สวัสดีค่ะ อันนี้เป็นกระทู้แรกของเราเอง ถ้าผิดพลาดประการใด หรือพิมผิดตรงไหนก็ขออภัยด้วยค่ะ
อยากจะมาระบายความเครียดนี้มากๆ เราเป็นลูกคนเดียวค่ะ ตอนนี้อยู่ม.6 เรียนวิทย์คณิต พอเราเรียนมาถึงม.6เรารู้สึกว่าสายนี้เราไม่ได้อยากเป็นหมหรืออะไรเลย เรารู้ตัวอีกทีคืออยากเรียนทางด้านภาษา55555555555 เราพึ่งหาตัวเองเจอ เราก็เลยไปบอกพ่อกับแม่เราว่า เราอยากเรียนคณะที่เกี่ยวกับภาษา แต่พอเราเปิดประเด็นเรื่องนี้ทีไร เราต้องมีปัญหาตลอด พ่อแม่บอกว่า "มันโง่ ไร้ความสามารถ ทำไมชอบทำตัวมีปัญหา" เค้าพูดกับเราคำนี้ประจำ ยังไม่พอมาตบหัวเราอีกแล้วบอกว่า "ไอควายกูบอกให้เรียนอะไรก็เรียนไปเถอะ" บางทีเรายังคิดเลยว่าอยากหนีออกไปให้ไกลๆ เราเบื่อ เราท้อมาก ระบายกับใครก็ไม่ได้ ระบายกับเพื่อนเพื่อนก็ไม่ฟัง แต่พอเพื่อนมาระบายกับเราเราตั้งใจฟัง ให้คำแนะนำต่างๆนานา แต่พอถึงตาเราบ้างก็ไม่มีใครฟังเราก็ไม่รู้ว่าจะระบายกับใครเลยต้องมาตั้งกระทู้555555555
มาต่อเรื่องของเราะนะ55555555555 พ่อเราอยากให้เราเป็นนักบิน แม่อยากให้รับราชการ อาอยากให้เรียนบัญชี ส่วนตัวเราอยากเรียนทางด้านภาษา มีหลายครั้งที่พ่อแม่ต้องทะเลาะกันเพราะเราเปิดประเด็นเรื่องเรียนต่อมหาลัย เรารู้สึกว่าเราไม่ควรพูดเรื่องนี้อีก ส่วนอาก็บังคับให้เรียนพิเศษเพื่อที่จะได้ต่อบัญชี แต่มันไม่ใช่ตัวเราเลยเราอธิบายก็ไม่มีใครฟังไม่มีใครเข้าใจเลย ครอบครัวเราไม่มีใครจบม.ปลายเพราะจบมาจากสายอาชีพกันหมด มีแค่เราคนเดียวที่เรียนม.ปลาย พอเราบ่นเหนื่อย เค้าก็จะบอกว่า เรียนๆไปเถอะ คือสายวิทย์คณิตมันก็หนักอยู่แล้ว แม่ก็บอกว่า "ไปรับราชการสักทีเถอะ คนอย่างเรียนมหาลัยไม่รอดหรอก" เราก็ได้แต่เงียบแล้วแอบร้องไห้คนเดียวตลอดเค้าพูดบั่นทอนจิตใจมาก เค้ายังบอกอีกว่าถ้าการเรียนตกจะประจานหน้าบ้าน จริงๆแล้วเราทำให้ได้เกรดีก็ได้นะ แต่เราถูกบั่นทอนจิตใจมามากเราเลยทำได้ไม่ดี ตอนม.4เทอมนึง เราได้เกรด 2.78 เค้าก็เอาใบเกรดมาโยนใส่หน้าเรา แล้วบอกว่า "ทำไมโง่ขนาดนี้ ดูหัดดูคนอื่นบ้างเค้าเรียนม.1 ห้องอีพี ยังได้3.9 ทำไมทำได้แค่นี้" ม.4 กับม.1 นี่เหมือนกันหรอ เราก็ไม่เข้าใจว่าจะเปรียบเทียบทำไม ส่วนอาเราไม่ซีเรียสเรื่องเรียนนะว่าจะได้เกรดเท่าไหร่ ขอแค่อย่าติด 0 ก็พอ ขอแค่ให้ได้เข้าบัญชีก็พอ พอเราพูดถึงเรียนที่เราอยากเรียนด้านภาษากับอา อาก็จะบอกเสมอว่า "อาส่งเรียนนะ ถ้าเข้าที่อื่นก็จ่ายค่าเรียนเองแล้วกัน" ครอบครัวเราก็ไม่ได้รวยมากแต่ก็ไม่ถึงกับจนพอมีกินไปวันๆ อาเราส่งเรียนทั้งค่าเทอมที่รร.