ปีที่แล้ว มีร้าน 3 ร้าน    ทำกำไรให้ปีละ 5 แสนกว่า   

แต่ร้านที่ 3  อายุสั้น  ขายได้เดือนเดียว  ม้วนเสื่อกลับบ้าน  พร้อมสูญเงินไปเกือบแสน  เพราะเอาไปลงทุน

มาปีนี้  เหลือ 2 ร้าน      แต่สิ้นเดือนนี้กำลังจะจากไปอีกหนึ่งร้าน   ยกให้ลูกน้องไปเลย   ให้เขารับช่วงต่อไป  จากลูกน้องเป็นเถ้าแก่เอง

ให้ตายเถอะ    เดือนหน้าจะเหลือแค่ร้านเดียวเหรอเนี่ย    ไม่ได้ฝันไปใช่ไหม


ค้าขายมันไม่แน่ ไม่นอนจริงๆ     เครียดเหมือนกันนะ   รายจ่ายเพิ่มขึ้น  รายได้กลับลดลงอย่างน่าใจหาย

ใครมีอะไรดีๆ แนะนำบ้างสิ    


ไม่โทษใคร  ไม่โทษรัฐบาล   ไม่โทษเศรษฐกิจโลก หรอกนะ      แต่โทษตัวเองที่  ไม่เอาไหน  ไม่มีไอเดียใหม่ๆ อีกแล้ว   หมดไฟ


แค่นี้แหละที่จะเหลาให้ฟัง




ปล. เมื่ออาทิตย์ก่อนแวะไปหาเพื่อนคนนึง   เป็นเจ้าของกิจการเหมือนกัน    แต่ของเขาใหญ่กว่าของเราเยอะ     เขามีลูกน้องหลายคน    ถ้าไม่เห็นกับตาตัวเองจะไม่เชื่อเลยว่า    เขาทำทุกอย่างเพื่อความรุ่งโรจน์ของกิจการเขาจริงๆ    ทั้งแบกถังขยะ   ทั้งโบกรถ  ทั้งวุ่นวายภายในกิจการของเขา    ผมไม่เห็นเขานั่งเลย   เดินไปเดินมาตลอด

เห็นเพื่อนยุ่งมาก   เลยไม่อยากรบกวน     ได้แต่มองดูสักพัก  และขับรถออกมาอย่างเงียบๆ

นี่ไง  คนที่เอาจริง เอาจัง   ย่อมมีที่ยืนเสมอ