สวัสดีค่ะ เราอายุยี่สิบกลางๆค่ะ มีแฟนเป็นคนสิงคโปร์อายุเท่าๆกันตอนนี้คบกันทางไกลมาปีครึ่งแล้วค่ะ
แฟนเราเป็นคนที่เสมอต้นเสมอปลายมากค่ะ ก่อนคบเป็นยังไงตอนนี้เป็นแบบนั้นเลย แคร์เราเอาใจใส่เราตลอด(ถึงแม้จะเอาใจใส่เกมมากกว่าก็ไม่เป็นไรคะ555) ถ้าเรางอนก็จะง้อตลอดถึงบางเรื่องมันจะไร้สาระ หรือบางทีเค้าไม่ผิดปต่เราดันโกรธเค้าก็ยอมง้อ
และทำให้เราหัวเราะได้ตลอกค่ะ
ถึงแม้ว่าเราจะอยู่กันคนละประเทศแต่เราเจอกันบ่อยค่ะ ช่วงแรกๆนี่เจอกันเกือบเป็นช่วงเวลาสั้นๆ(3-4วัน)ทุกเดือนแต่พอหลังๆนี่รู้สึกว่าเปลืองค่าตั๋วมาก เลยเลือกที่จะสามสี่เดือนไปทีแต่อยู่6-7วันไปเลย ความสัมพันธ์ของครอบครัวเรากับแฟนท่านก็ทราบค่ะ ตอนแรกๆที่เราไปหาแฟนเราพักโรงแรม จนแม่แฟนเห็นว่ามันเปลือง เค้าเลยชวนไปพักที่บ้าน สรุปคือตอนนี้พักบ้านแฟนตลอดค่ะ
ส่วนใหญ่แล้วเราก็เป็นคนบินไปหาแฟนค่ะ เพราะว่าเค้าาเป็นเซลค่ะ งานของเค้าามีประชุมบ่อยแล้วก็ต้องไปพบลูกค้า เค้าจะหยุดแค่วันเสาร์อาทิตย์ แล้วอาทิตย์ไหนหัวหน้าเรียก หรือมีนัดกับลูกค้าเค้าก็ต้องไปค่ะ (ขนาดวันที่เราไปหาบางวันยังต้องรอเค้าทั้งวันแล้วเจอกันทีเดียวตอนเย็น) แต่จันทร์-ศุกร์จะทำงานไม่เป็นเวลา แบบว่าไม่ได้บังคับว่าต้องมา9โมงเลิก5โมงเหมือนทำงานออฟฟิศค่ะ
ส่วนงานของเราไม่ได้หยุดเสาร์อาทิตย์และวันหยุดราชกาลหรือเทศกาลต่างๆ แต่เราสามารถรวบรวมกับหยุดแล้วลาทีเดียวได้ค่ะ
เข้าเรื่องเลยนะคะ
คือเรากับเค้าตอนนี้มีปัญหาเรื่องเงินค่ะ ใช่ค่ะ เงิน!
รายได้ของเราอยู่ที่ประมาณ2หมื่นกว่าๆ ส่วนเค้าไม่แน่นอนค่ะ แล้วแต่ว่าขายได้มากน้อย เปอร์เซ็นสูงต่ำ แล้วคือรายได้ของเค้าบางเดือนนี่ยังแทบไม่พอใช้ค่ะ อันนี้คือเราทราบมาตั้งแต่คบแรกๆแล้วนะคะว่าเรื่องการเงินเค้าเป็นแบบนี้ เราเคยทะเลาะกับเค้าบ่อยๆว่าทำไมเธอไม่มาหาชั้นบ้าง เค้าก็บอกว่าไม่มีเงิน (คบกันปีครึ่งเค้ามาหาเราแค่3ครั้งค่ะ) เราก็บอกเค้าว่าเธอทำงานแบบนี้มันไม่มั่นคง ทำไมเธอไม่ไปทำงานที่มันมีเงินเดือนแน่นอน ไม่ต้องมากังวลว่าเดือนนี้จะพอใช้มั้ย เค้าก็บอกว่าไม่เปลี่ยนค่ะ แต่เค้ามั้นใจว่ามันจะต้องดีขึ้น
