เรากับแฟนคบกันมา 3 ปีแล้วค่ะ แต่เราอยู่ไกลกัน เราเรียนกรุงเทพฯ เขาทำงานอยู่ต่างจังหวัด เราก็รักกันปกติค่ะ เรากลับบ้านไปหาเค้าทุกเดือน ทุกอย่างดูโอเคไปหมด อีกไม่นานเราจะเรียนจบแล้ว เราเคยคุยกันถึงการสร้างอนาคต .. แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันดูเปลี่ยนไป เขาเริ่มเหินห่าง เคยคุยกันทุกวัน อยู่ดีๆก็เริ่มหายไป ไม่โทร ไลน์น้อยลง เวลาทะเลาะกันเพราะความงี่เง่าของเราเอง เราร้องขอความใส่ใจจากเค้า แต่มันเหมือนว่าเราทะเลาะกับตัวเอง เราพูดทุกอย่างที่เรารู้สึกให้เขาฟังแต่ก็เหมือนว่าเค้าจะไม่รับฟัง มันเหนื่อยค่ะ มันท้อ ความใส่ใจมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนของผญ. ตอนนี้เราไม่อยากอยู่กับความรู้สึกแบบนี้แล้วค่ะ เราอยากเลิก .. แต่มันกลัว กลังใจตัวเอง กลัวความทรมาน ตอนนี้เหมือนมันถึงจุดแตกหักแล้ว ทำยังไงมันถึงจะดีขึ้นคะ?