ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นแบบไหน

คือเราอะเป็นผู้หญิงคนนึงที่ไม่มีความเป็นผู้หญิงเลย เรื่องมันเริ่มจาก เราเจอกันทุกวัน คุยกันทุกวัน ทักทายกันทุกวัน แล้ววันหนึ่งเค้าก็แอดเฟสเรา เราก็รับ แล้วเราก็คุยกัน วันเเรกที่เราคุยกัน ไม่รู้ทำไมเราถึงรู้สึกพิเศษ เราคุยกันนานมาก แล้วกว่าจะลากันได้ในคืนนั้นก็นานเลยทีเดียว คุยกันมาเลื่อยๆ เราก็รู้สึกพิเศษ เพราะเค้าทำให้เราพิเศษ (มโนหรือป่าว) เราไปไหนมาไหนด้วยกัน มีอะไรก็คุยกัน ไปกินไปโน้นไปนี่ ไปนอนบ้านด้วยกัน นอนเฉยๆนะ นอนกอดกัน เคยเผลอจูบกันด้วยบนรถ มันทำให้เรารู้สึกแล้วว่าเรื่องแบบนี้ไม่ใช่เเค่เพื่อนเเน่นอน เเล้วพอผ่านไปเลื่อยๆก็มีคนอื่นเข้ามายุ่งกับค้า พอเราเห็นเราก็ไม่พอใจ คือไม่คุยเเล้วก็ไม่ยิ้มให้ใครเลย รวมถึงเค้า พอเราเป็นเเบบนี้ก็เหมือนเขาจะรู้เขาก็จะง้อ ทำทุกอย่าง เราชอบที่สุดคือการกอด แล้วก็พูดว่า ดีกันนะ ไม่งอลนะ ไม่น่าบูดนะ ไม่ยิ้มแบบนี้ไม่น่ารักเลย อย่างโน้นอย่างนี้จนเราหาย มันเป็นอย่างนี้มาสักพักเเล้วเเหละ พอเป็บเเบบนี้นานเข้า เราก็อัพเลเวล โดยการบล็อคทุกอย่าง เค้าก็เอาเบอร์คนอื่นโทรมา ง้อเรา เป็นแบบนี้ได้สองสามครั้ง แล้วเค้าก็หายไป หายไปเลย ทุกวันนี้ก็คิดถึงนะ ถ้ากลับมาคุยกันได้ เราก็อยากจะคุย เเต่ก็งงเหมือนกันนะ ทำไมยังคิดถึง ยังไม่ลืม ถึงจะไม่ใช่เพื่อน ไม่ใช่เเฟน แต่มันคืออะไร ความผูกพันหรอ มันน่ากลัวจริงๆ