แล้วก็ค่าเรียนพิเศษ ครั้งล่าสุดคือทะเลาะกับอาหนักมาก แล้วอาก็บอกว่าจะไม่ส่งเงินเรียนแล้ว เเต่เรื่องที่ทะเลาะกันเราก็มีส่วนผิดเราก็ยอมรับ แต่เราก็ขัดอะไรไม่ได้ อาเป็นพวกประเภทที่แบบบอกทุกคนที่ร็จัก เค้าก็จะบอกเรื่องที่ทะเลาะกับเราให้คนอื่นรู้ไปทั้งหมด ปัญหามันเยอะมากๆจริงๆ แม่ชอบด่าเรากรอกหูว่า "ไม่มีทางประสบความสำเร็จในชีวิตเหมือนคนอื่นหรอก ถ้าไม่ทำตามที่กูบอก" เราก็ได้แต่เงียบแล้วเดินหนีไป เค้าชอบแช่งเราไปในทางที่ไม่ดี มันมีความคิดนึงของเราว่า เราอยากหนีออกจากบ้านจะได้หมดปัญหากับเค้าซักที แต่คิดไปคิดมาก็อย่าเลยชีวิตยังต้องเดินต่อ บางครั้งเราเครียดมากจนไมเกรนขึ้น เค้าชอบด่าว่าเราโง่ สู้ลูกคนอื่นไม่ได้ ตอนนี้เราก็ยังทะเลาะกับอาอยู่ แล้วอาทิตย์หน้าต้องไปจ่ายค่าเรียนพิเศษด้วย แม่ก็มาบอกว่า "เป็นไงล่ะสมน้ำหน้า อาไม่ส่งแล้ว ก็ไปหาเงินเอาเองแล้วกันนะ" เราก็เลยบอกแม่ว่า"จริงๆหนูก็ไม่อยากเรียนอยู่แล้ว" เพราะเราเริ่มหมดความอดทนเราก็เลยพูดในสิ่งที่เราคิด เพราะเราก็โดนบังคับมาเรียนเหมือนกัน เค้าก็เลยบอกว่า "จะไปตายที่ไหนก็ไปเลย เอากระเป๋าเสื้อผ้าออกไปด้วยนะ เลี้ยงเปลืองข้าวสุก กูไม่น่าทำให้เกิดมาเลย คนอย่างมันรกโลก เพราะมันโง่ มันไม่มีอะไรดี" เราก็ได้แต่โกรธในใจ เพราะว่าถ้าเราระเบิดความโกรธออกมาไม่มีใครห้ามเราได้ ใครขวางหน้าโดนหมด เราก็เลยคิดในใจว่า สงบสติเอาไว้ อย่าโกรธเด็ดขาด นั่นพ่อแม่เรานะ เค้ายังพูดต่ออีกว่า "มันลูกคนเดียว ที่กูให้เรียนคือความฝันนะ"เราก็เลยคิดในใจว่า นั้นความฝันเค้าหรือความฝันเรากันแน่
เราควรทำยังไงดีคะ???? เราต้องทำตัวยังไงไม่ให้มีปัญหา เกรดเราตั้งแต่ขึ้นม.5มา ก็3.00 ขึ้นทุกเทอม แต่เค้าบอกว่าทำไมไม่ทำให้ได้3.9 คือเราก็มีความสามารถแค่นี้ จะให้ทำแค่ไหน เกรดไม่ใช่ทุกอย่าง เกรดไม่ใช่สิ่งที่จะกำหนดอนาคต เค้าคิดได้แค่ว่าลูกมีเกรดดีๆจะได้เอาไปอวดคนอื่นได้ เค้าทำถูกแล้วหรอคะ??
คนอ่านมีวิธีแก้ปัญหามั้ยคะ ว่าเราควรทำยังไง ตอนนี้เครียดมาก จะใกล้สู่ระบบTCAS มากขึ้นทุกทีเราควรทำยังไงดีคะ อย่าเมินกันเลยนะะ ช่วยให้คำแนะนำเถอะค่ะ
ช่วยตอบคำถามต่อไปนี้ด้วยนะคะ
1. เรียนราชการกับมหาลัยมันต่างกันตรงไหน มีข้อดีข้อเสียยังไง
2. ตอนนี้ควรทำอะไรดีถ้าเจอปัญหาแบบนี้
3. มีวิธีช่วยลดความกดดัน หรือช่วยลดความเครียดยังไงบ้าง
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านของเรานะคะ
ขอบคุณทุกคนล่วงหน้าที่มาตอบคำถามเราด้วยนะคะ
อยู่ม.6 เคยโดนครอบครัวบังคับหรือกดดันมั้ยคะ????