ก็เนี่ยค่ะ ทะเลาะกันประมาณนี้มาหลายรอบแล้ว แล้วทุกครั้งเราก็เลือกที่จะรอให้ทุกๆอย่างมันดีขึ้น จนผ่านไปปีครึ่งที่คบกันและปีครึ่งที่เค้าทำงานนี้ค่ะ วันนี้เราก็ทะเลาะกันอีกครั้ง เรื่องเดิมๆ เรื่องเงินๆทองๆเนี่ยค่ะ เรานัดกันว่าจะไปญี่ปุ่นปีหน้า (เพราะเราชอบญี่ปุ่นมากๆ เคยไปครั้งงนึงแล้วอยากไปอีกเรื่อยๆ แต่ว่าตั้งแต่คบกับเค้าเราก็ไปแต่สิงคโปร์จนไม่มีตังเก็บมากพอที่จะไปญี่ปุ่น) เค้าก็เคยตกลงว่าโอเคถึงแม้จะอิดออดอยู่บ้าง แล้ววันนี้เค้าก็พูดว่า ไม่ไปญี่ปุ่นได้มั้ย ไปภูเก็ตหรือไปต่างจังหวัดที่เราอยากไปแทน เราก็แบบ.. เฮ้ย ก็อยากไปญี่ปุ่นกับเธออะ เค้าก็บอกว่าไม่มีเงินอะ ค่าตั๋วและค่าที่พักมันแพงมากนะเธอ
นั่นล่ะค่ะ เรากลับมาถามว่า ทำไมเธอไม่พยายามเหมือนชั้นบ้าง เธอคิดว่าชั้นรวยหรอชั้นถึงไปหาเธอได้บ่อยๆ ไม่เลย! แต่ชั้นไปหาเธอเพราะชั้นอยากเจอเธอ อยากใช้เวลากับเธอ บลาๆๆๆ มาเต็ม ทุกคำที่เคยพูดก็เอามาพูดรอบที่ห้า ซึ่งเค้าก็ยืนยันคำเดิมรอบที่ห้าเหมือนกัน
เค้าก็ถามว่าจะ"เธอเอายังไง เพราะชั้นคงไม่เปลี่ยน แล้วชั้นก็ไม่กลัวด้วย ชั้นเชื่อว่ามันจะต้องดีขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้มันก็ดีกว่าปีที่แล้ว เธอก็รู้"
ใช่ค่ะ ดีขึ้น แต่มันก็ยังไม่ได้เหลือใช้พอจะเก็บเงินได้อยู่ดี (ยกตัวอย่าง สมมุติปีที่แล้วได้เงิน9000ต่อเดือน ปีนี้ได้9500ต่อเดือน) แล้วเราต้องรออีกกี่ปี เค้าก็ให้คำตอบไม่ได้
เราเคยคิดค่ะ ว่าแค่ความรักก็ชนะทุกอย่าง ชนะวัฒนธรรมที่ต่าง ชนะระยะทาง ชนะเวลา แต่พอเอาเข้าจริงๆเราว่าความรักอย่างเดียวมันไม่พอ
ถามว่าเราอยากเลิกมั้ย ไม่เลยค่ะ..เราไม่อยากเลิกสักนิด แต่เหมือนมีปมค่ะ คือแฟนคนก่อนคบกัน4ปี แบบนี้เลยค่ะ เค้าไม่คิดจะพัฒนาตัวเองให้การทำงานมั่งคงมากขึ้น และแน่นอนว่าเงินก็ต้องมากขึ้น มีแต่หนี้ที่เพิ่มมากขึ้น เรารออยู่4ปีค่ะ จนรอไม่ไหวเลยตอนเลิกลา ทั้งๆที่บางทีเราอาจจะรักกันอยู่ก็ได้
กับคนนี้เราก็กลัวเป็นอย่างนั้นค่ะ จะให้เรารอเรารอได้นะคะ แต่เราเป็นผู้หญิง แก่ขึ้นทุกวันค่ะ นี่อีกไม่กี่ปีจะ30แล้ว ก็อยากจะมีครอบครัว แต่ก็ไม่รู้ว่าต้องรอถึงเมื่อไหร่ที่จะมั่นคงพอที่จะสร้างครอบครัวที่ดีและแข็งแรงได้
อยากจะถามความคิดเห็นทุกท่าน ว่าเราควรตัดสินใจยังไงดีคะ
เหมือนกระทู้ระบายอารมณ์เลย ยาวมาก555
