เป็นบุคคลที่อ่านนิยายมาตั้งแต่ป.4 เรียนว่าคนไหนดีคนไหนดังอ่านหมดรวมถึงการ์ตูนทั้งแนวผู้ชายผู้หญิงต่อสู้
นวนิยาย บรรดานักเขียนเทพระดับตำนาน(แต่อ่านแล้วแบบเอิ่บค้างคาค่ะ นักเขียนแบบตำนานชอบแทรกแก่นไว้ไม่ก็คิดเอง)
นิยายชายกะชายก็อ่านค่ะการ์ตูนด้วย
สุดท้าย เหมือนมันชินชาหรือพล็อตมันซ้ำหรืออะไรไม่ทราบ
คือเหมือนเราออกแนวเสพเนื้อหาของผู้เขียนที่สามารถสื่ออารมณ์ได้ค่อนข้างชัดเจน
ซึ่งมันหายากมากเลยค่ะในยุคนี้ เหมือนมีต้นฉบับที่ดังแล้วเหล่านักเขียนแบบเฮฮาก็เอามา
เป็นคล้ายพล็อตหน่อยๆ
รู้สึกเมื่อก่อนนิยายดีทุกเล่ม เรียกถ่าหยิบเล่นไหมต้องไม่ผิดหวัง แต่เดียวนี้เลือกไม่ดีมีเสียน้ำตาค่ะ
ไม่น่าซื้อมาเลยฮืออออออ และบ้างครั้งเรื่องแรกที่ตีพิมพ์ของผู้เขียนสนุกมากแต่พอเรื่องต่อไปลงเหวก็มี
ถ้าให้ยกตัวอย่างแบบชัดเจนของนิยายที่หานะ
มีอยู่เรื่องหนึ่ง เป็นนิยายที่บ่งบอกถึงตัวพระเอกที่เป็นพวกโรคจิตและมีโคโมโซมของฆาตกร(อันนี้มีจริงค่ะ)
ส่วนนางเอกก็คล้ายๆว่าเป็นเหยื่อที่ฆาตกรโรคจิตดันหลงรัก ไม่ว่าเธอจะหนีไปที่ไหนเค้าหาจนเจอ
เนื้อหาไม่ได้เป็นพระเอกที่ปกติแบบครึ่งๆกลางๆเหมือนคนอื่นๆที่แต่งแนวนี้ แต่มันคือฆาตกรโรคจิตแบบเชื่อค่ะ
แบบครึ่งๆกลางๆเป็นยังไง ก็แบแรกทำมันก็ดีเหมือจจะใช่แต่อ่านไปอ่านมาไหงพระเอกปกติ555555
ข้างบนยกตัวอย่างนะคะ
ดูเหมือนยิ่งนานวันนิยายเก่อๆก็เยอะมากขึ้น เหมือนกำลังงมหาเพชรในพวกพลอยถ้าเปิดสำนักพิมพ์เราต้องเจ้งขาดทุนแน่เลย
อ่อแต่เมื่อไม่นานมานี้ก้อเจอนิยายแฟนตาซีเรื่องหนึ่ง ค่อนข้างสนุกแปลกใหม่ ไม่เหมือนใครเข้มข้นแฝงด้วยอะไรหลายๆอย่าง
ด้านการแสดงออกความคิดเกี่ยวกะคน สังคม พฤติกรรม
ถ้าแนวหวานแหววตอนนี้เลิกอ่านสนิท(ไม่เคยอ่านนิยายของสำนักพิมพ์จส.นะคะ) คือมันไม่ใช่เรา
นวนิยายโอเคร
นิยายแบบเยาวชนก้อได้
กำลังภายใน (อ่านได้คาะแต่จำชื่อใครไม่ได้ค่ะแต่รู้เรื่องชื่อจีนไม่เข้าสมอง)
แฟนตาซี
ดาร์กๆก็ได้
สืบสวนสอบสวนก็แจ่มดีค่ะ ว่าแต่เคยอ่านของฝรั่งชื่ออะไรหว่า