อยากจะมาระบายความเครียดนี้มากๆ เราเป็นลูกคนเดียวค่ะ ตอนนี้อยู่ม.6 เรียนวิทย์คณิต พอเราเรียนมาถึงม.6เรารู้สึกว่าสายนี้เราไม่ได้อยากเป็นหมหรืออะไรเลย เรารู้ตัวอีกทีคืออยากเรียนทางด้านภาษา55555555555 เราพึ่งหาตัวเองเจอ เราก็เลยไปบอกพ่อกับแม่เราว่า เราอยากเรียนคณะที่เกี่ยวกับภาษา แต่พอเราเปิดประเด็นเรื่องนี้ทีไร เราต้องมีปัญหาตลอด พ่อแม่บอกว่า "มันโง่ ไร้ความสามารถ ทำไมชอบทำตัวมีปัญหา" เค้าพูดกับเราคำนี้ประจำ ยังไม่พอมาตบหัวเราอีกแล้วบอกว่า "ไอควายกูบอกให้เรียนอะไรก็เรียนไปเถอะ" บางทีเรายังคิดเลยว่าอยากหนีออกไปให้ไกลๆ เราเบื่อ เราท้อมาก ระบายกับใครก็ไม่ได้ ระบายกับเพื่อนเพื่อนก็ไม่ฟัง แต่พอเพื่อนมาระบายกับเราเราตั้งใจฟัง ให้คำแนะนำต่างๆนานา แต่พอถึงตาเราบ้างก็ไม่มีใครฟังเราก็ไม่รู้ว่าจะระบายกับใครเลยต้องมาตั้งกระทู้555555555
มาต่อเรื่องของเราะนะ55555555555 พ่อเราอยากให้เราเป็นนักบิน แม่อยากให้รับราชการ อาอยากให้เรียนบัญชี ส่วนตัวเราอยากเรียนทางด้านภาษา มีหลายครั้งที่พ่อแม่ต้องทะเลาะกันเพราะเราเปิดประเด็นเรื่องเรียนต่อมหาลัย เรารู้สึกว่าเราไม่ควรพูดเรื่องนี้อีก ส่วนอาก็บังคับให้เรียนพิเศษเพื่อที่จะได้ต่อบัญชี แต่มันไม่ใช่ตัวเราเลยเราอธิบายก็ไม่มีใครฟังไม่มีใครเข้าใจเลย ครอบครัวเราไม่มีใครจบม.ปลายเพราะจบมาจากสายอาชีพกันหมด มีแค่เราคนเดียวที่เรียนม.ปลาย พอเราบ่นเหนื่อย เค้าก็จะบอกว่า เรียนๆไปเถอะ คือสายวิทย์คณิตมันก็หนักอยู่แล้ว แม่ก็บอกว่า "ไปรับราชการสักทีเถอะ คนอย่างเรียนมหาลัยไม่รอดหรอก" เราก็ได้แต่เงียบแล้วแอบร้องไห้คนเดียวตลอดเค้าพูดบั่นทอนจิตใจมาก เค้ายังบอกอีกว่าถ้าการเรียนตกจะประจานหน้าบ้าน จริงๆแล้วเราทำให้ได้เกรดีก็ได้นะ แต่เราถูกบั่นทอนจิตใจมามากเราเลยทำได้ไม่ดี ตอนม.4เทอมนึง เราได้เกรด 2.78 เค้าก็เอาใบเกรดมาโยนใส่หน้าเรา แล้วบอกว่า "ทำไมโง่ขนาดนี้ ดูหัดดูคนอื่นบ้างเค้าเรียนม.1 ห้องอีพี ยังได้3.9 ทำไมทำได้แค่นี้" ม.4 กับม.1 นี่เหมือนกันหรอ เราก็ไม่เข้าใจว่าจะเปรียบเทียบทำไม ส่วนอาเราไม่ซีเรียสเรื่องเรียนนะว่าจะได้เกรดเท่าไหร่ ขอแค่อย่าติด 0 ก็พอ ขอแค่ให้ได้เข้าบัญชีก็พอ พอเราพูดถึงเรียนที่เราอยากเรียนด้านภาษากับอา อาก็จะบอกเสมอว่า "อาส่งเรียนนะ ถ้าเข้าที่อื่นก็จ่ายค่าเรียนเองแล้วกัน" ครอบครัวเราก็ไม่ได้รวยมากแต่ก็ไม่ถึงกับจนพอมีกินไปวันๆ อาเราส่งเรียนทั้งค่าเทอมที่รร.