ขอพูดก่อนนะคะว่าเราอยู่กับพ่อไม่ได้อยู่กับแม่ มีพี่สาว7คนพี่ชาย3คนแต่บางคนเรียนจบแล้ว แต่มีคนนึงแม่เดียวกันกับเราตอนนี้เค้าอยู่มอสี่แล้วค่ะไปอยู่หอเลยรอดพ้นจากบ้านหลังนี้ไป คือเรามีเพื่อนกลุ่มหนึ่งเราสนิทกันมากไปไหนมาไหนก็ไปด้วยกันตลอดส่วนใหญ่เราเลี้ยงนะ TT พ่อเราไม่ค่อยชอบที่เราอยู่กับกลุ่มพวกนี้ บงการชีวิตเราตลอดอ่ะ อันนี้เราพอเข้าใจ แต่ตอนแรกเราอยากจะย้ายโณงเรียนเพราะมีปัญหากับเพื่อนกับรุ่นพี่เพราะพ่อ เราเวลามีปัญหาอะไรจะไม่บอกพ่อเลยส่วนใหญ่จะปรึกษาเพื่อนสนิทผช.ค่ะ เพราะบอกพ่อพ่อก็จะอารมณ์ขึ้นมาถึงโรงเรียนแล้วก้มาเสียงดังโวยวายจนเราอายค่ะ จนตอนนี้แทบจะไม่มีใครคบเราเลยเพราะ "พ่อเรา" พ่อบงัคับให้เราเรียนหมอ พอเราบอกบอก น้องไม่ได้อยากเป็นหมอนะ พ่อบอกงั้นก้เรียนภาษา ทั้งๆที่เราไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรเลยเราเคยคิดจะฆ่าตัวตายรอบหนึ่งแต่คิดๆดูแล้วเรายังมีเพื่อนยังมีใครอีกหลายคน. แต่ก่อนเราเรียนเก่งมาก. พอมีอยุ่ประมาณปอห้าเราได้ไปแข่งแอโรบิกระดับประเทศมันซ้อมหนักมากไม่ได้เรียนผลการเรียนก้ต่ำ แต่สำหรับใครที่อยุ่แอโรบิกแล้วลการเรียนต่ำเคาจะเพิ่มคะแนนให้ได้เกรดสี่ค่ะเป็นคะแนนช่วยแต่พ่อเราให้เราออกมาทั้งๆที่อีกวันก้แข่งแล้วเซ็งมากช่วงนั้นเรามุ่งมันมากตั้งใจมากด้วยมหนักทุกคนวันร้องไห้ก้มีแต่ก็ยังสู้. ไม่รู้จะทำไงแล้วค่ะอยากไปอยู่กับแม่มากลำบากแต่มีเหตุผลมากกว่าพ่อเยอะ. พี่เราที่ไปอยู่หอยังดีใจเลยค่ะว่าได้ออกตากบ้านนรกนี้แล้ว เราควไงดีทุกคน  พ่อเคยมีเมียน้อยตามใจจนเค้ามาหลอกเอาเงินทองไปหมดค่ะ. ไม่มีใครทนพ่อเราได้สักคนเลยค่ะ เราควรทำไงดีทุกคนเราเหนื่อยมากอยากตาย.