เป็นนิยายที่แต่งมาไม่ต่ำกว่า40ปีที่แล้ว ได้จากร้านหนังสือเก่า
อ่านแล้วต้องร้องว้าวกับความคิดที่คนยุคนั้นไม่น่าจะคิดได้
นั่นก้อคือการปลอมตัวและใบหน้า
แนวออกวิญญาณผีๆ ก็มีแค่ภัคคินัย(เขียนชืาอผิดโปรดอภัย) ที่พอผ่านตา
ของคนอื่นยังไม่อิ่น
ส่วนนิยายแปลถ้าเป็นของญี่ปุ่น เรียกว่าผิดหวังมาก มันน่าเบื่อที่สุด
ถ้านิยายที่ชอบหลายๆเรื่องก็
-ลักษณะวดี ทมยันตี
(บางเรื่องชอบแต่งเข้าใจแต่บ้างเรื่องไม่เข้ากะชื่อ)
(เกลียดที่สุดคือคู่กรรมแต่ก็ชอบที่สุดเหมือนกันเฮ้ออ)
โสภาค
-ฟ้าจรดทราย ชอบเนื้อหาเป็นบ้างช่วง แต่ง่วงมาก
เจ้าชาย พระเอกไม่ออกมากลางเรื่อง แหมช่าง....
-คนแต่งเรื่อง อัสวัสอะค่ะอ่านของเค้าทุกเรื่องยกเว้นรุ่นพ่อแม่อัสวัส555
(นักเขียนชื่อไม่เอ่ยได้ไหมกลัวเรียกผิดแต่ดันอ่านของเค้าเกือบทุกเรื่อง)
ขี้เกียจวิ่งไปดูชื่อที่ชั้นหนังสืออะค่ะ
ขนาดตอนไปงานบอกชื่อนักเขียนที่บูทบังขอกผิดดีนะเค้าคงเดาออก
พนมเทียน เจอเรื่องแรกยาวไปหลายขุมเชียว
ณ บ้านวรรรณกรรมมีหลายคนแต่ปกติจำเนื้อหา คือถ้าคนมาถามรู้จักเรื่องนี้ไหม(บอกชื่อ)
เราจะไม่ทราบนะ แต่ถ้าเราเรื่องแบบเกริ่นมาและเคยอ่านจะบอกว่ารู้จัก ต้องแบบ
รพัด คนนี้แต่งรั่วดี อ่านและชอบ
แพรณัฐ ชื่นชมคนนี้ในเรื่องการครีเอทเรื่อง เป็นเหมือนสัญลักษณ์ของคนเขียนเลย
กัลฐิดานี่เรื่องเดียว
อินิกม่า ล้ำดีในช่วงนั้น
อ่อๆคนนี้ชอบมากที่แต่งคิวบิกน่ะ(ชื่อคนแต่งจำไม่ได้)
แล้วก้ออีกเรื่องที่คล้ายแบบนี้ สำนวนเหมือนนิยายแปล
ที่นางเอกเป็นนักฆ่าแล่วดันเมาไปได้กะพระเอก สำนักพิมพ์อะไรหว่า
นอกนั้นก้อนิยายแปลทุกแนวทุกหมวด
แบบจีน
ฝรั่ง
นิยายเกี่ยวกะย้อนเวลาทั้งหลาย(ไม่เอาแนวสามภพสามชาตินะหรือะไรนะปู้ชิงชิงเหรอ)
ร้องไห้ตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบไม่เอาความดราม่า
สุดท้ายนี้ หากใครจะแนะนำนิยายมาบ้างก็ดีนะคะ
เพราะเลิกอ่านไปนานอยู่ประมาณ5ปีตอนนี้ไม่ทราบอะไรมาแรงแซรงโค้ง
จะได้สอยถูกเล่มถูกตัว เอาหายากๆก้อได้ค่ะ แบบมีคุณค่าแต่ตีพิมพ์น้อย
หาได้ค่ะ เหตุที่เลิกก็เพราะมันชินชาอะค่ะ
