การมาเยือนเกาหลีในครั้งนี้เป็นการมาครั้งแรกด้วยกับการจองตั๋วเครื่องบินตอน Hot sale ที่ต้องจองล่วงหน้ากันข้ามปีข้ามชาติ ด้วยกับแรงจูงใจไปกลับ 4,500 บาท โอ้โหอาลาเร่ จองสิครับรออะไร และสิ่งที่หลายๆคนรู้ดีสิ่งที่ต้องแลกกับการได้ตั๋วถูกคือเงื่อนไขจากสายการบินที่น่ารัก นั่นคือการห้ามต่างๆ ห้ามเปลี่ยนห้ามเลื่อนห้ามป่วยห้ามตายและห้ามบลาๆๆๆ เงื่อนไขเดียวของเราคือไม่ว่ายังไงก็ต้องไปให้ได้
    Chapter I: วันออกเดินทางต้องไปถึงสนามบินก่อนเครื่องออกสามชั่วโมง เพราะเค้าเตอร์เช็คอินจะปิดก่อนเครื่องออกหนึ่งชั่วโมง การที่จะฝ่ารถติดไปยังสนามบินดอนเมืองในช่วงเช้าได้นั้นถือเป็นสกิลพิเศษที่มีเฉพาะสำหรับบุคคล และแล้วเราก็ไปถึงได้ทันเวลาแถมยังมีเวลานั่งจิบกาแฟชิลๆแบบคุณชายได้อีกด้วย
NOTE: ตั๋วโลว์คอสโดยทั่วไปไม่ได้เป็นการบินตรงนะครับส่วนใหญ่เครื่องจะทรานซิทที่ฮับของสายการบินตัวเองก่อนบินไปยังจุดหมายของเรา ซึ่งในครั้งนี้เราทรานซิทเครื่องที่สนามบินกัวลาลัมเปอร์ที่มาเลเซียนั่นเอง


    Chapter II: ถึงแล้วเกาหลีดินแดนมหัศจรรย์โอป้าน่ารักจังเลย จุดมุ่งหมายแรกของเราคือการดรอปกระเป๋าสมภาระที่เรามีก่อน ครั้งนี้ได้ทำการจองโฮสเทลไว้แล้ว การเดินทางจากสนามบินค่อนข้างที่จะสะดวก เพราะที่เกาลีมีรถไฟฟ้าใต้ดินทั่วเมือง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีแผ่ออกไปนอกเมืองไปเมืองเล็กๆต่างๆด้วย เราจึงใช้บริการรถไฟฟ้าใต้ดินไปยังที่พักของเรา ที่พักของเราห่างจากสถานีรถไฟฟ้าในตัวเมืองไม่มากนัก เดินไปห้านาทีก็ถึงแล้ว คุณลุงเจ้าของที่พักน่ารักมาก ให้เราเข้าพักได้ทันทีไม่ต้องรอเวลาเช็คอินเช็กเอ้าท์ใดๆทั้งสิ้น หลังจากเก็บของเรียบร้อยแล้วก็ถึงเวลาลุยเที่ยวตัวเมืองเกาหลีกัน



NOTE: ทริปนี้เดินเองเที่ยวเองตามใจฉันไม่มีทัวร์ไม่มีไกด์ เพราะการมาเที่ยวแบบทัวร์ทำให้เรารู้สึกกดดันและไม่สบายใจเวลาที่ต้องรอใครหรือเวลาที่มีใครรอเรา เที่ยวเป็นระบบแบบหุ่นยนต์ สำหรับเราไม่สะดวกแบบนั้น
    ตามทางที่เราเดินจะมีของกินขายเต็มไปหมด รวมไปถึงงานศิลปะต่างๆ มันจะมีภาพตรงหน้าเราภาพหนึ่งที่รู้สึกว่ามีค่ามากกว่ารูปไหนนั่นก็คือภาพของเจ้าของงานศิลปะเหล่านั้น ทั้งที่เค้าเป็นคนที่มีความบกพร่องทางด้านร่างกายแต่เค้ายังคงไม่ท้อแท้ ใช้ความสามารถแล้วพรสวรรค์ของเค้าในการสร้างผลงานขึ้นมาอีกด้วย