พิมพ์ในมือถือนะคะ ผิดพลาดหรืออ่านยากขออถัยไว้ตรงนี้ด้วยค่ะ
มีแฟนแบบนี่ควรทำยังไงต่อไปดีคะ
แฟนเราเป็นคนที่เสมอต้นเสมอปลายมากค่ะ ก่อนคบเป็นยังไงตอนนี้เป็นแบบนั้นเลย แคร์เราเอาใจใส่เราตลอด(ถึงแม้จะเอาใจใส่เกมมากกว่าก็ไม่เป็นไรคะ555) ถ้าเรางอนก็จะง้อตลอดถึงบางเรื่องมันจะไร้สาระ หรือบางทีเค้าไม่ผิดปต่เราดันโกรธเค้าก็ยอมง้อ
และทำให้เราหัวเราะได้ตลอกค่ะ
ถึงแม้ว่าเราจะอยู่กันคนละประเทศแต่เราเจอกันบ่อยค่ะ ช่วงแรกๆนี่เจอกันเกือบเป็นช่วงเวลาสั้นๆ(3-4วัน)ทุกเดือนแต่พอหลังๆนี่รู้สึกว่าเปลืองค่าตั๋วมาก เลยเลือกที่จะสามสี่เดือนไปทีแต่อยู่6-7วันไปเลย ความสัมพันธ์ของครอบครัวเรากับแฟนท่านก็ทราบค่ะ ตอนแรกๆที่เราไปหาแฟนเราพักโรงแรม จนแม่แฟนเห็นว่ามันเปลือง เค้าเลยชวนไปพักที่บ้าน สรุปคือตอนนี้พักบ้านแฟนตลอดค่ะ
ส่วนใหญ่แล้วเราก็เป็นคนบินไปหาแฟนค่ะ เพราะว่าเค้าาเป็นเซลค่ะ งานของเค้าามีประชุมบ่อยแล้วก็ต้องไปพบลูกค้า เค้าจะหยุดแค่วันเสาร์อาทิตย์ แล้วอาทิตย์ไหนหัวหน้าเรียก หรือมีนัดกับลูกค้าเค้าก็ต้องไปค่ะ (ขนาดวันที่เราไปหาบางวันยังต้องรอเค้าทั้งวันแล้วเจอกันทีเดียวตอนเย็น) แต่จันทร์-ศุกร์จะทำงานไม่เป็นเวลา แบบว่าไม่ได้บังคับว่าต้องมา9โมงเลิก5โมงเหมือนทำงานออฟฟิศค่ะ
ส่วนงานของเราไม่ได้หยุดเสาร์อาทิตย์และวันหยุดราชกาลหรือเทศกาลต่างๆ แต่เราสามารถรวบรวมกับหยุดแล้วลาทีเดียวได้ค่ะ
เข้าเรื่องเลยนะคะ
คือเรากับเค้าตอนนี้มีปัญหาเรื่องเงินค่ะ ใช่ค่ะ เงิน!
รายได้ของเราอยู่ที่ประมาณ2หมื่นกว่าๆ ส่วนเค้าไม่แน่นอนค่ะ แล้วแต่ว่าขายได้มากน้อย เปอร์เซ็นสูงต่ำ แล้วคือรายได้ของเค้าบางเดือนนี่ยังแทบไม่พอใช้ค่ะ อันนี้คือเราทราบมาตั้งแต่คบแรกๆแล้วนะคะว่าเรื่องการเงินเค้าเป็นแบบนี้ เราเคยทะเลาะกับเค้าบ่อยๆว่าทำไมเธอไม่มาหาชั้นบ้าง เค้าก็บอกว่าไม่มีเงิน (คบกันปีครึ่งเค้ามาหาเราแค่3ครั้งค่ะ) เราก็บอกเค้าว่าเธอทำงานแบบนี้มันไม่มั่นคง ทำไมเธอไม่ไปทำงานที่มันมีเงินเดือนแน่นอน ไม่ต้องมากังวลว่าเดือนนี้จะพอใช้มั้ย เค้าก็บอกว่าไม่เปลี่ยนค่ะ แต่เค้ามั้นใจว่ามันจะต้องดีขึ้น