เป็นหนอนนิยายที่อ่านมาทุกรูปแบบมีใครแนะนำแหวกแนวฉีกพล็อตเก่าๆบ้างไหม
นวนิยาย บรรดานักเขียนเทพระดับตำนาน(แต่อ่านแล้วแบบเอิ่บค้างคาค่ะ นักเขียนแบบตำนานชอบแทรกแก่นไว้ไม่ก็คิดเอง)
นิยายชายกะชายก็อ่านค่ะการ์ตูนด้วย
สุดท้าย เหมือนมันชินชาหรือพล็อตมันซ้ำหรืออะไรไม่ทราบ
คือเหมือนเราออกแนวเสพเนื้อหาของผู้เขียนที่สามารถสื่ออารมณ์ได้ค่อนข้างชัดเจน
ซึ่งมันหายากมากเลยค่ะในยุคนี้ เหมือนมีต้นฉบับที่ดังแล้วเหล่านักเขียนแบบเฮฮาก็เอามา
เป็นคล้ายพล็อตหน่อยๆ
รู้สึกเมื่อก่อนนิยายดีทุกเล่ม เรียกถ่าหยิบเล่นไหมต้องไม่ผิดหวัง แต่เดียวนี้เลือกไม่ดีมีเสียน้ำตาค่ะ
ไม่น่าซื้อมาเลยฮืออออออ และบ้างครั้งเรื่องแรกที่ตีพิมพ์ของผู้เขียนสนุกมากแต่พอเรื่องต่อไปลงเหวก็มี
ถ้าให้ยกตัวอย่างแบบชัดเจนของนิยายที่หานะ
มีอยู่เรื่องหนึ่ง เป็นนิยายที่บ่งบอกถึงตัวพระเอกที่เป็นพวกโรคจิตและมีโคโมโซมของฆาตกร(อันนี้มีจริงค่ะ)
ส่วนนางเอกก็คล้ายๆว่าเป็นเหยื่อที่ฆาตกรโรคจิตดันหลงรัก ไม่ว่าเธอจะหนีไปที่ไหนเค้าหาจนเจอ
เนื้อหาไม่ได้เป็นพระเอกที่ปกติแบบครึ่งๆกลางๆเหมือนคนอื่นๆที่แต่งแนวนี้ แต่มันคือฆาตกรโรคจิตแบบเชื่อค่ะ
แบบครึ่งๆกลางๆเป็นยังไง ก็แบแรกทำมันก็ดีเหมือจจะใช่แต่อ่านไปอ่านมาไหงพระเอกปกติ555555
ข้างบนยกตัวอย่างนะคะ
ดูเหมือนยิ่งนานวันนิยายเก่อๆก็เยอะมากขึ้น เหมือนกำลังงมหาเพชรในพวกพลอยถ้าเปิดสำนักพิมพ์เราต้องเจ้งขาดทุนแน่เลย
อ่อแต่เมื่อไม่นานมานี้ก้อเจอนิยายแฟนตาซีเรื่องหนึ่ง ค่อนข้างสนุกแปลกใหม่ ไม่เหมือนใครเข้มข้นแฝงด้วยอะไรหลายๆอย่าง
ด้านการแสดงออกความคิดเกี่ยวกะคน สังคม พฤติกรรม
ถ้าแนวหวานแหววตอนนี้เลิกอ่านสนิท(ไม่เคยอ่านนิยายของสำนักพิมพ์จส.นะคะ) คือมันไม่ใช่เรา
นวนิยายโอเคร
นิยายแบบเยาวชนก้อได้
กำลังภายใน (อ่านได้คาะแต่จำชื่อใครไม่ได้ค่ะแต่รู้เรื่องชื่อจีนไม่เข้าสมอง)
แฟนตาซี
ดาร์กๆก็ได้
สืบสวนสอบสวนก็แจ่มดีค่ะ ว่าแต่เคยอ่านของฝรั่งชื่ออะไรหว่า
เป็นนิยายที่แต่งมาไม่ต่ำกว่า40ปีที่แล้ว ได้จากร้านหนังสือเก่า