  

    Chapter III: แน่นอนประเทศเกาหลีเป็นประเทศแถบเอเชีย สิ่งที่ขึ้นชื่อก็คือวังเก่าและวัดต่างๆ เนื่องจากเราไม่ค่อยอินกับวัดหรือวังเท่าที่ควร เราเลยเยี่ยมชมบางจุดพอเป็นพิธีว่าอย่างน้อยก็ไม่ได้พลาดอะไรไป เราเลยทำการสำรวจและไปเฉพาะสถานที่ที่เป็นแลนด์มาร์คก่อน หากมีเวลาเหลือเราค่อยตระเวนเยี่ยมชมวังอื่นๆต่อ
    วังแรกของเราในทริปนี้คือ Gyeongbokgung Palace เป็นพระราชวังแห่งแรกและพระราชวังหลักของราชวงศ์โชซอน และยังเป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาพระราชวังทั้งหมดห้าแห่ง จึงเรียกได้ว่าเป็น Grand Palace ก็ว่าได้     

   

    หลังจากที่ต่อแถวซื้อตั๋วชมวังจนหมดแรงแล้วก็ได้เวลาอาหารกลางวัน ตรงถนนข้างๆวังก็มีร้านอาหารเล็กๆดูหน้าตาน่าจะมีอาหารเกาหลีให้เลือก อาหารเกาหลีค่อนข้างจะมีรสชาติคล้ายกับอาหารไทย เชื่อว่าคนไทยหลายๆคนคงจะถูกปากกับอาหารที่นี่อยู่เหมือนกัน ต่อจากนั้นเราก็ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ ซึ่งโดยส่วนตัวชอบธรรมชาติและผ่อนคลายในสถานที่สงบๆ และที่นี่ก็ตอบโจทย์คนรักสงบได้อย่างดี


    
Chapter IV: N Seoul Tower ตึกมหาซีรีย์ ที่นี่ก็เป็นอีกที่หนึ่งที่เรียกได้ว่าเป็นอีกแลนด์มาร์คของโซล หลายๆคนอาจจะคุ้นตาดีจากภาพในซีรีย์เกาหลีหลายๆเรื่อง ทั้งภาพการคล้องกุญแจคู่และภาพนั่งกระเช้าขึ้นไปที่ตึกบนเขา ด้วยกับอากาศที่ค่อนข้างหนาวและแถวต่อคิวขึ้นกระเช้าทำให้ผู้ร่วมเดินทางของเรายอมแพ้และขอแยกทางไปเดินช็อปปิ้งแถวเมียงดงแทน เรายังคงอดทนกัดฟันสู้กับลมหนาวที่มาปะทะใบหน้าต่อแถวขึ้นกระเช้าต่อไป ระยะเวลาในการต่อแถวตั้งแต่ช่วงเย็นตอนที่ฟ้ายังไม่มืดจนขึ้นไปถึงข้างบนฟ้าก็มืดสนิทพอดี ทำให้ได้เห็นวิวตัวเมืองโซลในตอนกลางคืนซึ่งก็เป็นอีกภาพนึงที่น่าประทับใจและยังคงติดอยู่ในความทรงจำของเรา
NOTE: ช่วงเวลาที่เราเดินทางไปในครั้งนี้คือปลายเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นช่วงปลายของฤดูหนาว ซึ่งเราคิดว่าเราอาจจะยังได้มีโอกาสสัมผัสความเย็นแต่ในช่วงที่ไม่มีนักท่องเที่ยวมากนัก