แล้วก็ค่าเรียนพิเศษ ครั้งล่าสุดคือทะเลาะกับอาหนักมาก แล้วอาก็บอกว่าจะไม่ส่งเงินเรียนแล้ว เเต่เรื่องที่ทะเลาะกันเราก็มีส่วนผิดเราก็ยอมรับ แต่เราก็ขัดอะไรไม่ได้ อาเป็นพวกประเภทที่แบบบอกทุกคนที่ร็จัก เค้าก็จะบอกเรื่องที่ทะเลาะกับเราให้คนอื่นรู้ไปทั้งหมด ปัญหามันเยอะมากๆจริงๆ แม่ชอบด่าเรากรอกหูว่า "ไม่มีทางประสบความสำเร็จในชีวิตเหมือนคนอื่นหรอก ถ้าไม่ทำตามที่กูบอก" เราก็ได้แต่เงียบแล้วเดินหนีไป เค้าชอบแช่งเราไปในทางที่ไม่ดี มันมีความคิดนึงของเราว่า เราอยากหนีออกจากบ้านจะได้หมดปัญหากับเค้าซักที แต่คิดไปคิดมาก็อย่าเลยชีวิตยังต้องเดินต่อ บางครั้งเราเครียดมากจนไมเกรนขึ้น เค้าชอบด่าว่าเราโง่ สู้ลูกคนอื่นไม่ได้ ตอนนี้เราก็ยังทะเลาะกับอาอยู่ แล้วอาทิตย์หน้าต้องไปจ่ายค่าเรียนพิเศษด้วย แม่ก็มาบอกว่า "เป็นไงล่ะสมน้ำหน้า อาไม่ส่งแล้ว ก็ไปหาเงินเอาเองแล้วกันนะ" เราก็เลยบอกแม่ว่า"จริงๆหนูก็ไม่อยากเรียนอยู่แล้ว" เพราะเราเริ่มหมดความอดทนเราก็เลยพูดในสิ่งที่เราคิด เพราะเราก็โดนบังคับมาเรียนเหมือนกัน เค้าก็เลยบอกว่า "จะไปตายที่ไหนก็ไปเลย เอากระเป๋าเสื้อผ้าออกไปด้วยนะ เลี้ยงเปลืองข้าวสุก กูไม่น่าทำให้เกิดมาเลย คนอย่างมันรกโลก เพราะมันโง่ มันไม่มีอะไรดี" เราก็ได้แต่โกรธในใจ เพราะว่าถ้าเราระเบิดความโกรธออกมาไม่มีใครห้ามเราได้ ใครขวางหน้าโดนหมด เราก็เลยคิดในใจว่า สงบสติเอาไว้ อย่าโกรธเด็ดขาด นั่นพ่อแม่เรานะ เค้ายังพูดต่ออีกว่า "มันลูกคนเดียว ที่กูให้เรียนคือความฝันนะ"เราก็เลยคิดในใจว่า นั้นความฝันเค้าหรือความฝันเรากันแน่
เราควรทำยังไงดีคะ???? เราต้องทำตัวยังไงไม่ให้มีปัญหา เกรดเราตั้งแต่ขึ้นม.5มา ก็3.00 ขึ้นทุกเทอม แต่เค้าบอกว่าทำไมไม่ทำให้ได้3.9 คือเราก็มีความสามารถแค่นี้ จะให้ทำแค่ไหน เกรดไม่ใช่ทุกอย่าง เกรดไม่ใช่สิ่งที่จะกำหนดอนาคต เค้าคิดได้แค่ว่าลูกมีเกรดดีๆจะได้เอาไปอวดคนอื่นได้ เค้าทำถูกแล้วหรอคะ??
คนอ่านมีวิธีแก้ปัญหามั้ยคะ ว่าเราควรทำยังไง ตอนนี้เครียดมาก จะใกล้สู่ระบบTCAS มากขึ้นทุกทีเราควรทำยังไงดีคะ อย่าเมินกันเลยนะะ ช่วยให้คำแนะนำเถอะค่ะ
ช่วยตอบคำถามต่อไปนี้ด้วยนะคะ
1. เรียนราชการกับมหาลัยมันต่างกันตรงไหน มีข้อดีข้อเสียยังไง
2. ตอนนี้ควรทำอะไรดีถ้าเจอปัญหาแบบนี้
3. มีวิธีช่วยลดความกดดัน หรือช่วยลดความเครียดยังไงบ้าง
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านของเรานะคะ