ทุกวันต้องคอยทนฟังคนด่า นินทา ดูถูก เหยียดหยาม พูดไอ้ขี้แอ๊บ ไอ้บ้าง หน้านิ่ว ร้องไห้ ทั่งที่มันไม่ถึงขนาดนั้นด้วยซ้ำ
ผมต้องทนกับคำเหล่านี้มาเกือบ4ปี ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่เดินผ่าน ไปไหนมาไหนคนแมร่งก็มองพูดโน่นนี่ละ ดูจากสีหน้าท่าทางก็รุ้พูดถึงกูแล้วยังจะให้ทำดีกับคนที่พูดถึงหรอ ใครจะไปทำได้ ให้ทำตัวหน้าไหว้หลังหลอกหรอ ผมเป็นงี้อยู่แล้ว ทั้งสีหน้า ทาา ทาง การมอง ไม่ได้แอ๊บ ไม่เคยร้องไห้ ยอมรับเรื่องนึงดูดเนื้อ แต่นั้น ที่เหลือยังไม่ได้ทำไรเลยผิดละ คงไม่มีใครอยากให้คนด่า 4 ปีหรอกน่ะ แต่ก่อน ก็ไม่ว่าไรทนๆไป หลังมาๆ เริ่มหนักละ พูดคุยกันใหญ่ นินทาโน่นนี่ เล่าให้คนอื่นฟังอย่างโน่นอย่างนี้ เคยถามในมุมมองกูยังคิดไง กูไม่ได้แอ้บไม่ได้อะไรด้วยซ้ำเรียน มา กลับห้องเล่นเกม 4 ปีไม่เคยคิดจะเล่าให้ใครฟังเลยเพราะไม่รุ้จะพูดยังไง ไม่รุ่ใครเป็นคนเริ่มด้วยซ้ำ ไม่สนุกด้วยคับ คุยเอาสนักปากไปวันๆ ไม่ได้คิดถึงความคิดคนอื่น คำพูดฆ่าคนได้ ลองคนพูดถึง แล้วไม่ได้ทำจะรุ้เปนไง ดูหน้า ท่าทาง สายตา กูรุ่แล้วว่าพูดนินทาอยุ่ใครจะไปทำดีด้วย พูดถึงคนอื่นทั้งที่ไม่รุ่เกี้ยอะไรเลย ขนาดกูยังไม่รุ่จักเลย
ขนาดไปกินข้าว เข้าร้านปุ้ปกำลังจะนั่งเจอคนนินทาละ เูหน้าก็รุ่
ดูดถึงกู แต่กาอนไม่อะไรกับคนที่นินทา แค่จ้องหน้ามันไปแทบกินเลือดกินเนื้อ เดี๋ยวเริ่มทนไม่ไหว้แล้วกับพวกที่พูดถึงคนอื่นทั้งที่ไม่รู้อะไรเลย โมโหอยู่ดีๆก็มีความคิดอยากฆาให้มันตายๆไป บางคนเจอพูดถึงหนักๆพูดสนุกปากทำหน้าล้อเลียนไม่เอ้ยชื่อก็รุ้ว่าพูดถึงทำหน้าซ่ะขยาดนั้น บางคนทนไม่ไหวถึงขั้นถ่ายรุปเกบไว้ ทนไม่ไหวเมื่อไหร่จะเอามันให้ตาย ทั้งที่ยังไม่รุ้จักกันเลยด้วยซ้ำแต่พูดถึงเราได้ขนาดนี้ ทั้งที่เราไม่อยากยุ้งกับใครด้วยซ้ำอยุ่เฉยๆก็มีคนมายุ่ง เริ่มมีความคิเอยากซื้อปืน อยากยิงคนแว่ปเข้ามากลายครั้ง บางครั้งแค้นถึงขั้นหันหน้าไปต้องตั้งหลายครั้ง ต้องขามอารมณไว้ หวังว่าคงไม่ถึงขั้นต้องให้ยิงใครขึ้นมา ทุกครั้งต้องข่มใจตัวเองให้คิดว่าจะจยแล้วๆ
เคยคิดอยากฆ่าใครให้จายตามือป่าว
ผมต้องทนกับคำเหล่านี้มาเกือบ4ปี ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่เดินผ่าน ไปไหนมาไหนคนแมร่งก็มองพูดโน่นนี่ละ ดูจากสีหน้าท่าทางก็รุ้พูดถึงกูแล้วยังจะให้ทำดีกับคนที่พูดถึงหรอ ใครจะไปทำได้ ให้ทำตัวหน้าไหว้หลังหลอกหรอ ผมเป็นงี้อยู่แล้ว ทั้งสีหน้า ทาา ทาง การมอง ไม่ได้แอ๊บ ไม่เคยร้องไห้ ยอมรับเรื่องนึงดูดเนื้อ แต่นั้น ที่เหลือยังไม่ได้ทำไรเลยผิดละ คงไม่มีใครอยากให้คนด่า 4 ปีหรอกน่ะ แต่ก่อน ก็ไม่ว่าไรทนๆไป หลังมาๆ เริ่มหนักละ พูดคุยกันใหญ่ นินทาโน่นนี่ เล่าให้คนอื่นฟังอย่างโน่นอย่างนี้ เคยถามในมุมมองกูยังคิดไง กูไม่ได้แอ้บไม่ได้อะไรด้วยซ้ำเรียน มา กลับห้องเล่นเกม 4 ปีไม่เคยคิดจะเล่าให้ใครฟังเลยเพราะไม่รุ้จะพูดยังไง ไม่รุ่ใครเป็นคนเริ่มด้วยซ้ำ ไม่สนุกด้วยคับ คุยเอาสนักปากไปวันๆ ไม่ได้คิดถึงความคิดคนอื่น คำพูดฆ่าคนได้ ลองคนพูดถึง แล้วไม่ได้ทำจะรุ้เปนไง ดูหน้า ท่าทาง สายตา กูรุ่แล้วว่าพูดนินทาอยุ่ใครจะไปทำดีด้วย พูดถึงคนอื่นทั้งที่ไม่รุ่เกี้ยอะไรเลย ขนาดกูยังไม่รุ่จักเลย
ขนาดไปกินข้าว เข้าร้านปุ้ปกำลังจะนั่งเจอคนนินทาละ เูหน้าก็รุ่