แม้ชาวพุทธด้วยกันเองก็ยังมีความเชื่อที่แตกออกเป็น ๒ ทาง..

พวกที่๑..คือพวกที่เชื่อว่าตนเองเป็นทุกข์ใจเพราะคนอื่นทำให้ เพราะคนอื่นมอบให้ เพราะผู้อื่นบีบคั้น
ฝ่ายที่มีความคิดความเชื่อเช่นนี้จึงมักโทษผู้อื่นว่าเป็นผู้ทำให้ตนเองเป็นทุกข์ใจ จึงมักโกรธ มักโทษ มักไม่พอใจผู้อื่นอยู่เนืองๆ
มีความอยากที่จะให้ผู้อื่นแก้ไขตนเอง ไม่แก้ไขตนเอง ไม่ทำตนเองให้สงบ  
ผู้ที่มีความคิดความเชื่อเช่นนี้นับว่ามีอยู่เป็นส่วนมาก..

พวกที่๒..คือพวกที่เชื่อว่าตนเองเป็นทุกข์ใจเพราะตนเองทำเอาเอง คิดผิดเอง ทำผิดเอง
ฝ่ายที่มีความคิดความเชื่อเช่นนี้จึงมักโทษตนเอง แก้ไขตนเอง พยายามทำตนเองให้สงบ
ไม่โทษไม่โกรธไม่บีบคั้นผู้อื่น ผู้ที่มีความคิดความเชื่อเช่นนี้จัดว่ามีอยู่เป็นส่วนน้อย..