ามันไปกันได้ยาก ผมก็ดื้อจะไปหาจะไปเจอ ยืนยันจะคบต่อไป แต่อุปสรรคทางเวลาต่างๆมันทำให้เราไม่ได้เจอกันเลย เธอเลยบอกเลิกผม ตอนนี้ผมคิดอะไรไม่ออก ไม่รู้จะยื้อเธอได้แค่ไหนตัวเธอก็ไม่ได้มีใครใหม่เข้ามา ผมก็ไม่ได้มีใคร คนอื่น ผมต้องคุยยังไงให้เธอเปลี่ยนใจ ผมรอได้รอจนเรียนจบก็รอได้ แต่เธอก็ยังไม่อยากให้ผมรอ มันต้องจบจริงๆใช่ไหมครับความรักครั้งนี้ ผมทำดีมาตลอดไม่เคยทะเลาะกัน บางทีเธอไม่มีตังผมก็ส่งตังให้ไป เนื่องจากเธอก็ไม่ค่อยมีตังต้องทำงานหาตังเอง ผมชอบคนแบบนี้ผมจะช่วยเหลือจนกว่าจะเรียนจบ แต่เธอกลับอึดอัดใจ ผมก็ไม่อยากทิ้งเธอไป ทำไงดีครับ จะคุยให้เธอสบายใจยังไงดี ขอบคุณครับ