เคยทำให้รักดีๆต้องพังเพราะทำตามใจตัวเองไหมครับ T_T

ผมมีแฟนเป็นรุ่นน้องคนนึง คบกันมาสองเดือน แต่ก็รักกันมาก (ไม่เคยมีอะไรกันนะครับ) น้องเค้าเป็นเด็กดีน่ารักเชื่อฟังที่ผมบอกผมสอน ตัวผมเองก็เริ่มสนิทกับแม่ของน้องเค้าแล้วครับ ทุกอย่างมันดีไปหมด ตัวผมก็ทำงานพาสทามที่ร้านอาหารในห้างที่นึงครับ เริ่มทำตั้งแต่เริ่มคบกับน้องเค้าพอดี น้องเค้าก็เข้าใจว่าผมไม่ค่อยมีเวลาให้ ทุกๆวันผมเลิกงาน 22.30 น้องเค้าก็ตั้งนาฬิกาปลุก เพื่อลุกมาคุยกับผมทุกๆวัน ผมก็หาเวลาไปหาน้องเค้าตลอดเวลาหยุดงาน  น้องเค้าเข้าใจผมทุกอย่าง เป็นเด็กที่ไม่งี่เง่า ผมรักน้องเค้ามาก จนวันนึง ผมทำงานต้องปิดร้านอยู่ถึง 22.30 ผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปพี่ที่ร้านครับ(ลองกล้องโทรศัพท์ใหม่) แล้วเค้าก็บอกว่ารูปสวยส่งมาด้วย ผมก็ถามไปว่าส่งมาในไหนเค้าก็บอกว่าส่งมาในไลน์ แล้วนี่แหละครับ ต้นตอของเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้น ผมพลาดมากๆ ที่ทำแบบนี้ พอส่งรูปไป ผ่านไปเดือนกว่าๆ เค้าก็เริ่มปรึกษาเรื่องแฟนของเค้าที่คบอยู่ครับ ผมก็ให้คำปรึกษาตามปกติ แต่ผ่านไปๆ ก็เริ่มคุยกันทุกวัน เริ่มนอกเรื่องแล้วอะครับ พอผมเห้นเค้ามานั่งกับพี่ชาย(ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าป็นพี่ชาย)ผมก็ใจสั่นรัวๆรู้สึกมือไม้สั่นไม่อยากทำอะไรเลย กลับมาเค้าก็บอกว่าเป็นพี่ร่วมห้องเรียน กลับกลายเป็นคุยกันแนวชู้สาวไปแล้ว ผมก็ให้เวลาแฟนตัวเองน้อยลงมากๆ รู้สึกใจมันเริ่มเปลี่ยนไป พี่เค้าเป็นคนขี้เล่นครับชอบกวนโอ๊ย  นิสัยตอนนั้นยังไม่รู้จักดีก็โอเคเลย ผมรู้สึกชอบมาก เหมือนผมเองก็หลงไปแล้ว ผ่านมาสักพักใจผมก็เริ่มเปลี่ยน ผมก็เลิกกับแฟนเลยครับ เพื่อมาคุยกับคนนี้ (เลวมาก) พอคุยกันแรกๆก็ดีครับเค้าเปลี่ยนสีแชทเป็นสีชมพู เรียนวิลัยที่เดียวกันก็ชอบให้เดินผ่านห้องเรียน ทุกอย่างโอเค แบบว่าเค้าให้ความหวังผมมากๆจนผมคิดไปแล้วว่าจะได้คบกัน 100เปอร์เซ็น พี่ๆที่ร้านก็รู้เรื่องหมดว่าคุยกันเค้าก็แซวทุกวันๆ  ผ่านไปครึ่งเดือนได้ทุกอย่างเปลี่ยนไป เค้าเริ่มตอบแชทผมช้าลง ทุกวันๆ ผมชวนไปไหนเริ่มจะไม่ไปแล้วพยายามตีตัวออกห่าง จนกระทั่งเค้ามาบอกผมว่า อย่าดราม่าได้มั้ย ลำคาร จะคุยกันดีๆไม่ได้เลยหรอ ต้องแซะ เค้าตลอดถ้าเป็นแบบนี้ก็ไม่ต้องคุย เท่านั้นแหละครับผมก็รู้ได้เลยว่าเค้าไม่ได้คุยกับผมแค่คนเดียว จนกระทั่งวันนึงผมทนไม่ไหวเลยถามไปว่าคุยกับอีกคนอยู่ใช่มั้ย พี่เค้าก็บอกว่า "เออใช่!" ผมก็เลยบอกไปว่า โอเคครับ เค้าก็บอกมาว่า ยังเทคนอื่นหามากู แล้วก็ไม่แปลกหรอกที่จะโดนบ้าง อันนี้ผมยอมรับนะครับว่าเค้าไมไ่ด้ผิด ผมจุกมากครับไม่คิดว่าพี่เค้าจะเป็นคนแบบนี้ไปได้มารู้นิสัยจริงแบบนี้ผมก็ขอบาย (แต่ผมอยากจะบอกมากเลยว่า ที่กูทิ้งทุกอย่างมาก็เพื่อไม่ใช่หรอ?) แต่ก็ได้แค่คิดแหละครับ เท่านั้นแหละครับทุกอย่างพังหมด : แล้วผมก็เห็นแฟนเก่ามาฟอล IG ผม ก็เปิดไปเห็นรูปใน IG น้องเค้า เค้าลงแต่รูปผม ทุกวันนๆ ลงรูปข้อความในแชทผม คือ2 เดือนที่คบกันมาผมไม่เคยรู้เลยว่าไอจีน้องเค้าชื่ออะไรผมก็พึ่งมาเห็นครับ ตอนนั้นรู้สึกน้ำตาจะไหลออกมาไม่รู้ตัว มารู้ทีหลังว่าเค้ารักเราขนาดไหนก็ตอนที่เค้าไม่อยู่กับเราแล้ว รู้สึกผิดตั้งแต่วันแรกที่ทำแบบนั้นจนกระทั่งวันนี้มันยิ่งซ้ำเติมความรู้สึกให้รู้สึกผิดมากๆเข้าไปอีก สิ่งที่ผมทำมาทั้งหมด มันเป็นที่สุดของสิ่งที่ผิดพลาดของผมเลย ไม่ใช่ว่าผมไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มานะครับผมผ่านมาเยอะมาก จากวันที่เกิดเรื่องก็วันนี้วันที่ 2 แล้วครับที่ผ่านมา น้องเค้าก็ลงรูปในวันหนึ่งของฉันใน เมสเสจเจอร์ ว่า คิดถึงผม ผมก็ไม่กล้ากลับไปครับ ใครจะกล้ากลับไปทำผิดขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าผมคิดไมไ่ด้นะครับผมรู้ตัวเองดีว่าตัวผมมันแย่ขนาดนั้น แต่คนเรามันผิดพลาดได้ ผมก็มั่นใจครับว่าจะไม่ทำอีกเป็นครั้งที่สอง แต่ตอนนี้มันก็คงสายไปแล้วหล่ะครับ ชดใช้กรรมต่อไป T_T (พยายามย่อๆแล้วครับกลัวเรื่องมันจะยาว)
อยากรู้ว่าถ้าผมควรจะทำยังไงต่อไปดี พี่ที่ทำงานก็ต้องทำงานร่วมกัน แต่ตอนนี้คือคิดถึงน้องเค้ามากๆเลยครับ
น้องเค้าไม่เคยทำให้ผมเสียใจเลย

ปล.ถ้าคำพูดผมวกไปวนมาก็ขออภัยด้วยนะครับ นี่กระทู้แรกของผมเลย