อ่านแล้วต้องร้องว้าวกับความคิดที่คนยุคนั้นไม่น่าจะคิดได้
นั่นก้อคือการปลอมตัวและใบหน้า
แนวออกวิญญาณผีๆ ก็มีแค่ภัคคินัย(เขียนชืาอผิดโปรดอภัย) ที่พอผ่านตา
ของคนอื่นยังไม่อิ่น
ส่วนนิยายแปลถ้าเป็นของญี่ปุ่น เรียกว่าผิดหวังมาก มันน่าเบื่อที่สุด
ถ้านิยายที่ชอบหลายๆเรื่องก็
-ลักษณะวดี ทมยันตี
(บางเรื่องชอบแต่งเข้าใจแต่บ้างเรื่องไม่เข้ากะชื่อ)
(เกลียดที่สุดคือคู่กรรมแต่ก็ชอบที่สุดเหมือนกันเฮ้ออ)
โสภาค
-ฟ้าจรดทราย ชอบเนื้อหาเป็นบ้างช่วง แต่ง่วงมาก
เจ้าชาย พระเอกไม่ออกมากลางเรื่อง แหมช่าง....
-คนแต่งเรื่อง อัสวัสอะค่ะอ่านของเค้าทุกเรื่องยกเว้นรุ่นพ่อแม่อัสวัส555
(นักเขียนชื่อไม่เอ่ยได้ไหมกลัวเรียกผิดแต่ดันอ่านของเค้าเกือบทุกเรื่อง)
ขี้เกียจวิ่งไปดูชื่อที่ชั้นหนังสืออะค่ะ
ขนาดตอนไปงานบอกชื่อนักเขียนที่บูทบังขอกผิดดีนะเค้าคงเดาออก
พนมเทียน เจอเรื่องแรกยาวไปหลายขุมเชียว
ณ บ้านวรรรณกรรมมีหลายคนแต่ปกติจำเนื้อหา คือถ้าคนมาถามรู้จักเรื่องนี้ไหม(บอกชื่อ)
เราจะไม่ทราบนะ แต่ถ้าเราเรื่องแบบเกริ่นมาและเคยอ่านจะบอกว่ารู้จัก ต้องแบบ
รพัด คนนี้แต่งรั่วดี อ่านและชอบ
แพรณัฐ ชื่นชมคนนี้ในเรื่องการครีเอทเรื่อง เป็นเหมือนสัญลักษณ์ของคนเขียนเลย
กัลฐิดานี่เรื่องเดียว
อินิกม่า ล้ำดีในช่วงนั้น
อ่อๆคนนี้ชอบมากที่แต่งคิวบิกน่ะ(ชื่อคนแต่งจำไม่ได้)
แล้วก้ออีกเรื่องที่คล้ายแบบนี้ สำนวนเหมือนนิยายแปล
ที่นางเอกเป็นนักฆ่าแล่วดันเมาไปได้กะพระเอก สำนักพิมพ์อะไรหว่า
นอกนั้นก้อนิยายแปลทุกแนวทุกหมวด
แบบจีน
ฝรั่ง
นิยายเกี่ยวกะย้อนเวลาทั้งหลาย(ไม่เอาแนวสามภพสามชาตินะหรือะไรนะปู้ชิงชิงเหรอ)
ร้องไห้ตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบไม่เอาความดราม่า
สุดท้ายนี้ หากใครจะแนะนำนิยายมาบ้างก็ดีนะคะ
เพราะเลิกอ่านไปนานอยู่ประมาณ5ปีตอนนี้ไม่ทราบอะไรมาแรงแซรงโค้ง
จะได้สอยถูกเล่มถูกตัว เอาหายากๆก้อได้ค่ะ แบบมีคุณค่าแต่ตีพิมพ์น้อย
หาได้ค่ะ เหตุที่เลิกก็เพราะมันชินชาอะค่ะ