เวลาเราอยู่กับใครแล้วเป็นแสดงความเป็นตัวเอง แปลว่าเราชอบเขาหรือป่าวคะ

จะว่าเราเข้าถึงยากก็ได้ค่ะ
เวลาอยู่กับคนอื่นๆ มักจะนิ่งๆเงียบๆแต่ไม่ได้มีพิษมีภัยกับคนอื่นๆนะคะ
คนรอบข้างมักจะเข้าใจว่า เราเป็นผญ.บอบบางสายหวานมีคนจีบ
จริงแล้วเราไม่ได้สนใจใครจะจีบไม่จีบ
เป็นผญ.นิ่งๆตรงๆแมนๆชัดๆ
แต่ด้วยสังคม บางทีเราพูดอะไรตรงๆ มันกระทบแรง(ไม่ใช่หยาบคายนะคะ) เราเลยพูดติดตลกไปขี้เกียจดราม่า รึนิ่งไปขี้เกียจพูด

จนเจอเพื่อนคนนึง เราไม่ได้จะปิ๊งอะไรไม่ได้สนใจ เราเหมือนผญ.ไร้อารมณ์กุ๊กกิ๊กอะไร

แต่พออยู่ด้วยรู้สึกเป็นตัวเอง พูดตรงๆได้ไม่ดราม่า
เข้าใจกันดี ไม่ต้องพูดเยอะ เราก็รู้ว่าเขาคิดอะไร เขารู้เราคิดอะไร  เห็นมุมที่คนอื่นเข้าไม่ถึงของกันและกัน

จนเราบอกเพื่อนคนนั้นว่า


ตอนกูอยู่กับ นั่นแหละตัวตนของกู


มันจะเกิดเป็นความรักที่ไม่รู้ตัวได้ไหมคะ