ก็เนี่ยค่ะ ทะเลาะกันประมาณนี้มาหลายรอบแล้ว แล้วทุกครั้งเราก็เลือกที่จะรอให้ทุกๆอย่างมันดีขึ้น จนผ่านไปปีครึ่งที่คบกันและปีครึ่งที่เค้าทำงานนี้ค่ะ วันนี้เราก็ทะเลาะกันอีกครั้ง เรื่องเดิมๆ เรื่องเงินๆทองๆเนี่ยค่ะ เรานัดกันว่าจะไปญี่ปุ่นปีหน้า (เพราะเราชอบญี่ปุ่นมากๆ เคยไปครั้งงนึงแล้วอยากไปอีกเรื่อยๆ แต่ว่าตั้งแต่คบกับเค้าเราก็ไปแต่สิงคโปร์จนไม่มีตังเก็บมากพอที่จะไปญี่ปุ่น) เค้าก็เคยตกลงว่าโอเคถึงแม้จะอิดออดอยู่บ้าง แล้ววันนี้เค้าก็พูดว่า ไม่ไปญี่ปุ่นได้มั้ย ไปภูเก็ตหรือไปต่างจังหวัดที่เราอยากไปแทน เราก็แบบ.. เฮ้ย ก็อยากไปญี่ปุ่นกับเธออะ เค้าก็บอกว่าไม่มีเงินอะ ค่าตั๋วและค่าที่พักมันแพงมากนะเธอ
นั่นล่ะค่ะ เรากลับมาถามว่า ทำไมเธอไม่พยายามเหมือนชั้นบ้าง เธอคิดว่าชั้นรวยหรอชั้นถึงไปหาเธอได้บ่อยๆ ไม่เลย! แต่ชั้นไปหาเธอเพราะชั้นอยากเจอเธอ อยากใช้เวลากับเธอ บลาๆๆๆ มาเต็ม ทุกคำที่เคยพูดก็เอามาพูดรอบที่ห้า ซึ่งเค้าก็ยืนยันคำเดิมรอบที่ห้าเหมือนกัน
เค้าก็ถามว่าจะ"เธอเอายังไง เพราะชั้นคงไม่เปลี่ยน แล้วชั้นก็ไม่กลัวด้วย ชั้นเชื่อว่ามันจะต้องดีขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้มันก็ดีกว่าปีที่แล้ว เธอก็รู้"
ใช่ค่ะ ดีขึ้น แต่มันก็ยังไม่ได้เหลือใช้พอจะเก็บเงินได้อยู่ดี (ยกตัวอย่าง สมมุติปีที่แล้วได้เงิน9000ต่อเดือน ปีนี้ได้9500ต่อเดือน) แล้วเราต้องรออีกกี่ปี เค้าก็ให้คำตอบไม่ได้
เราเคยคิดค่ะ ว่าแค่ความรักก็ชนะทุกอย่าง ชนะวัฒนธรรมที่ต่าง ชนะระยะทาง ชนะเวลา แต่พอเอาเข้าจริงๆเราว่าความรักอย่างเดียวมันไม่พอ
ถามว่าเราอยากเลิกมั้ย ไม่เลยค่ะ..เราไม่อยากเลิกสักนิด แต่เหมือนมีปมค่ะ คือแฟนคนก่อนคบกัน4ปี แบบนี้เลยค่ะ เค้าไม่คิดจะพัฒนาตัวเองให้การทำงานมั่งคงมากขึ้น และแน่นอนว่าเงินก็ต้องมากขึ้น มีแต่หนี้ที่เพิ่มมากขึ้น เรารออยู่4ปีค่ะ จนรอไม่ไหวเลยตอนเลิกลา ทั้งๆที่บางทีเราอาจจะรักกันอยู่ก็ได้
กับคนนี้เราก็กลัวเป็นอย่างนั้นค่ะ จะให้เรารอเรารอได้นะคะ แต่เราเป็นผู้หญิง แก่ขึ้นทุกวันค่ะ นี่อีกไม่กี่ปีจะ30แล้ว ก็อยากจะมีครอบครัว แต่ก็ไม่รู้ว่าต้องรอถึงเมื่อไหร่ที่จะมั่นคงพอที่จะสร้างครอบครัวที่ดีและแข็งแรงได้
อยากจะถามความคิดเห็นทุกท่าน ว่าเราควรตัดสินใจยังไงดีคะ
เหมือนกระทู้ระบายอารมณ์เลย ยาวมาก555
พิมพ์ในมือถือนะคะ ผิดพลาดหรืออ่านยากขออถัยไว้ตรงนี้ด้วยค่ะ