เราทำงานกับ ผู้ป่วยทางจิตต่างๆ ทั้งโรคซึมเศร้า ทั้งผู้ติดยาเสพติด  ที่ผ่านการรักษาตัวจาก รพ.มาแล้ว  ศูนย์ที่เราทำงานเป็นการฝึกให้พวกเขา
กลับมาใช้ชีวิตแบบคนปกติทั่วไป  แต่หลายๆรายก็ไม่สามารถที่จะเป็นไปได้จนต้องส่งกลับ รพ.

เวลาทำงานต้องคอยเออออกับพวกเขาให้เขารักเรา  แล้วค่อยๆชักชวนเขาทำกิจกรรมต่างๆ  รวมถึงต้องคอยช่วยแนะนำให้พวกเขาดูแลตัวเอง
ต้องคอยบอกให้อาบน้ำแต่งตัว รวมถึงการดูแลที่พักของตัวเองให้ถูกสุขลักษณะถูกอนามัย  ต้องคอยให้ยาแล้วต้องดูว่ากินยาไหม
งานที่ต้องทำตัวเหมือนนางฟ้ามีจิตใจเมตตา  เราทุกคนต้องพยายามทำอย่างนั้น   แต่นานๆเข้ามันเหมือนเก็บกด  จนแทบจะคุมอารมณ์ไม่ได้
เราควรหยุดสักพักดีไหม  เราเครียด เหนื่อย  มีความรู้สึกว่าควบคุมตัวเองไม่ได้   แล้วไม่กล้าบอกสามีด้วย  กลัวเขาว่าไม่มีความอดทน
กลัวอารมณ์เสียใส่ลูกสงสารลูกจังเลย  ขอเล่ารายละเอียดต่อ ใน คคห นะคะตอนี้เหนื่อยใจ  ตีสองแล้วตอนนี้