ไม่คิดมาก่อนว่า อุบัติเหตุวันนั้นจะทำให้เราเริ่มรู้สึกกับใครได้มากจนถึงวันนี้

เรามีเรื่องมาเล่าค่ะ เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวันที่5ธันวาคมปีที่แล้ว (05/ธ.ค./2559) เราออกไปเที่ยวกับเพื่อนที่ห้างเซ็นทรัลเฟสติวัลเชียงใหม่ค่ะ แต่ตอนขากลับเพื่อนเราเอารถไปชนเสาไฟฟ้า (เราขาหัก) เราเลยได้นอนรพ.ค่ะ (NKP HOSPITAL) เราก็นอนรอผ่าตัดที่ห้องรวมของตึกอุบัติเหตุค่ะ แต่อีกฝั่งของเราจะมีพี่ผู้ชายคนนึง อายุน่าจะเท่าเราไม่ก็แก่กว่าเรา1-2ปี เค้าเป็นอะไรไม่รู้หรอกค่ะ5555 ห้องที่เรานอนอยู่ก็จะมีพวกคุณลุงคุณป้านอนด้วยกันเต็มเลย คุณป้าข้างๆเตียงพี่เค้าถามพี่เค้าว่า"แล้วไม่มีใครมาดูแลหรอ" พี่เค้าก็ร้องไห้เลยค่ะ😂 ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่เค้าตอบอะไร เสียงเบามาก แต่ที่แน่ใจคือพี่เค้าร้องไห้ค่ะ พี่เค้ากับเราก็หันมามองกันเป็นระยะๆ (เขินจนลืมว่าขาหักอยู่55555) และแล้วตั้งแต่นั้นมาเราก็ถูกคุณหมอลากไปห้องผ่าตัดค่ะ จากนั้นเราก็ไม่เจอพี่เค้าอีกเลย
จนมาถึงทุกวันนี้ เราก็ยังไม่เคยลืมพี่เค้าเลยค่ะ รู้สึกคิดถึงมากขึ้นทุกวันๆ ทั้งๆที่เราไม่เคยรู้จักพี่เค้ามาก่อน
เลยอยากวานขอให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านช่วยแชร์เรื่องของเราเพื่อตามหาพี่เค้าให้เจอ ฝากด้วยนะคะ 😢
[ เผื่อพี่เข้ามาอ่าน จำหนูได้ป่าว หนูใส่เสื้อสีดำ กระโปรงสีขาว ตัวกลมๆหน่อย5555555 ]

ปล.ขอบคุณที่ให้ความช่วยเหลือของทุกท่านเลยค่าา
ปล.2 เราจะตามหาพี่เค้าจนกว่าจะเจอ