เคยรู้สึกเป็นส่วนเกินไหม ?

เราไม่ได้คิดไปเองหรือมโน เรารู้สึกแบบนี้มาตั้งแต่มัธยมแล้ว เรารู้สึกเหมือนเราเป็นส่วนเกินมากกว่าเป็นสิ่งเติมเต็มของเพื่อน เวลามีเรื่องอะไรเรามักจะรู้เป็นคนสุดท้ายเสมอ บางทีถ้าเราไม่ถามหรือไม่อยากรู้จริงๆเราก้อจะทำเป็นเงียบๆตลอดพยายามจะเฉยๆมาตลอด ตอนเรียนยุเราก้อมีแชทกลุ่มห้องนะ พอตอนนี้เรียนจบก้อกลายเป็นเราที่ไม่ได้ยุในแชทนั้น เพื่อนเขาก้อคุยกันโดยที่ในแชทนั้นไม่มีเรา เพราะตั้งกลุ่มใหม่กัน วันเกิดเราแค่โพสน่าวอลเฟสยังไม่มีเลยนะขนาดเฟสเตือนทั้งๆที่เราคบกันมา3ปีตั้งแต่ม.4ก้ออวยพรมาตลอด แต่พอจบม.6มาอะไรๆก้อเปลี่ยนไป ทีแรกเราพยายามจะเฉยมาตลอดพยายามเข้าหาพยายามแบบเออไม่รู้ก้อไม่รู้ก้อได้ว่ะ อะไรแบบเนี้ย เราไม่รู้ว่าเราเฉยจนไม่มีตัวตน หรือ? เพื่อนไม่เหนตัวตนเรามองข้ามไปแต่ทีแรก เราเคยร้องไห้นะร้องไห้ยิ่งกว่าอกหักอ่ะ เหมือนรักไปแต่ไม่ได้อะได้อะไรตอบแทนมาแม้กระทั้งความรักเพื่อน เราเก็บความรู้สึกพวกนี้มาตลอดอ่ะ ล่าสุดวันเกิดเพื่อนคนนึงเขาชวนทุกคนยกเว้นเรา ปกตินะถ้าเป็นแต่ก่อนเราไม่ว่างเขาก้อชวนอย่างน้อยๆเราก็รู้ว่าเขาไม่ลืมเรานะแต่วันนี้หรอไม่เลยไม่คิดสักนิดเลย ละอิกคนเราทักไปขอของที่เขายืมคืนเขาก็พิมกลับมาเหมือนไม่เต็มใจอ่ะ ก้อส่งๆมาเหมือนไม่อยากคุยเลย ตอนนี้เรารู้สึกเหมือนเราไม่มีเพื่อน เรารู้สึกเหมือนไม่มีคนคบกับเรา เรารู้สึกเราไม่มีตัวตน เรารู้สึกมากมายจริงๆ เราแค่อยากระบายนะ เราขอบคุณคนที่อ่านและให้ความคิดเห็นกับเรื่องของเรานะ จริงๆมันก็มีเยอะกว่านี้นะแต่ขอแค่ได้ระบายออกไผบ้างก็ยังดี คงไม่อึดอัดมากกว่าเก่าแล้ว ขอบคุณนะค่ะทุกคนทุกความคิดเห็น ทุกคำแนะนำ ขอบคุณนะค่ะ