         
    Chapter V: เมียงดงคนมีตังค์ เมียงดงเป็นย่านช็อปปิ้งหลักในโซลที่คนเกาหลี หรือแม้แต่คนไทยเองชอบมาเดินซื้อของทั้งเสื้อผ้า ของใช้ อาหาร และที่สำคัญสำหรับผู้หญิง ที่นี่เป็นแหล่งเครื่องสำอางค์แทบจะทุกยี่ห้อของเกาหลีที่ทั้งลดทั้งแลกทั้งแจกและแถม คงเป็นที่หย่อนใจของสาวๆหลายคนได้ แต่สำหรับผู้ชายก็ซื้อเสื้อผ้า กระเป๋า และของกินได้ ของที่นี่ก็น่าซื้อน่าใช้เต็มไปหมด และอาจจะหมดเงินด้วยก็ได้
     

Chapter VI: Follow the snowflake การมาเกาหลีในครั้งนี้ จุดมุ่งหมายหลักคือการเล่นสโนว์
บอรด อย่างแรกเราต้องหาหิมะซึ่งเราจะต้องนั่งรถออกไปนอกเมืองเพราะหิมะในเมืองละลายไปหมดแล้วและนั่นหมายความว่าเราต้องคำนวณเวลาให้คุ้มค่าที่สุด ในที่สุดจุดหมายของเราก็คือ Pheonex ski resort เป็นรีสอร์ทเดียวที่ใกล้โซลที่สุดและยังเปิดอยู่ หลายๆคนอาจจะคุ้นชื่อนี้พอสมควรเพราะที่นี่ก็เป็นอีกหนึ่งแลนด์มาร์คที่มีการถ่ายซีรีย์อีกเหมือนกัน



NOTE: ช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์จะเป็นช่วงที่ไม่ค่อยมีใครมาเล่นสกีกันแล้วเพราะหิมะไม่ได้ตกเพิ่ม จะเป็นหิมะที่ตกทับกันอยู่แล้วและยังไม่ละลายมาก ยังพอกีฬาหน้าหนาวได้อยู่ แต่จะไม่ค่อยมีคนหรือนักท่องเที่ยวซักเท่าไหร่



Chapter VII:  เกานามิเกาะรวยเพื่อน ในที่นี้หมายถึงเพื่อนจริงๆ เพื่อนที่เราจะได้ระหว่างที่เราเดินทาง และเพื่อนที่เราได้ตอนอยู่บนเกาะเพราะคนที่นั่นส่วนใหญ่เป็นคนอัธยาศัยดี เป็นกันเองยิ้มแย้มเสมือนเป็นแดนสยามสองยังไงยังงั้น เกาะนามิก็เป็นอีกหนึ่งแลนด์มาร์คที่คนส่วนใหญ่มาเยือน บนเกาะมีพื้นที่กว้างพอสมควร สามารถเดินได้ หรือจะเช่าจักรยานขี่เที่ยวรอบเกาะก็ได้ ซึ่งก็มีหลายแบบให้เลือกทังแบบตอนเดียว สองตอนหรือสามตอน ถ้าไปคนเดียวไม่มีเพื่อนแต่อยากขี่จักรยานหลายตอนก็สามารถหาคนแถวนั้นช่วยปั่นได้

           

    Chapter VIII: ก่อนจากกัน เรากลับมาที่โซลอีกครั้งเพื่อมาเก็บรายละเอียดต่างๆก่อนจากเกาหลีกลับบ้านเรา การยืนกินเต้าหู้ที่ร้านริมทางถือเป็นอีกหนึ่งสตอรี่ที่ตั้งใจและอยากมาทำที่เกาหลี ด้วยกับภาพที่เราเห็นในสื่อออนไลน์ต่างๆหรือแม้แต่ในละครของเกาหลี มันทำให้ความอยากรู้มีมากมายว่า ทำไม ทำไมต้องทำแบบนั้น วันนี้ได้ลองแล้วและเข้าใจมากๆด้วยว่าเพราะอะไร
   



NOTE: แต่เราจะไม่บอกคุณหรอกว่าเพราะอะไร ถ้าคุณอยากรู้ ลองเก็บกระเป๋าแล้วออกเดินทางมาลองทำเองดูสิ แล้วคุณจะเข้าใจว่าเพราะอะไร เพราะอะไรถึงต้องมาเที่ยวเกาหลี ไม่แน่คุณอาจจะหลงรักความน่ารักของประเทศนี้ก็ได้